In deze vestiging van de vdab in Tuinslagem, doet men graag testen, examens, overviews en vooral veel tijdrovend gedoe.
Ik zat met ‘Prei’ ‘s ochtends buiten op een bankje en keek naar de wolken. Het was nog ruim een kwartier voor de lessen zouden beginnen en hij vertelde me dat hij hier in de eerste plaats zat om “in orde” te zijn.
Dat betekend dus dat er ergens iemand rondloopt die gemotiveerd was voor deze opleiding ‘groentensoep-maken’, maar deze niet kon volgen aangezien mijnheer Prei hier wil zitten om aan de klauwen van de staat te ontsnappen.
Of hoe een opleiding een toevluchtsoord wordt voor werklozen met i-phones en uitgebouwde auto’s zeg maar. Ik zweeg en keek rond.
Meer leerlingen kwamen aan, enkele meisjes waren luid lachend binnengehuppeld in frivole kleding. Het heeft zo zijn voordelen hier.

De les was vandaag vrij saai. Broccoli, onze leerkracht, is iemand die destijds bij een tomatenblik-firma werkte. Daar is hij om een duistere reden niet meer werkzaam, en nu slijt hij zijn vermoedelijk resterende tijd tot aan zijn pensioen in een oord als dit. Hij geeft les met overgave en doet zijn best ons de kneepjes van het groentensoep-maken te leren. De keuken ligt er altijd piekfijn bij onder zijn bewind.
Zoals hij lopen er hier nog wel rond vermoed ik. Maar da’s een schatting. De meeste personeelsleden die ik hier zie rondlopen zijn eerder van het softe type. Ze komen binnen rond 8-9 uur, verdwijnen tussen de middag en gaan dan rond 4 u ‘s namiddags weer weg. De typische uren van ambtenaren waarschijnlijk. Al valt het me op dat er voor elke 4 werklozen wel iemand rondloopt, de titels variëren van instructeur, over assistenten, tot begeleiders en zelfs traject-coördinatoren.
Wat ook de naam is, ze roken allemaal, staan allemaal nogal vaak buiten te keuvelen en hebben waarschijnlijk een zekere routine gekregen in het mensen helpen.
Een routine die je meteen kan herkennen wanneer je ze met een probleem confronteert. Alle antwoorden komen ZO uit een vdab folder. Ik neem deze mensen het niet eens kwalijk, ik zou ook zo worden na een tijd.

Prei zat vandaag naast me in de klas en speelde met zijn draagbaar computerspelletje. Achter in de klas kon ik goed zien hoe twee anderen enkele groenten verkeerd sneden en dan naar elkaar gooiden. Broccoli liet begaan en was verdiept in een kookboek. Daarna was het pauze.

We doen hier wel iets hoor, maar bij momenten vraag ik me af of wij hier zitten om mensen van de vdab aan’t werk te HOUDEN, danwel opdat deze mensen ons aan werk HELPEN.
Ik leer wel iets bij , maar het tempo van deze week zegt alles: 2 soepjes en 2 ‘examens’ over het maken van deze twee soepen. Sorry maar ik kan beter. Ik kan sneller, ik kan het eigenlijk alleen… maar dan moet ik een privé kok betalen en zelf alles regelen. Daar heb ik geen geld voor. Vandaar dat ik hier zit, en het trage tempo van de vdab aanneem.

Als voorbeeld voor tewerkstelling kan het in ieder geval tellen.


Alle groenten-namen zijn fictief ter bescherming van personen en instanties die ik vermeld.


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/