privacytips van Kim0raku

Ik zie een aantal twitteraars en magazines privacytips geven, nu het eindejaar is en er nogal wat mensen vragen hierover hebben. De reacties zijn meestal de gewoonlijke voorbeelden van snel opzoekwerk en het herkauwen van dezelfde tips.
Daarom deze eigen lijst en wat uitleg. Doe er mee wat je wil.

– Face it, uw anonimiteit en privacy is zo goed als dood.
Voor we beginnen wil ik duidelijk maken dat de hardware (processors, chips, routers, firewalls…) eigenlijk door enkele grote bedrijven wordt gemaakt. Deze hebben allemaal een oorspronkelijke handvol fabrikanten die eigenlijk de basis vormen van zowat alle toestellen die u gebruikt.
Wanneer deze toestellen zouden “lekken”, lekken ze voor iedereen.
Het bedrijf Hon Hai Precision Industry bij voorbeeld (Foxxconn) van Thierry Gou is een van de grootsten op dat gebied.
Wanneer er achterdeuren openstaan, chips gemanipuleerd kunnen worden vanop afstand of zaken geïnfecteerd geraken met malware of spyware scripts, zullen we dit meestal jaren later pas weten, wanneer de technische middelen reeds vervangen zijn door betere zaken.
Privacy en anonimiteit is dus een illusie op hoger niveau. Wanner een grote instantie wil weten wat u doet op uw computer, gaat men dit op een of andere manier wel kunnen. Wat niet betekent dat u zich niet moet beschermen, in tegendeel. Hoe hoger de drempel, u beter de lagere regionen van bedrijven en data-miners uw data niet (of moeilijker, lees duurder) te pakken krijgen.

1) Eerste tip is een non-technische tip eigenlijk. Zorg ervoor dat u zo min mogelijk klantenkaarten hebt (of vraag ze aan op een valse identiteit).
Ik gebruikte jaren een klantenkaart van een bekende supermarkt onder de naam “Bill Lumbergh” en ik kreeg toch alle voordeeltjes.
Data mining gebeurt op allerlei manieren, en je bepaalt zelf in hoeverre je jezelfde uitverkoopt (of weggeeft). Een klantenkaart gebruiken van een supermarkt heb ik sindsdien helemaal opgegeven, aangezien je zelf de zogenaamde voordelen eigenlijk terugbetaalt door weer te geven welke combinatie van waren u koopt en wanneer, aan welke prijs. Op lange termijn betaalt u daar meer voor, en worden deze gegevens ook doorgespeeld aan andere instanties (al dan niet bewust).

2) Installeer op uw smartphone enkel wat u echt gebruikt (als u er al een wilt, want het is een portable gestapo). Haal vooral facebook, instagram, whatsapp (er zijn veel, veel betere msg tools) en HLN (of andere “kranten”) er meteen af. Alsook achterlijke spelletjes die meer toestemmingen hebben dan absoluut nodig op uw smartphone. Dat maakt uw phone misschien saaier, maar er zijn andere zaken die u er beter mee kan doen dan foto’s te maken van je eten, en kopje koffie, en te kijken naar welke schoenen je buren kochten op FB. Wees geen consumer-koe.

Indien je toch absoluut FB en twitter nodig hebt (bv. voor je werk) kan je best een privacy-app gebruiken, die voor jou dan puur de API’s van deze diensten aanspreekt, in plaats van heel de app van FB zelf op je phone te draaien.
Dit kan je door “tinfoil” of fdroid’s slimsocial te installeren. Dit zijn niets meer dan lege apps zonder toestemmingen, die voor jou de nodige diensten opladen zonder installaties van FB bij voorbeeld. Deze “wrappers” maken je toch al iets minder een slaaf van FB en twitter.

Je dan hier meer vinden:
https://f-droid.org/en/packages/it.rignanese.leo.slimfacebook/
https://apkpure.com/tinfoil-for-facebook/com.danvelazco.fbwrapper

3) Koop een papier versnipperaar. Vele mensen zette hun volledige privacy, financiën en alles dat je maar wil weten, gewoon gratis buiten op straat. Wanneer ik iemand’s leven zou willen vernielen, begin ik alvast bij de wekelijkse papier ophaling. De zaken die mensen weggooien op deze manier zijn vaak goud waard.

4) Wanneer u Windows 10 gebruikt, is alle hoop verloren. Daar begin ik niet aan. Er zijn instellingen die je kan aanpassen om dit OS meer doenbaar te maken, maar reken er niet te veel op. Bedrijven die met Windows 10 werken in een corporate omgeving zijn iets beter beveiligd, maar voor gewoon thuisgebruik kan u er vanuit gaan dat alles vrij sterk wordt doorgegeven en uw privacy zeer laag is. Een verwante link hierbij kan je hier lezen (of de talrijke youtube filmpjes hierover).

5) Wanneer u een thuisnetwerk een beetje wil filteren op allerlei data-mining pakketjes, kan ik wel een pi-hole aanraden. Kost niet veel, heeft een vrij sterke impact en kan je toch tot op zekere hoogte beschermen tegen de meest indringende traceringsmethodes. Ik draai het zelf al een jaar ofzo, en ben er zeer tevreden mee.

https://pi-hole.net/

6) UW DNS server kan u alvast veranderen naar iets anders dan die van uw provider of de over-gekende 8.8.8.8 en 8.8.4.4 van google! (Gebruik deze niet, ze hebben al genoeg data van jou!)

Neem in de plaatst beter 9.9.9.9 of de opendns-mensen hun settings.
1.1.1.1 is ook goed, zeker wanneer je hun dns encryptie gebruikt via mobile. Al kan je ook kiezen voor kleinere providers die meestal gelijst staan op deze pagina van wikileaks: https://wikileaks.org/wiki/Alternative_DNS

Enorm veel doet dit niet, maar je kan wel deze data ontnemen van google en je provider, wat me al een stukje beter lijkt. Tips:
https://securedns.eu/ is een goede plek, maar ook https://dns.watch/ en https://blog.uncensoreddns.org/dns-servers/ (deze laatste gebruik ik zelf het liefst)
Je kan ook DNS over HTTPS aanzetten in firefox via deze guide

7) De browsers die u neemt maken niet veel verschil op zich, het is de configuratie die het’m doet.
De Brave-browser is een goed idee, werkt ook ok, maar de integratie van een complete scam-crypto om de zaken te laten draaien en voor sitebezoeken te betalen is een complete farce. Dit zal niet werken, nooit iets opleveren en Brave zal andere bronnen van inkomsten zoeken vroeg of laat. Ik heb deze browser graag gehad, maar het is al passé.
Waterfox is een pre-config voor Firefox met de nodige bescherming ingebouwd, pas wel de WEBRTC leak settings eerst aan (zowel voor firefox en waterfox kan je dit best doen). Loop vooral door de aanpassingen voor firefox op https://www.privacytools.io/#about_config voor webrtc.
Daarna kan je testen met.

https://www.doileak.com

De Internet Explorer browser… haha 🙂
Dan is er Opera, Chrome, en Safari en hun varianten. Waarbij je Chrome nog redelijk kan aanpassen, maar natuurlijk weet dat het Google-owned is, met alle gevolgen vandien. Ik zou vooral voor Firefox kiezen, vermits je hier nog redelijk wat kan aanpassen.
Andere alternatieven zijn Firefox Focus of Waterfox.

7) Voor e-mail kan ik protonmail.com aanraden, een provider die privacy serieus neemt, gratis is (maar neem aub een abonnement om hen te steunen). Deze provider werkt ook met je eigen domain indien gewenst.
Wanneer je toch google mail gebruikt, wees dan indachtig dat alle data die je er in plaatst in theorie zichtbaar is voor een bedrijf dat puur winst maakt op data verzamelen en u advertenties te doen slikken of uw gedrag te kennen.
Ze hebben trouwens ook een excellente VPN service bij Protonmail!

8) Facebook: please, … delete, delete, delete.
Er is intussen genoeg data bekend over hoe zielig, corporate en mismanaged dit bedrijf is. Mensen die bikinifoto’s uploadde maar niet openbaar postten zagen zelfs hun foto’s in een databank belanden van een of andere firma die de API van facebook gebruikte. Hoe jammer het ook is, laat dit bedrijf zien dat je het niet langer pikt. Why you should delete facebook.

9) Luister naar podcasts, in plaats van eindeloos door dezelfde persgroep-sites te scrollen als een zombie. Nieuws is er met pakken te vinden in luistervorm, of ga zelf op zoek naar goede sites. Surf zoveel mogelijk naar nieuwere sites, en indien mogelijk met zaken als privacy badger of achter een vpn en of pi-hole. Vanop je smartphone kan je misschien gewoon wat minder rondsurfen naar steeds dezelfde 8 sites die iedereen uit verveling afscrolt. Dit maakt ook dat u minder afgestompt geraakt en minder de main-stream verhalen van de week of anders opgedrongen onderwerpen ingelepeld krijgt. Na een paar weken merkt u het verschil.

10) Share geen data “zomaar”. Wanneer je in een winkel de vraag krijgt om je postcode of je gegevens, zeg dan dat je een korting wil, of je deze data niet geeft. Maak het duurder/moeilijker voor de bedrijven om gegevens over u te verzamelen. Er zijn bedrijven die hier steeds verder in gaan (rondvragen, polls, tot zelfs het vragen EN fotograferen van een identiteitskaart voor de meest simpele zaken). Wandel desnoods weg als klant, ZIJ hebben u veel harder nodig als klant dan u hen nodig heeft. (Consumer power)

Wanneer je deze houding hebt in je dagelijkse leven, kan je ze ook beginnen toepassen op andere zaken. Surf achter een VPN (al is het nut hiervan steeds steeds minder, vermits men aan de centrale kant van de VPN providers ook de nodige middelen heeft), of het Tor netwerk (al kan je ook hier beter niet te veel illegaals doen, de tegenmaatregelen zijn vrij geavanceerd). Let vooral op bij bedrijven die aan de verliezende hand zijn economisch gezien. Deze zullen ofwel minder strikt omspringen met uw data, ze niet voldoende beveiligen, of overgekocht worden (inclusief uw data).

11) messaging: Neem signal (https://signal.org/) voor SMS/chat en alles dat u met whatsapp doet nu. (Whatsapp is niet echt goed in vergelijking met zowat eender welke andere app trouwens, probeer er zelf enkele anderen en u zal zien dat het veel beter kan).
Neem bv. Voxer voor die leuke heen en weer voice conversaties. (je kan het instellen (settings) om NIET hee de tijd je duim op ‘speak’ te houden … wat zalig is in de auto bij voorbeeld: touch the button, start speaking.
En gebruik wickr.me voor de anonieme of underground zaken.

12) Neem een key manager zoals Enpass.io (of een text nota die je dan met zaken als axcrypt gaat encrypteren).

13) Installeer een call-blocker op je phone. Alle niet gewenste calls worden dan meteen geblokkeerd. Dit kan enorm helpen wanneer er mensen je opbellen om info te pakken te krijgen.

14) Verniel elke hard drive fysiek in plaats van ze naar het containerpark te brengen.

15) Gebruik zaken als backblaze.com voor off-site backup, maar encrypteer alles dat echt niet geriskeerd kan worden op andere clouds.

16) De CPU’s in computers zijn allemaal uitgerust met exploits intussen, dus uiteindelijk is ongeveer 99% van de consumer-grade hardware fu**ed 🙂 – Tenzij u uw BIOS upgrade, CPU’s van bepaalde merken koopt en de nodige patches hebt uitgevoerd waarna u alle passwoorden veranderde en liefst van RAM wisselede 🙂
https://meltdownattack.com/ – Vele bedrijven en overheidsinstanties hebben zelfs geen benul van deze hacks en exploits… laat staan dat ze er iets tegen deden. (we spreken over een overheid die onze vingerafdrukken in een databank wil bewaren, wat op zich te clownesk is voor woorden 🙂

17) Kijk uit bij welke bank je je zaken doet, sommige banken hebben in het verleden meermaals geprobeerd toelating te krijgen om je betaalgegevens te gebruiken en te verkopen (wat op zich, samengevoegd met je smartphone, klantenkaarten en andere gegevens een mooi beeld geeft van wat u doet, en vooral gaat doen).
Een voorbeeld hiervan is ING. zie link.

18) “Two-factor authentication nemen waar mogelijk” is een vaak gehoorde tip bij privacy-lijstjes. De effectiviteit hiervan is uiteraard vrij behoorlijk, tenzij je de 2FA aan zet en de SMS-methode kiest om je tweede codes of toegangsnummer door te krijgen. SMS is NIET veilig. Voor geen enkele toepassing. Punt uit. Wanneer u dus, bij voorbeeld voor twitter, een 2FA hebt aan staan en via je telefoonnummer / SMS de code laat toekomen, hang je er aan voor de moeite. In vele gevallen maakt het het net makkelijker om je account over te nemen. 2FA geeft je wel een betere bescherming wanneer je bij voorbeeld een Yubikey neemt ( yubico.com ). Ik gebruik dit zelf al jaren, en heb ook een tweede ‘personal password’ er in gezet zodat ik een ingewikkeld lang passwoord kan gebruiken als basis, met daarachter een specifiek gedeelte telkens.
random string van 16 characters _underscore_ maand, sitenaam en nog eens 9 random characters bv.
De yubikey is ook handig om privacy redenen, aangezien je key niet met je naam is geassocieerd.

19) Voor de crypto-traders onder ons of de occasionele kopers van bitcoin of andere crypto: gebuik bisq.network (gedecentaliseerde exchanges, peer-to-peer en vooral geen centrale marktplaats op 1 plek, en toegankelijk met ingebouwde Tor-verbinding). Op deze manier hoef je niet langer naar een exchange over te schrijven, maar meteen (mits pand) naar de andere kant van je transactie.

20) Laatste tip: aangezien we al zeer, zeer ver gevorderd zijn in het compleet uitverkopen van onze privacy, eigenheid en vrijheid, is het enorm, maar dan ook enorm belangrijk om politiek haar werk te laten doen. Politici die ons blijven uitverkopen zijn simpelweg de vijanden van een goed werkende samenleving (de partijen die steeds kiezen voor totale onkunde, zoals bij Nva en Cd&V inzake informatica, zouden uw stem niet mogen krijgen, … zie de vingerafdruk-plannen voor onze e-ID of de totale afgang inzake internetbeveiliging).

21) Blijf van Facebook weg, en indien je er toch op moet (of wil) kan je best een “facebook container” gebruiken, waar een extension voor bestaat op Firefox.
https://blog.mozilla.org/firefox/facebook-container-extension/

Stem niet op, of steun geen, politici die meer en meer camera’s willen plaatsen (die meestal gebruikt worden TEGEN de mensen, in plaats van hen te helpen trouwens), minder privacy veroorzaken (vingerafdrukken:) en meer databank-policies inlassen als politieke actie.
Deze politici zijn anti-maatschappij en pro-industrie, verkopen ons uit en verdienen er nog aan ook. Jammer genoeg zijn er nauwelijks nog politici over die een alternatief hier voor vormen. Spreek hen hierover aan, laat je stem horen, en maak duidelijk dat de uitverkoop van onze data (die al jaren bezig is) u zorgen baart.
De EU-aanpak hiervan was tot nu toe vrij zwak, en draait vooral rond het uit de markt spelen van de kleinere bedrijven, en de voordelen geven aan de grotere.
Reken af met de politici inzake privacy. Diegenen die het gebruik van onze vingerafdrukken mee goedkeurden, zijn bij voorbeeld alvast fout bezig.


Bonne chance.

Decimeer het verkeer

Het zou een slogan kunnen zijn uit een In-De-Gloria aflevering, “Decimeer het verkeer”, het zou ook een doel kunnen zijn op zich om onze omgeving terug leefbaar te maken, maar ik zie het zelf als een theoretisch model en doel, waarbij capaciteitsbenutting een prioriteit wordt. Het past in het kader van #radicaalduurzaam zeg maar.

De recente voorstellen om een #kilometerheffing toe te gaan passen op de Belgische wegen, kan maar op weinig bijval rekenen, en terecht, want het is een one-shot oplossing.

Dat het niet populair is, is logisch. Een groot deel van onze bevolking is immers enorm verknocht aan hun wagen, en doen er de gekste verplaatsingen mee. Ik zie mensen letterlijk hun hond achter in de terreinwagen laden, dan 300 meter verder parkeren, om daar de hond uit te laten in een hondenweide (!), ik zie mensen die twee straten van de wekelijkse markt vandaan wonen, toch hun wagen nemen om daar dan in de buurt te proberen parkeren, om dan na deze zoektocht, nog steeds enkele minuten te moeten wandelen naar de markt.

De gewoonte om recreatief, overbodig of nutteloos verkeer te genereren is er van jongs af aan ingeprogrammeerd. Vooral de generatie boven de 40, is nauwelijks uit de auto te krijgen, velen hebben zelfs nooit een tram of bus van binnen gezien, tenzij om eens een keer per jaar naar een Kerstmarkt of concert van een kleffe pop-artiest te gaan in het Sportpaleis in Antwerpen (een ervaring die je niet bepaald doet springen om ooit nog een tram te nemen).

Deze verkeerssituatie veroorzaakt dat de twee andere soorten verkeer: zakelijk en distributie, vaak vertraagd worden, of volledig vast komen te zitten.
Een vertegenwoordiger van een firma, krijgt minder bezoeken afgelegd, of geraakt zelfs niet meer tijdig bij de klanten die men wilde bezoeken, om maar te zwijgen over techniekers die een vast aantal installaties moeten afwerken, en nauwelijks hun taak rond krijgen. De economie past zich wel aan zegt men dan, maar dit werkt maar tot op een bepaalde hoogte natuurlijk, want korte termijn rendement is tegelijk ook heilig.
Wanneer de loodgieter tussen recreatief en distributie-verkeer stil staat, wordt er ergens ten lande een lekkende kraan niet gerepareerd bij wijze van spreken. Het economisch aspect heeft ook vele facetten, en wordt te vaak bekeken vanuit 1 richting. De consument-gerichte verplaatsingen zijn minstens even belangrijk dan de actieve economische verplaatsingen. Al is er voor de consumptie-kant meer flexibiliteit.

De one-shot oplossingen, komende vanuit groene, socialistische, liberale en nationalistische hoek komen meestal neer op één enkele wonderoplossing voor te stellen.
Meer wegen aanleggen, of alle wagens meer belasten, of wegen smaller maken (dit laatste is ongeveer het domste wat je kan doen, maar het gebeurt massaal) zijn allemaal voorbeelden hier van. Geen van deze oplossingen is iets waard, vermits men ze nooit laat samengaan met berekeningen of andere maatregelen die ook mee moeten genomen worden.

Capacity is key

We kunnen een en ander leren over verkeer, wanneer we kijken naar hoe telecom-netwerken worden georganiseerd. Wanneer een connectie (fiber, telefoonlijn,…) een bepaalde capaciteit heeft, gaat men er voor zorgen dat de data die er door komt zo efficiënt mogelijk georganiseerd wordt. Verschillende bronnen nemen telkens hun indeling en vaste intervallen of protocol.
Wanneer er overbodige data door komt, op zeer drukke momenten bij voorbeeld, gaan de netwerk operatoren er voor zorgen dat deze ‘junk’ geweerd wordt, en dus nutteloos wordt en bijgevolg na een tijd stopt.
Of dat deze junk data niet eens vertrekt en dus nooit de connectie laat vertragen. (Voor de technische lezers, ja ik versimpel het hier een heel deel om het voorbeeld duidelijker te maken).

De aanpak in ons verkeer is echter “all open”. Wanneer je gewoon een beetje voor de lol wil rondrijden met een potsierlijke grote, vervuilende wagen, kan dat gewoon. Wanneer je een blik kattenvoer wil gaan halen en daarvoor de bus neemt naar de andere kant van de stad, kan dat ook.
Wanneer je met een ultra belangrijker medische levering onderweg bent en vast zit op een provinciale weg door een file voor een shopping center, is dat ook maar zo.

De capaciteit wordt daarenboven ook nooit gerouteerd. Men doet hooguit een contra-productieve poging om verkeer komende van randgemeenten, naar de ring rond een stad te leiden.

Alle banen zijn nagenoeg (op enkele uitzonderingen na) voor iedereen bruikbaar. Daarom zie je grote vrachtwagens door de dorpen proberen te geraken (dank u Waze trouwens) en zie je kleine dappere autootjes zich toch proberen via de autostrades te handhaven, evenals fietsers die zich over een drukke baan moeten trachten voort te verplaatsen, of schoolkinderen die toevallig een ‘Waze binnenweg’ over moeten steken en hun leven riskeren tussen gestresseerde pendelaars.

Een en ander heeft te maken met hoe het historisch is gegroeid, en er is geen one-shot oplossing voor.

Alle elementen spelen op elkaar in, en vormen een complexe cluster van bewegende elementen. Die samen tot de huidige verkeersknoop te komen. De elementen waar geen rekening mee wordt gehouden:

– Bedrijven die mensen aanwerven uit andere steden ipv mensen lokaal aan te werven (wanner ze al voorhanden zijn uiteraard, want vaak is opleiding ook een probleem omdat VDAB daar een bijna alleenrecht in opeist via ons taxgeld, in plaats van bedrijven meer verantwoordelijkheid te laten nemen in ruil voor minder taxatie)
– Lokaal werken wordt ontmoedigd (tracht op wandelafstand werk te zoeken, good luck).
– Recreatief verkeer wordt niet gemonitord, noch ontmoedigd
– Taxatie op zich, verhoogt de druk enkel op de gewone burgers hun verplaatsingen, maar deze gaan dit verkeer nooit echt laten op een positieve manier verminderen. Integendeel, de mensen die de tax niet meer kunnen betalen “verdwijnen” niet.
– Openbaar vervoer is een ramp voor zakelijk verkeer, nagenoeg onbruikbaar, en is tegelijk te tijdrovend om meerdere verplaatsingen per dag mee te maken.
– Er worden geen experimenten ondernomen om steden om te bouwen. Men bouwt verder op infrastructuur, indeling en stratenplanningen die vaak teruggaan tot rond WOI of in andere gevallen uit de 16de eeuw stammen! (een stadsplanning uit 1650 trachten te gebruiken in 2019 is waanzin van het soort dat enkel beroepspolitici of breinloze corporations kunnen bedenken).
– Geen zelf-regularisering, of zelf-begrenzing. Het grooste percentage mensen zijn blijkbaar niet capabel om zichzelf een quota or restrictie op te leggen. “Neen ik ga niet 4 straten verder op bezoek bij iemand, met de auto”.
– De aandacht voor doorstroming is onvoldoende of onbestaande, bv. slimme lichten of doorvoer-straten zijn afwezig, evenals andere technische middelen om echte doorvoer te bevorderen (een autostrade is al lang geen ‘snelweg’ meer bv.)
– Mix van verkeer. Wanneer je een straat aanlegt om openbaar vervoer, voetgangers, fietser, automobilisten te dienen tegelijkertijd, en dan ook nog eens groen, parking en open ruimte wil voorzien, ben je een monster aan’t maken dat voor niemand nuttig wordt. Iedereen tevreden stellen is onmogelijk op deze manier. De overbodige verplaatsingen (of virtueel overbodige verplaatsingen) worden stilaan een vertragend element.
– Straten hebben ook nog geen echte bestemming, zo kan je niet routeren. En stuurt men in de plaats gewoon alle verkeer overal tegelijk door. Vrachtwagens en fietsers zouden dus bij voorbeeld zo min mogelijk (idealiter nergens) dezelfde banen gebruiken.
– Technische middelen voor massa-distributie worden nauwelijks ontwikkeld of geprobeerd. Hier is zo goed als nul aandacht voor. Een paar telpher-banen ondergronds vanuit enkele distributiecentra naar tussenstations zou al veel doen, maar neen, men steekt liever energie en geld in een paar verkeersremmers, palen en kleine “groene” plantenbakken aan te leggen (follow the money?).
– De nadruk op het leveren van straatmeubilair is blijkbaar de hoofdreden om iets aan te leggen, in plaats van “de mensen” te helpen. Niemand heeft meer paaltjes en bultjes nodig.
– Boete-systemen zijn ook zeer verouderd. Mensen die vaak overtredingen begaan, (in hoofdzaak te snel of door het rood rijden, want de rest wordt eigenlijk niet echt bestraft) betalen de boete en kunnen gewoon doorgaan. Ik zou hier voorstellen om boetes te verminderen, of zelfs af te schaffen en te vervangen door actieve uit-verkeer neming. Decimeren is het doel. Op banen waar massaal veel overtredingen plaatsvinden, kan je ook gewoon een weg opbreken als collectieve straf (of afsluiten voor een maand). Tegelijk pik je de ergste gevallen (dronken rijden, vluchtmisdrijf, overdreven agressie, …) er uit en sloop je de wagens meteen, rijbewijs afnemen en desnoods een actieve controle op hun verplaatsingsgedrag (technische middelen hiervoor zijn voorhanden). Dat dit ook een economische impact heeft is duidelijk, maar ik durf beweren dat met elke verkeershooligan die je uit het verkeer neemt, ook een job vrij komt die kan ingenomen worden door mensen die de kans meer verdienen. Deze verkeersparia’s kunnen dan ook best vertrekken naar een ver land, waar hun gedrag misschien nog door de beugel kan voorlopig. (Het andere alternatief is zich aanpassen, maar da’s voor velen al decennia te laat).

De elementen die meespelen (en ik som er hier maar enkele op dus, van de honderden …) worden altijd herleid tot één single oplossing. Dat zie je ook bij de groene en bij de pro-industrie politici terugkeren: hun heilige koe, moet het dan maar oplossen. Wat natuurlijk nooit gebeurt.
Decimeer het verkeer is meer dan ooit nodig. Ik durf beweren dat we 90% van de verplaatsingen overbodig kunnen maken op een of andere manier.
Maar dat kan niet in een stadsplanning die nog door Karel de Grote werd vormgegeven en waar supertrucks zich door straatjes in een dorp proberen murwen om een distributiecentrum van een multinational te bevoorraden terwijl fietsers onder hun wielen verdwijnen.

Laat ons meer nadenken en afstappen van de one-shot oplossingen en de clowneske politici die deze voorstellen met een uitgestreken gezicht aan de man trachten te brengen. De kilometerheffing is niets meer dan dat: een clownesk nummertje van een politieker die PR voert.

kim0raku

De neo-provo’s

Een krantenverbranding in 2010 op de Groenplaats in Antwerpen (link), werd destijds nogal lacherig weggewuifd.
Hoe kon het ook anders, de extreem katholieke, roestbruine-conservatieve zijde van Vlaams Belang had het toen meer dan gehad met de oneerlijke media. Iets waar eigenlijk niemand veel om gaf en een kleine, marginale minderheid vertegenwoordigde.

Onder leiding van Alexandra Colen, die intussen in de obscuriteit verdween, werden de grotere kranten (op het Laatste Nieuws na 🙂 aangevallen als zijnde “te links” of “te betweterig”.

In de 9 jaar die daar op volgden is er eigenlijk een vrij grote verschuiving geweest in ons medialandschap. De Persgroep heeft zowat elke grote krant in handen, gebruik van fora en sociale media maakte een stijle opmars en de abonnementen op de papieren versies van al die kranten en magazines ging tegelijk achteruit. Tegelijk zagen we vele journalisten min of meer in hun schelp kruipen of ander oorden (politiek, bedrijfswereld, werkloosheid…) opzoeken, meestal uit pure ellende.

Niet toevallig, viel deze eerste aanval op onze media, samen met de opgang van onder meer Facebook. Voor de pioniers onder ons, tegen 2010, na een 3 jaar min of meer “in de woestijn” te zitten posten, kwam opeens iedereen en z’n moeder op FB. Wat een groot effect begon te hebben over hoe we om gingen met nieuws.

Deze vorm van communicatie kwam opeens ook binnen bij mensen die laat ons zeggen, een andere wereld zagen opengaan. Opeens kon men, ook op twitter en via fb, redelijk anoniem elkaars opmerkingen en politieke nieuwtjes lezen, maar evenzeer valse info gevoed krijgen. Dat kon al heel lang daar voor, maar daar was dan meer technische kennis en tijd voor nodig dan de gemiddelde huisvrouw of baby-boomer kon en wou investeren. Nu was het gewoon in-your-face, direct op de laptop en later tablet.

De “info bubbels” die stilaan ontstonden hier door, werden veelal een weerspiegeling van de kleine richting die men al uit ging. Wie al “rechtse” info volgde, of nogal gevoelsmedia opvolgde zoals het Laatste Nieuws, kreeg NOG meer van die troep te verduren. De mensen die in andere media bubbels vast zaten eveneens.
De overname van vale kranten en de verarming in de diversiteit en vooral intensiteit van de journalistiek, veroorzaakte vooral dat de mensen die voorheen twee kranten lazen om twee visies te krijgen, alleen nog dat idee mee kregen, niks meer.

De gevoelens tegen de mainstream media werden hierdoor nog aangewakkerd. Niet alleen kregen we vaak zeer oppervlakkig nieuws (zowel VTM als VRT, zij het in iets mindere mate) zijn hier even schuldig aan. Enige achtergrond info of iets uitleggen dat economisch of wetenschappelijk onderbouwd diende te worden, werd stilaan vervangen door een “talking head”. Een BV of politicus (of beide) die dan zijn of haar mèning gaf over een feit.
Het feit zelf werd nog nauwelijks uitgelegd, uitgeklaard or opgevolgd.
Een mooi voorbeeld hier van (los van de politiek) was bitcoin, waar pas na 6-7 jaar volledig stilzwijgen, men in een keer aan de TV-kijkers die van niks wisten, moest gaan uitleggen (liefst in 2 min.) wat het precies was en waarom het opeens zo’n opgang maakte. Een zelfde fenomeen zien we bij andere items, waar men er pas iets over zegt wanneer men niet anders kan, en wanner de massa TV kijkers het ook mogen weten.
Nieuws loopt hier soms dagen, tot weken achter. (voorbeelden te over).

Eens het item niet meer genoeg eyeballs of clicks krijgt, wordt er ook nul aandacht aan besteed. Waarom zou men ook, enkel de korte termijn telt, een opvolging van een nieuwsfeit wordt nauwelijks nodig geacht. Wat er met zaken als #Panamapapers #VWgate of #Landinvest verder gebeurde, kon enkele weken later niemand bij de redacties iets schelen. Je zou voor minder kranten gaan opbranden op de Groenplaats.

Geen wonder dat de meer extreme visies, samenzweringshufters, leugenaars, nep-wetenschappers, frenologie-aanhangers en platte smeerlappen hun gading vonden in deze omgeving.

Wanneer er meer en meer mensen hun main stream media niet meer serieus kunnen nemen, en door hebben dat niet alles even relevant is, is er des te meer ruimte in die markt voor andere zaken. Dit gat kan makkelijk opgevuld worden, er is youtube, fora, fb, ….

We zien een kleine voorloper van wat er hier komt, gebeuren in de VS op dat gebied. Waar men een zelfde evolutie meemaakte, en waar de volgers van allerlei conspiracy-nieuwtjes en andere zever, stilaan volledige afgesloten zijn van echt nieuws en echte info. Hun bubbels zijn zelfs ecosystemen geworden. Waarna er in recentere jaren dan weer terug een tegenbeweging kwam, waarbij men bij bepaalde kranten dan weer net zo objectief mogelijk te werk ging, … de bubbels bleven echter bestaan.
Niet omdat hun traditionele zenders niet bekeken worden of de kranten niet meer gelezen worden, maar eerder omdat iedereen mee doet naar de race-to-the-bottom.

Zelf een boek vastnemen die door een respectabel iemand werd geschreven met de nodige onderzoeken en redactie er bij, komt in deze mensen ook niet op (er staan nochtans bibliotheken vol met nuttige info). Zelf iets onderzoeken of effectief goede info opzoeken is ook niet besteed aan deze mensen (te weinig tijd, zogezegd, tijd die ze liever besteden aan het bekijken van pulpseries op Netflix (dezelfde 15 acteurs telkens met andere pruiken), of het lezen van de laatste nieuwtjes over hun reality-TV sterren.


Neo-Provo

Deze ‘humus’ aan plat, ongenuanceerd en vooral gevoels-gericht nieuws, laat uiteraard ook de meest ‘evil’ personen op ons los. De mensen die eigenlijk best een zwarte cape zouden dragen en een zwart masker en af en toe een duivelse lach zouden moeten laten horen, vermits ze buiten hun eigen ego en macht, weinig aan de wereld toevoegen.
Bij deze soort provocatie-hoeren (de neo-provo’s) gaat het vooral over in de media komen, geshared, geliked worden zodat ze met zo veel mogelijk zijn. Ze weten immers maar al te goed dat hun publiek continue het gif moet ingespoten krijgen, in het bubbeltje moet gehouden worden. De lidkaarten, de door ghostwriters geschreven flutboeken, de achterlijke nutteloze mars’en en bijeenkomsten, de petjes en de samenzang: het gaat allemaal over mensen bezig houden, in hun bubbel.
Het is het hedendaagse equivalent van een hoop volk die naar 10 om te Zien ging kijken elke week, en daarna dezelfde artiesten in elke parochiezaal en cultuurcentrum of dorpskermis aan’t werk wilden zien,… zolang je de mensen blijft vermaken en bezig hield, bleef je publiek krijgen en de meest monsterlijk slechte CD’s verkopen.

In de politiek is het niet anders, in de media ook niet, je blijft aan het rad draaien, tot er iemand door heeft dat het hen niets opbrengt of er andere prioriteiten komen.

De volksmenners hierachter zijn echter levensgevaarlijk. Ze hebben een voedingsbodem gevonden waar ze verdomd goed van weten dat na twee weken tot twee maanden, eender wat ze doen toch vergeten is en niet meer uitmaakt.
De mensen IN hun bubbel weten niet beter, en krijgen bijna dagelijks een nieuwe dosis.
De mensen UIT de bubbel moeten continu de zever, leugens, halve waarheden, pseudo-wetenschape en provocerende uitsprakgen slikken, die door een gevoelsmedia worden herhaald en herhaald.

De kranten (in’t bijzonder HLN) profiteren er mee van, want ze kunnen nog even door gaan met abonnementen en reclame te verkopen (welk zichzelf respecterend bedrijf wil daar trouwens nog op adverteren?).
De neo-provo’s zijn er ook goed mee, want hun bubbel wordt de boodschap meegegeven dat hun meningen en halve waarheden enige relevantie hebben. Men mààkt deze mensen relevant, het wekt gevoelens op (voor of tegen) en dat is wat ze willen, want het volgende interview wordt dan ook gelezen, gekocht, geklikt.
De volksmenners, de neo-provo’s, de booswichten zijn tegenwoordig overal te vinden, met hun fake smile, makkelijke one-liners en walgelijke wereldvisies, en men verdient er enkel en alleen aan omdat niet genoeg mensen er neen tegen zeggen.

Weet dat de gevoelsmedia enkel en alleen u boos wil laten worden, of u net “in” wilt laten voelen (afhankelijk van uw IQ en strekking).
Eens u dat ziet, kunnen de krantenkoppen en spektakel-artikels u niets meer zeggen, evenmin de interviews met mensen die niets te betekenen hebben buiten warme lucht produceren voor hun achterban.

U kan beginnen met een eenvoudig experiment:
– Begin al met die app van eender welke krant van uw smartphone af te gooien en haal VTM van je TV programmatie af.
– In een tweede fase kan je Facebook buiten gooien (sowieso een goed idee).
– Lees eens een boek van een professor of onderzoeker die een interessant onderwerp uit de economie, sociologie of geschiedenis uitploos. Liefst een boek dat effectief door een eindredactie van een echte uitgeverij is gegaan, en geen rommel uit eigen beheer van een of andere kwakkelaar.

Tracht in deze jungle van “nieuws” je eigen weg te vinden, weg van de roepers, de neo-provo’s en gevoelsmedia, want het is dringend nodig.

#boycottHLN

@kim0raku


Hier ligt de SP.a …

Ik ben geen socialist.
Daar kan ik al mee beginnen. In tegenstelling tot de verwijten en scheldwoorden die ik naar m’n virtuele hoofd krijg geslingerd van zelf verklaarde “rechtse” mensen. Wanneer je in dit HLN-geïnfecteerde land enige kritiek durft uiten op de staat als instelling, of op de politieke partijen die aan de macht zijn, heb je zeer snel de reactie dat je een linkse provo, hippie, cultuurmarxist of bomenknuffelaar moet zijn.
De nuance, laat ons zeggen, is ver weg.

De SP.a heeft de jongste jaren flink wat te verduren gehad, na de corruptie-schandalen van eind jaren ’80 en de beloof-poltiek van de jaren ’90 (met de bijhorende TV-personaliteiten), de persoonsgedreven uitverkooppolitiek en de vele communicatieblunders en foute inschattingen in het beleid, daarbij waren er steeds meer leden een dagje ouder aan’t worden.

Vele oude socialisten werden ofwel Vlaams Belang’ers omdat ze meer en meer inwijkelingen in de buurt van hun zuur verdiend afbetaald huisje zagen komen wonen, terwijl het op hun heilige TV vooral ging over geld uitdelen, subsidies regelen en allerlei deals achter de schermen. Komt daar bij de facebook-groupen, de HLN-lezer zombificatie en de algehele ongeïnformeerde kuddegeest die enige sociale aanhang vernietigde in sneltempo. Iedereen werd stilaan het gevoel gegeven dat het “hen tegen de rest” was, en dat voor je TV zitten en troep kopen de norm was, en dat een fake vlag meer waard was dan menselijkheid. De socialisten deden niets, buiten enkele flyers uitdelen en staan dansen op verkiezingsmeetings.
Terwijl andere partijen (Groen, PVDA, N-Va…) vooral inzette op ledenwerving. Een lidkaart verkopen heeft immers meer impact dan mensen verdedigen die op je hebben gestemd. De winkel moet draaien.

Op de koop toe, was er het ideologische failliet van de SP.a.
Dat begon met de voorstelling op de wet voor fiscale amnestie (groot zwart geld aan 6% “boete” legaal witwassen door het staatssysteem zelf). Dit werd mee goedgekeurd door de SP.a.
Hoe je jezelf als socialist nog in de spiegel kan bekijken daarna, is me een raadsel want het komt ideologisch overeen met een groene partij die een wet zou goedkeuren om subsidies te geven om diesel terreinwagens. Kernwaarden waren (en zijn) voor SP.a van weinig tel sindsdien. En dat heeft de partijvoorzitter van N-Va goed onthouden blijkbaar. Ze waren met andere woorden ‘rijp’.

Het mocht dan ook niet verbazen dat er vroeg of laat een partij de SP.a frontaal zou aanvallen en al haar gebreken en falen in de verf zou zetten. De SP.a en haar voorgangers hebben hun nut zeker gehad uiteraard, dit land zou een puur neo-liberaal nest zijn gebleven waar arbeiders niks waard waren, moeten ze destijds niet zijn opgekomen voor onze rechten.
De tijden zijn veranderd, en de frontale aanvallen van vooral N-Va hebben de partij pijn gedaan, dat zien we aan de stemmen die ze nog halen in een bastion als Antwerpen, waar ze ooit niet te passeren waren (en het, laat ons eerlijk zijn, dik verkorven hebben).

De burgemeesters die we hebben gehad in Antwerpen zijn dan ook niet echt mensen die een aangename herinnering oproepen bij Antwerpenaren.

De verhalen over corruptie bij Bob Cools’s stadsbestuur doen nog steeds de ronde, hij was immers naar’t schijnt de grooste “pimp” van’t Stad en liet graag op bepaalde plekken mensen wat geld rapen onder luid gebrul en dreigementen naar stadsambtenaren toe wanneer ze niet meespeelden.

Leona begon onze stad ook uit te verkopen, met de trigger van cultuurstad ’93, waarbij de poorten wagenwijd werden opengezet voor de pretpark’isering van onze Stad, terwijl je zienderogen alles zag achteruitgaan.
Daarna kwam Patrick Janssens, die deze pretpark-aanpak verder zette.

De stad zag er vrolijker uit, dat wel. Er hingen bloementuiltjes aan de gevels en aan palen in de binnenstad, het openbaar vervoer ging redelijk goed (zeker in vergelijking met vandaag) maar op de achtergrond was onze stad vooral verder en verder aan het wegzinken. De toerisme en events-mafia kreeg haar greep op de stad.

Toen was het gedaan en kwamen de tranen, en … BDW, en daarna meer tranen (vooral over transparantie).
De pretpark’isering ging gewoon door. (cruise-schepen, flexibussen, een binnenstad met het ene “event” na het andere…)

En wie beter om nu samen mee in het bestuursbootje te stappen dan de oude entourage van Patrick Janssens?

N-Va zal hier een bereidwillige, principeloze, ideologisch uitgeholde partner vinden, die wel hier en daar het sociale programma van N-Va mag uitvoeren, zogezegd uit eigen naam, maar eigenlijk gewoon moet verdoezelen dat er geen socialisten meer zijn.

De arbeiders, de bejaarden, de armen, de zieken en werklozen, hebben tegenwoordig andere mensen nodig die hen af en toe iets toegooien uit de verzamelbak van ons taxgeld. Socialisme en de idealen van de jaren ’60 en ’70 hoeven niet meer. We rijden wel voor Uber Eats wanneer het even niet gaat. Vrijwillige slavernij is de norm. TV kijken ons brood.

De SP.a is even uit haar graf gehaald, om als een levende dode nog te doen alsof.
Te doen alsof ze voor hun volk, hun arbeiders, hun kiezers iets betekenen.
In werkelijkheid zijn het een handvol mensen die op hun blote knieën bidden, elke dag opnieuw, of ze toch geen postje kunnen krijgen. Al is het van Bart De Wever, of om het even wie… want wat moeten ze anders aanvangen met hun leven?

In realiteit is er niemand nog bekommerd om sociale thema’s, tenzij het geld opbrengt, of meer subsidies oplevert. En daar mee komen we weer op hetzelfde punt: er wordt tax geïncasseerd, en dan gaat er een handvol mensen beslissen wie er daar een stuk van krijgt, en wie niet.
De oude waarden van het socialisme, … wie kent die nog? En zijn ze nog nodig (ik denk van niet, de wereld is definitief de richting opgegaan van het graaien en leegplunderen).

Wat doen ze er nog als SP.a, in een de facto plan-economie van de one-world government families die alle resources in handen hebben?
Niet veel,… op wat window dressing na zijn socialisten weinig mee waard dan liberalen. De ene partij wil anderen hun geld uitdelen. De andere partij wil iedereen z’n bijna gratis arbeid doen dienen voor de industrie onder het mom van “vrijheid”.

In Antwerpen kan je je dus verwachten aan een nieuw soort bestuur. Een N-VA bestuur met een kleine vleugje vergane glorie, uitverkoop en fake. Niet veel verschil dus. BDW laat hier zien dat Cd&V en alle andere “oude” partijen perfect omwisselbaar zijn, perfect dezelfde gedelegeerde taakjes kan uitvoeren en uiteindelijk mee danst in een macaber schouwspel waarbij democratie en volksvertegenwoordiging herleid is tot partij-doctrine waar in feite enkele mensen beslissen.

Hetzelfde zien we in de nationale politiek trouwens. Waarom zou je nog op personen stemmen, wanneer de partij-doctrine hen toch dwingt om tegen hun eigen stemmers, tegen hun eigen “te vertegenwoordigen volk” te stemmen?
Naast de SP.a, in dezelfde graftombe, liggen “volksvertegenwoordiging” “ideologie” en “vrije markt” trouwens.
En dat is geen toeval.

De SP.a had er beter aan gedaan deze kelk te laten passeren, niet uit vijandigheid tegenover nationalisten, fascisten of neo-liberalisme, maar omdat ze dan tenminste hun kiespubliek (die 10% socialisten en sociaal democraten) nog vertegenwoordigen. Men had gewoon de partij moeten stopzetten.

Maar ook dat is passé waarschijnlijk. Net als kiezers verdedigen die misschien wel nog een sociaal beleid wilden, om welke reden dan ook.

“Bloemen nog kransen, hier ligt de SP.a, ze kreeg alle kansen”

kim0raku

Antwerpen, plastiekstad

Als inwoner van Antwerpen, is het vreemd om opeens een artikel tegen te komen over een nieuwe fabriek in onze streek (Kallo in dit geval), zonder dat je daar op het nieuws echt wat over hoorde. Want gewoonlijk barst het overal van de verschillende opinies over eender wat. 

De stille reuzen

De internationale chemiereus Borealis (voorheen Neste en Statoil) met HQ in Wenen, was op deze manier in 2017 op zoek naar een nieuwe site voor een fabriek die zo maar even 770 kiloton/jaar of meer kan produceren (afgaande van hun eerste prognoses).

Na even zoeken, vond men bij het stadsbestuur van Antwerpen en hun  havenbestuur een plek voor deze fabriek, waarbij ook meteen mooi werd vermeld dat er zogenaamd 1,2 miljard euro werd geïnvesteerd “in Antwerpen”. 
Dit is natuurlijk een PR-truukje om het voor de krantenkop-lezende inwoners te doen overkomen alsof men allen een paar honderd euro op de rekening gaat gestort krijgen, of Antwerpen zelf dat geld krijgt om bij voorbeeld nuttige zaken mee te doen (scholen verbouwen, straten beter afstemmen op het echte verkeer, of misschien wat beter openbaar vervoer,…). Na dat ene kleine artikeltje, was de kop verdwenen, samen met enige mogelijke discussie. Tijdens de onderhandelingen in 2017 werd er ook met geen woord gerept hierover. Waarom zouden ze ook? Het “domme publiek” moet toch niks weten van mogelijke fabrieken naast hun deur, dat regelen ze liefst in een restaurant of luxe vergaderzaal, om nadien een PR-stukje voor de persgroep-krantjes te schrijven. 

De Borealis mensen gaan uiteraard geen geld uitdelen, ze gaan ook niet investeren in Antwerpen, ze bouwen gewoon een fabriek. Voor zichzelf.
Deze kost meer dan een miljard, geld dat uiteraard terug verdient gaat worden door de verkoop van PHD polymeer plastiek, hetgeen onder andere gebruikt wordt om buizen van een plastic-coating te voorzien, of verpakkingsmateriaal te maken, en waar de nodige troep mee wordt gefabriceerd.

Plastiekstad

In deze tijden waar zelfs in onze stoelgang en kraanwater microplastics worden teruggevonden, waar walvissen en zeehonden aanspoelen met hun maag vol plastiek, kan het toch niet zijn dat men nog meer gaat bij produceren? 
De fabrikanten zeggen simpelweg dat de vraag groeit, en er dus meer geproduceerd kan worden met winst. Vraag en aanbod.
De vraag is echter of we zomaar het “vraag en aanbod” spel kunnen spelen met iets dat onze planeet en onze directe omgeving schaadt?
De 770000 kilogram per jaar, die waarschijnlijk meer dan 30 jaar zal operationeel zijn, zal dus in totaal 23 miljoen kilo plastiek opbrengen de volgende generaties. (een milde voorspelling, aangezien zulke fabrieken niet worden gebouwd om na 30 jaar af te breken).

Wat nog meer frappant is, is de 0,0 reactie van milieu-organisaties en partijen. Meestal uit de passief-groene hoek, waarbij het er vooral op aankomt lidkaarten te verkopen en op TV te komen in domme programma’s die over niets gaan. Enkele mails en tweets naar groen organisaties, leverde een oorverdovende stilte op. Op één persoon na, die me achter de schermen wist te vertellen dat men liever niet reageert omdat dat “PR-gewijs dan weer over komt alsof wij tegen de economie zin”. 
Tja. Alsof de jobs die er bij komen door deze fabriek, niet in een duurzame economie zouden kunnen gecreëerd worden?! Laat me niet lachen. Het gaat over nog geen 100 jobs.

Er is ook nauwelijks lawaai gemaakt aan de zakelijke kant zelfs, heel opvallend, een klein berichtje van de voorzitter van een chemie-organisatie was blijkbaar voldoende, … ik zou toch verwachten dat een bedrijf dat meer dan een miljard investeert zogezegd, meer lawaai zou maken?
Of… mocht het niet tè veel opvallen? Mocht de main stream media vooral niet vermelden dat er een paar chemie-reuzen op zoek zijn naar een gelijkaardige plek? En dat de gas-terminal werd upgegrade in de haven om net NOG meer plastiek te kunnen verschepen wereldwijd? 

Dow Chemical (voorheen Dow Dupont) is ook op zoek, en er zijn er nog op komst. Want een betere capaciteit, trekt ook andere chemiereuzen aan, die waarschijnlijk op dit moment ook in stilte onderhandelen met ons havenbestuur. 

Wil Antwerpen naast een trekpleister voor massa-toerisme (cruise-schepen terminals, een pretpark-binnenstad met permanente “events”… fake toeristen winkeltjes), ook nog eens de plastiek-hoofdstad van Europa worden?
 
Of is er genoeg plastiek en moet misschien het probleem aan de bron worden aangepakt?
Minder plastiek produceren, en de zogenaamde vraag doen dalen door maatregelen tegen overproductie, over-verpakking en over-gebruikt te nemen is eerder de prioriteit hier denk ik.
Het bijbouwen van vervuilende monsters in onze haven, die op de koop toe uiteindelijk maar aan 70 mensen werk zal geven, aangezien het nagenoeg volledig automatisch draait, is niet de weg voorwaarts.
Laat het dan in het slechtste geval een kleine deuk geven in onze lokale economie, wanneer die fabrieken nergens nog een plek vinden, steken we alvast de vervuil-industrie een paar stokken in de wielen, wat altijd positief is voor hetgeen u eet, drinkt en inademt. 

Andermaal lijkt voor het huidige Antwerpse bestuur het motto: Het geld is voor onze vriendjes en  bedrijven, maar de overlast en vervuiling is voor de inwoners.

Oh, en wààr zijn de groene jongens? Waar zijn de inwoners? Waar zijn de milieu-organisaties? Waar zijn de duurzame politici?
Wat met de volgende fabriek die ingeplant staat? 
Aan u de keuze.

twitter @kim0raku

gerelateerde links:

https://www.strandassociates.be/en/insights/ba-oil-and-gas-4-borealis-new-dehydrogenation-plant

https://www.plasticsnewseurope.com/article/20181008/PNE/181009923/borealis-to-build-1bn-pdh-plant-in-belgium

https://www.borealisgroup.com/news/borealis-to-proceed-to-next-phase-for-new-world-scale-propane-dehydrogenation-plant-in-belgium

https://www.portofantwerp.com/en/news/chemical-cluster-invests-future