Bronnen die ik volg in bitcoin

Hierbij een lijst van zaken die ik volg, of volgde in Bitcoin.
Dit zijn vooral heel persoonlijke bronnen voor mij zelf, er staan ook namen tussen die eerder als “not ok” worden beschouwd, maar zelfs van die mensen, kan je vaak veel leren, los van wat ik vaak van hen persoonlijk denk.

Hoe ik over bitcoin leerde:

1)
bitcoin uncensored” (RIP) deze podcast is de oer-podcast van de bitcoin’ers. Jun Seth en Chris Derose hadden urenlang babbels over het nieuws in bitcoin, de evolutie in de markt, de hacks, de wereld achter de schermen, en vooral de “open mic” voor deves en sh*tcoiners die dan medogenloos werden gegrild en afgemaakt, of de hemel in geprezen.
Hoogtepunt was hun aanwezigheid op een bitcoin-conferentie, waar ze geen stand, noch studio kregen aangeboden, en dan maar met een tafel en twee stoelen in het toilet post vatten, letterlijk naast de urinoirs, om van daaruit iedereen te interviewen omdat daar toch iedereen moest passeren vroeg of laat. Absoluut gold.
De samenwerking tussen de twee hosts liep mank na enkele jaren, en jammer genoeg zijn bijna alle archieven verdwenen intussen. Wie er nog iets van vindt, prijs je gelukkig!

In de beginjaren waren er ook dingen als “World Crypto Network” (wat toen nog niet vol rommel zat) en waren er ook interessante lezingen en blogs.
Een van de eersten die interssantere dingen schreef waren Roger Ver (pre 2017), Olivier Janssens, Tone Vays via cointelegraph en daarna via z’n eigen kanalen.
Daarnaast waren er Andreas Antanopulous uiteraard, al was hij mee met de technische kant bezig, en niet zozeer met het promoten of de markt op zich.
De Coins4Tech website waar je online voor bitcoin materiaal kon kopen was ook zeer interessant, om meteen ook een real-life gebruik te zien van bitcoin.
De allereerste fora waren ook interessant, leren minen op bitcointalk bv.

2) Tone Vays (https://tonevays.com ) Interessante figuur, iemand die, los van z’n vaak extreme meningen over politiek en maatschappij) wel meestal raak zit met z’n inzichten puur op de bitcoin markt. Het netwerk om hem heen is ook vrij interessant, en ik volg z’n podcast/youtube kanaal al jaren.

3) Willy Woo (woobull.com ) Enorm nuttige grafieken, statistieken en markt-inzichten, een van de top mensen op dit gebied. Z’n nieuwsbrief en occasionele optredens in de streams van Tone Vays zijn ook interessant.
Hier leerde ik tot nu toe vooral van om zelf te interpreteren en te denken. Met success.

4) Richard Heart – https://richardheart.com/
Volg ik ook al jaren, hoewel hij geen bitcoin maximalist meer is, is het toch nog altijd een van de top mensen om te volgen inzake waar de markt naartoe gaat. Interessante figuur om vele redenen, maar absoluut veracht door de meeste bitcoin maximalists. Ik beschouw hem niet als een scammer, zoals zovelen dat wel doen, maar eerder als een bron van info. Ik leerde via hem meer ook enorm veel over deze markt, vooral voor hij in 2019 z’n eigen project lanceerde.

5) Een aantal podcasts:
– https://programmingbitcoin.com/ “bitcoin fixes this” (ik vind de host Jimmy Song niet echt tof om te aanhoren, maar ook hier zit nuttige info)
– https://lightningjunkies.net
– Orange Pill podcast (Max Keiser & Stacy Herbert)
– Ivan on Tech (https://www.youtube.com/user/LiljeqvistIvan)
Vaak vergruist en weggezet als een shitcoiner,… maar de man heeft wel degelijk veel inzichten in de markt, wanneer je op ofwel zeer korte termijn denkt (pumps) ofwel heel lange termijn… Ik vind’m een onaangename figuur op zich, maar hij heeft ook z’n waarde als info bron. Vooral z’n nieuws-agreggatie is heel up-to-speed.
– NOT: whatbitcoindid: Absolute rommel geworden, de host Peter McCormack is ook iemand die niet vies is van bankfraude (verklaarde hij zelf). Afrader…
– Noded (wel bekend, en goeie podcast die al enkele jaren goede reportages en interviews geeft over bitcoin.)
– hiddenforces (niet altijd over bitcoin, maar gaat veel breder, toch ook veel van geleerd inzake bitcoin zelf) https://hiddenforces.io/
– Adam Meister – een ‘strong hands’ die hard bitcoin maxi, die al sinds zolang ik me kan herinneren 2013? 2014? roept om bitcoins te stacken …
Soms zeer zware rants, beetje “speciale figuur”, maar ook weer veel van geleerd. (en: hij heeft àltijd gelijk)
https://www.youtube.com/c/BitcoinMeister/videos
– “JunSeth’s world” Helft van de legedarische Bitcoin Uncensored podcasts hosts, is intussen over alles en nog wat bezig, niet enkel bitcoin, maar nog steeds de moeite. Al mis ik hun B.U enorm. – De podcast is met opzet, zeer moeilijk te vinden online 🙂 try it

Op twitter volg ik vooral de mensen die heel actief iets doen op de markt en met de markt zelf, figuren als Andreas enz, heb ik minder affiniteit mee.
De mensen die ik volg, zijn dan ook zeer divers.
De lijst evolueert ook continue, van traders, over statistici tot economen. Te veel om op te sommen hier, maar ik retweet er regelmatig via @kim0raku


Covid rant

Even een rant.
[ik ben geen viroloog, dokter, of “influencer” – onderzoek alles zelf, bescherm u zelf]


Al een jaar riskeer ik het virus te krijgen. Omdat ik om allerlei redenen niet anders kan. Ik kom in contact met onnozelaars (niet enkel op twitter, maar IRL) met mensen die weigeren een masker te dragen, met mensen die er lacherig over doen, zelfs een paar die trots als
stoere Vlaamse coureurs komen zeggen hoe ze de regels hebben omzeild om toch in een rode zone te kunnen gaaf fietsen, en dan achteloos in’t rond niezen en zeggen dat ze niks hebben.
Ik zie nauwelijks mensen, om dat ene “risky” moment na, waar ik in één jaar tijd eens een handvol mensen van nabij heb gezien.
Niks van vat deze maatregelen die we al een dik jaar krijgen opgelegd door politici die nooit verder zijn geraakt dan hun duffe verjiezingsbullsh/tslogans hehalen, gaat echt het virus tegenhouden. Aan een raam zitten, helpt niet wanneer je daarna dezelfde deur, paal en klink aanraakt dan die 1000 anderen. En bij die 1000 anderen zitten er 10 die nooit hun handen wassen, en nog eens 10 die besmet zijn maar niks voelen.
Niks van wat men oplegt heeft echte waarde omdat met niet echt tegen het virus vecht, maar tegen de mensen.
Men wil controle, of toch de illusie daarvan.
Want daar draait het echt om: reserveren om naar een IKEA kast te mogen gaan kijken, reserveren om een klein pakje friet met mayonaise te mogen kopen, maar ook reservaties graag voor om het even wat. Ook als die reservaties enkel maar in theorie worden beslist, en in de praktijk een krabbel op een papier gaan zijn.

Wanneer men het mensen had gemaakt, en wèl puur het virus had willen indijken, had men volle trams niet toegelaten, had men verteld dat de meeste kans op besmettingen gebeurt in supermarkten (mensen wassen hun handen niet voor ze binnengaan, de bussen met hand gels die je soms half en half gebruikt aan de ingang zijn meestal leeg, en als je ze al kan gebruiken, wrijven de helft van de mensen haastige een paar druppels over hun handen, waarmee het virus niet weg is.
Daarna raken ze alles aan: tomaten, komkommers, een pak melk, een fles cola, … er is geen toezicht, je kan in principe alles aanraken en terugzetten, zonder meer.

Wanneer je een virus echt zou willen tegenhouden, zou je ook steviger om gaan met het openbaar vervoer. Het is ten slotte openbaar, elke zwerver, student, pendelaar, verveelde shopper en zieke persoon kan opstappen. Aan de tram- en bushaltes is er al maanden geen controle meer (de laatste keer dat iemand zonder masker zag aangesproken worden was in April 2020).
De maskerplicht is ook een lachterje, mensen roken, dragen hun masker om hun pols en wanneer er politie zou komen (zeer kleine kans) gaat het masker snel op.
Wanneer je een opmerking maakt, krijg je gescheld of agressie te verduren.
“Wie denk je wel dat je bent? Ik moet niks!” is dan meestal het antwoord, van de bierbuikmensen, het ongedierte en de wandelende kakkerlakken met hun wijdbeense stoere houding. De straat is nu van hen. Met het blikje in de hand, …
Daarna stappen ze op een tram, dragen geen mondmasker want ‘ik ben aan’t drinken’.

Stadswachten in Antwerpen, zijn ook zeer, zeer zeldzaam geworden. Waarschijnlijk staan er wel ooit ergens, de laatste die ik zag, een duo van rokende mensen, stonden ergens een aantal weken terug aan de uitgang van de metro te lachen en roken; met hun pofferige dikke purperen jassen. Om gespierd te lijken misschien. Hun slecht gebit en wankele houding, verried echter dat ze eigenlijk pro forma hun ronde deden, maar dat er verder niets te verwachten viel buiten het incasseren van verdoken subsidies (ook wel wedde genoemd).

Een virus hou je niet tegen met flauwekul. Mensen die staan aan te schuiven wijsmaken dat ze veilig zijn, mensen wijsmaken dat ze wanneer ze buiten komen zeker hun masker moeten dragen… waarna ze met 20 bij elkaar op een tram, bij de fast-food keten of in een krantenwinkel zonder verluchting bij elkaar staan.

Ik ben geen dokter, geen expect, geen viroloog of medische knobbel uiteraard. Ik weet echter wel dat het immuunsysteem van iedereen aangetast kan worden.
Misschien hebben de mensen, zoals ik, die elke week opnieuw met de opzettelijke in-je-gezicht hoestende klootzakken te maken krijgen, wel een zekere resistentie opgebouwd.

Ik hoop het in ieder geval, want ik heb schrik.
En het land waar ik 60% tax aan betaal, beschermt me niet, in tegendeel.
Ze staan op TV elkaar wat af te zeiken, staan hun carrière uit te stippelen, terwijl ze eigenlijk in een gevangenis thuishoren.
Om iedereen bezig te houden, verzinnen ze de ene regel na de andere, en na een jaar regels volgen. Zien we enkel golf na golf over ons heen komen.

Aan wie ligt het?
De natuur.
En misschien moet die natuur eens korte metten maken met het meest hardnekkige virus van al.

kim0raku



De Tijd heeft geen intrinsieke waarde, PAS OP!

Ik ben zelf overduidelijk pro bitcoin en schrijf een blogpost, geen nieuws.

De berichtgeving over bitcoin in Vlaanderen is ronduit kinderachtig. Daarom de titel hierboven, die ik met opzet even click-bait achtig maakte dan al de rest van de HLN zever.

Vodjes als De Tijd en HLN (vooral), roepen al 6 jaar “oh pas maar op, niet investeren, het gaat crashen”. En dat herhalen ze en herhalen ze, als was het een aflevering van FC de Kampioenen (zelfde publiek waarschijnlijk).

Ja, als ge elke maand zegt dat iets gaat crashen, en het gaat al sinds begin jaren x 3 miljoen %, dan ben je als krant niets anders aan’t doen dan je lezers, je doelpubliek aan’t bang maken en halve info aan’t geven.

Wat er op macro-economisch vlak gebeurt met inflatie, 2950 miljard euro bij printen, of waarom grote beleggers en fondsen ook in BTC stappen, is allemaal van geen tel voor hen blijkbaar. Ze kijken er nog steeds naar, alsof het een ponzi is, een spel, want da’s hetgeen hun doelpubliek al 6 jaar te horen krijgt van deze kranten en da’s dan ook de makkelijkst te onderhouden confirmation bias.

Geen journalistiek maar PR.

Nochtans is het zulke kranten hun taak eigenlijk, om mensen correct en zo objectief mogelijk te informeren. Zeker wanneer er een nieuwe asset class opduikt. (Tot 2015 zwegen ze meestal over bitcoin, tenzij er een nagatief nieuwtje te rapen viel).

De opgekropte negatieve kleinVlaame opinies contra bitcoin, kan je eventueel altijd in een column of opiniestuk stoppen in je krantje.
Maar een echt nieuws artikel zou echter iets meer mogen bevatten dan de bank-PR en het napapegaaien van wat anderen u influisteren. Het is overduidelijk dat er van ergens instructies komen, en vermits de meeste mensen die men bij DPG over bitcoin aan’t woord laat regelrecht uit de bankierswereld komen, kan je raden waar ze staan tegenover een syteem dat een groot stuk van HUN bubbel bloot legt.
Intussen blijven ze zelf intrest op bijna gratis uitgeleend bij verzonnen geld opstrijken om de gewone bevolking armer te maken.

Men richt zich bij het afbreken en ontraden van bitcoin dan vooral op argumenten die rond 2013-2015 gangbaar waren en intussen achterhaald zijn.
(zoals de al-oude boutade dat er “alleen criminelen” in zitten… wat intussen door verschillende studies is ontkracht, een echte journalist gaat deze studies ook lezen en meegeven aan z’n lezers zou ik denken, jammer dat zulks niet gebeurt).

Een paar zaken om te bedenken voor de lezers (want de journalisten bij DPG-media zijn niet echt journalisten, maar eerder handlangers van een regime dat mensen zo arm mogelijk en dom mogelijk wil houden).

De lezers zijn wel nog te redden denk ik. Bedenk u bij voorbeeld waarom een krant eerst 3-4 jaar over een nieuwe, zeer impactvolle uitvinding zweeg? Waren ze zo erg ongeïnformeerd dat ze zelfs niet over bitcoin schreven? Of nemen ze hun taak als beleggings en business krant niet meer serieus?
Nochtans hebben ze in diezelfde redacties wel zitten dwepen met een echte louche “coin” zoals de artikels die over Ripple verschenen in die kranten, waarbij werd gesteld dat het weldra door de bankwereld ging gebruikt worden, wat pertinent onwaar was, en een 1 on 1 copy was, van wat het bedrijf achter Ripple naar al deze redacties had gestuurd als PR. Puik werk, … terwijl je na 1 min. zoeken op youtube bv. een pracht van een uitleg vond van oa. Tone Vays over de scam-level van ripple.
Maar helaas, dat kost enige moeite, en het is makkelijker op de PR te copy-paste’n natuurlijk. En dat doen jullie over bitcoin ook, en wie weet… ook over bepaalde aandelen.

Bedenk ook beste lezer, waarom men u zo bang wil maken, van een belegging die ALLE andere beleggingen van de afgelopen jaren totaal weg heeft geblazen qua opbrengst? (goud, huizen, aandelen…) ( zie: www.casebitcoin.com )

Bedenk u ook wat De Tijd en HLN u al hebben aan “opportunity cost” hebben gekost.
Iemand die door een HLN artikel in 2015 geen bitcoin kocht, maar er anders 1000 euro had in gestopt heeft dankzij deze “kranten” toch mooi 100.000 euro opbrengst NIET gehad.
Ik zelf zou een krantje dat me dit soort geld heeft gekost, nooit nog zelfs maar openklikken.

Maar intussen blijven de flut-artikels elkaar opvolgen. Toen gisteren bitcoin een 20% zakte, klonk het “dat vele beleggers verkochten” … neen maar, goed werk. Stevig. 🙂

En ja, elke belegging gaat wel eens neer, bitcoin zeker, om de 3,5 jaar ongeveer gaat er een bull market zijn, die daarna weer daalt, tot wel 70%. Dat weet je ook als je informatie krijg en leest (niet via de tijd dus).

Waar ik niet tegen kan, is echter de totale onwetendheid die blijft gecultiveerd worden door zogenaamde kranten zoals De Tijd, waar men dan gewoon herkauwd wat er in notoire zwartkijkers en losers als Zerohedge hun artikels stond.

Wanneer je je informeert (echte info) over bitcoin, start dan hier (lopp.net ) of denk zelf, en dan denk je nog altijd wat je wilt. Ik merkte echter de voorbije weken en vooral voorbij 3 dagen dat er veel haat en totale onwetendheid heerst over bitcoin, en dat komt vooral omdat onze media er een sport van maakt (in wiens opdracht?) om de kudde lezer zo min mogelijk te informeren.

Nog een laatste bedenking, wanneer bedrijven stilaan honderden miljoenen beginnen veilig stellen in bitcoin, in plaats van in cash te laten staan, is er misschien meer aan de hand dan “een zeepbel”.

De zeepbel… De mantra die we al 10 jaar horen over bitcoin… terwijl men 3000 miljard euro heeft bijgeprint. (of kijk eens naar uw huizenmarkt wanneer je het over zeepbellen wilt hebben:).

Bitcoin was volgens De Tijd en hun domme broetje HLN in een zeepbel op 300 euro, op 1000 euro op 3000 euro, op 10000 euro en op 20000 euro en nu ook op 30000 euro.
Hoe lang kan je je belachelijk maken beste DPG media? Hoe lang kan je complete clowns zonder info hun gedichtje komen laten opzeggen dat mensen echt screwed?

Ik kan u voorspellen dat ze op 100.000 euro nog steeds hun clowns van dienst gaan bovenhalen om te zeggen “pas maar op bang Belgje, niet investeren hoor…’t zit in een bubbel”. (en zelfs al zit het in een bubbel, newsflash: ALLES zit in een bubbel: van aandelen, de S&P500, over de huizenmarkt tot crypto… ALLES).

Het probleem dat ik hier vooral mee heb, is dat dit als nieuws wordt verkocht, en niet als een opinie.
Moest een bankier, of journalist van DPG media in de Tijd z’n opinie schrijven over bitcoin, en dat tot op de grond afbreken (waar ook argumenten voor zijn te vinden zouden kunnen zijn), dan is dat ook niet prettig om lezen, maar tenminste wel duidelijk een opinie.

Wat ze nu doen is mensen “nudgen” richting wat de journalist denkt (of moet zeggen van z’n broodheren) en het als nieuws verpakken. U kost mensen VEEL geld.
De ‘exeperten’ die opvoeren komen ook allemaal uit de zelfde crew van zerohedge achtige zwartkijkers, of bank-gerelateerde ‘goedgekeurde’ mensen, … allemaal namen die in de cryptospace zelf NIEMAND kent. De expert die ze vandaag opvoerden bij voorbeeld, dook pas in de 2017 hype op in deze space, met een flutboekje dat niet verkocht. Puik werk alweer. Maar waarschijnlijk zoeken ze hun experten net zoals ze hun beurstips zoeken:)
Die ‘expert’, had het ook nog steeds over tulpenbollen, een argument dat al in 2015 achterhaald was).

Meer nog, wat met andere zaken waar jullie misschien ook niets van af weten, en dan maar de PR overnemen van een firma, of een Britse zwartkijker z’n tweets en artikels vertalen en reposten (yep, I noticed, ik lees die ook 😉

Als er iets wel dikke vette zeepbel is zonder ‘echte waarde’, is het de journalistiek van De Tijd.

Bitcoin is niet zaligmakend, akkoord, en je kan er (als je dat al wilt) zeker kritiek op geven die wel fundamenten heeft. Probeer echter de kern niet uit het oog te verliezen, dat het een niet-confisqueerbare vorm van waarde-opslag is, die niet verslijt, niet fysiek moet getransporteerd worden zoals goud, en vooral toelaat om omruilbaarheid 1 op 1 te krijgen (1 bitcoin van jou, blijft evenveel waard dan 1 bitcoin van mij).
Daar kan je discussies over hebben, en kanttekeningen bij maken, da’s zeker waar. Maar begin dan niet over tulpenbollen (een feit dat historisch trouwens ook niet helemaal klopt) of maak dan geen mensen bang als business krantje.

Toen elektriciteitstoevoer voor het eerst werd gecommercialiseerd maakte mensen mensen er ook bang van.
Stop met mensen bang te maken via PR van bedenkelijk allooi, maar informeer mensen. Da’s jullie taak.


Kim De Vos @kim0raku op twitter

Ripple en HLN

Kleine les voor mensen die hun inforamtie over crypto van op de mainstream (HLN) halen.

Rond 2017/18 : Ripple/XRP, een firma met een soort van fake blockchain, waarvan de founder, Jeff McCaleb zelf rond de 500k $ afhaalde per dag op de kap van de “investeerders”, had een PR dienst die grote kranten aanschreef met de fabel dat de banken deze technologie gingen gebruiken. Ook diensten als Moneygram zouden dit weldra gaan gebruiken, zo schreven ze.

Kranten als die van DPG media hebbend at toen zitten overnemen, zonder enig onderzoek blijkbaar.
Ze plaatsen artikels over de prijsstijgingen, waardoor ik op de duur zelfs collega’s en familie hoorden zeggen ‘eh de gazet zei dat bitcoin niet goed is, dat er iets beter is Rupple” 🙂 “Nee RIPPLE bedoel je.. en dat is trash”.
De prijsstijging die door deze “pumps” kwamen (en dankzij de lakse manier van journalistiek doen) werd meteen gecapteerd door de Ripple insiders, die de prijs zelfs over 1$ kregen en massaal uitcashten.

Nu rond 2021, gaat de Securities & Exchange commissie in de VS de Ripple firma aanklagen voor deze bewezen praktijken, waarbij mensen eigenlijk ongeregistreerde investerings-formules werden aangeboden.
Onze kranten deden hier niet alleen mee mee, ze lieten ook na om enig echt onderzoek te doen, en lieten in de artikels vooral een deel van het verhaal achterwegen.

De artikels op zich waren niet fout, maar werden vooral zeer weinig onderzocht, om niet te zeggen dat ze eigenlijk gewoon de PR van Ripple klakkeloos overnamen.
Het had voldoende geweest op in google “ripple scam” in te typen om meer uitleg te krijgen en een meer genuanceerd beeld te geven over deze coin. Zeker wanneer je doelpubliek zelf er NIETS over weet, en meestal zelfs niet bij machte waren om de naam in te typen in google (je moet doelpubliek kennen).
Wie hier in trapte, en dus z’n informatie voor beleggingen in crypto haalt uit de mainstream heeft enkel het aan zichzelf te danken uiteraard. Wijze les: lees geen HLN. 🙂

Meer one-issue partijen graag

“Oh nee, en wat dan met de versnippering?” hoor ik de mensen die te veel TV-kijken al zeggen wanneer ze d titel lezen van dit stuk.
“Je kan toch niets aanvangen met zo’n partij?”
Jawel, … de indoctrinatie en de “visies” van grote partijen via de media, hebben een one-issue partij intussen tot een relikwie gemaakt. Iets dat je niet kan of mag voorstellen.
De realiteit is, dat grote partijen als de dood zijn voor een stevige partij die zich rond één thema schaart. Ik vertel u graag waarom.


Eerst en vooral: voor de mensen die dit concept zelfs niet echt meer kennen, een one-issue partij is een politieke partij die rond één thema, één partijpunt werkt.
De consequentie van zulke partij is vaak dat de voornaamste leden, niet echt een verdere visie hebben dat dat ene thema. Ze zijn gespecialiseerd in dat ene dossier, en willen voor de mensen die hen verkiezen, dit tot een goed einde brengen door de voorgestelde oplossingen of veranderingen erdoor te duwen.

Op lokaal niveau, in een gemeente of stad, gaat dit meestal over eerder onbenullige zaken die te maken hebben met ruimtelijke ordening of lokale organisatie van de stadsdiensten. Dit soort lokale one-issue partijen zijn meestal niet echt interessant, en dit laat ik buiten beschouwing hier.

Een one-issue partij kan wèl enorm nuttig zijn in een bredere zin, op regionaal en federaal niveau.
Mijns inziens hebben we te weinig van deze partijen (eigenlijk geen enkele) die de moeite waard zijn.
De voordelen zijn enorm echter.

Laat ons een puur ludiek voorbeeld nemen, van de fictieve partij PTC (partij tegen cruiseschepen).
Deze partij zou dan één thema hebben, waarbij ze vooral het aanmeren van cruiseschepen en het boeken van cruises aan banden wordt gelegd, met alle reglementering en andere gerelateerde wetgevingen er bij.


Wegwerp-politici

Het eerste en belangrijkste voordeel is dat politici die met een one -issue partij verkozen worden, en hun slag thuishalen, kort daarna meestal verdwijnen. En dat is gezond, dat is vertegenwoordiging. Je doet je ding, en gaat daarna iets anders doen. En misschien, komen er gaandeweg andere issues op die evenzeer mensen kunnen bekoren, da’s op zich niet erg om enkele jaren later terug te keren met dezelfde mensen en een ander onderwerp aan te pakken.
Het voordeel is dat het maatschappelijk probleem op zich op een democratische, grondige manier is aangepakt door mensen die daar 100% voor gaan, en zich niet dun uitsmeren over èlk onderwerp dat er maar bestaat.
Daarna, wanneer het politieke probleem voorbij is, opgelost is,… verdwijnen deze mensen omdat de kiezers die ze vertegenwoordigen deze vertegenwoordiger niet langer nodig hebben.
Da’s de ultieme vorm van democratie. (Wat niet wegneemt dat je je partij kan koppelen aan een andere, gerelateerde grotere partij natuurlijk. Bij onze voorbeeldpartij, de “PTC” zouden ze zich aan een ecologische partij kunnen koppelen, maar dan met de garantie dat hun thema er wordt doorgeduwd.

Programma copy-cats?

Het grootste argument tègen een partij als PTC is meestal dat het programmapunt of programmapunten wanner ze voldoende kiezers aantrekken, snel door grote partijen worden overgenomen.
Het volstaat om enkele tienduizenden kiezers te halen, en jouw programmapunt staat dan meteen bij een grote partij mee in het programma, met de nodige loze beloften er bij.
Echter, de mensen zijn slimmer dan dat,… de partij die er echt 100% voor gaat, zal de one-issue partij zijn, niet de logge grote partij die enkel op dei paar stemmen uit was, en de dag na de verkiezingen het nooit nog over dat ene programmapunt zal hebben.
We kennen ze intussen…
Niemand heeft ook de dossierkennis en de motivatie om dit thema dan ook voluit te verdedigen voor hun kiezers, voor het volk dat ze vertegenwoordigen.

Meer focus, minder hocus pocus

Je krijg in een one-issue partij meestal een vooraanstaand iemand (zulke partijen bouw je rond 1 persoon of groepering). De interne twisten en partijpolitiek leven dus veel minder. Meer nog, wanneer je de PTC echt zou oprichten, gaan de politici zich niet moeten profileren om op elke tweet van andere politici te zitten reageren, tenzij dit over cruiseschepen zou gaan natuurlijk.
Deze specialisatie laat je ook toe om dit debat volledig te beheersen.
De partij “groen” bij voorbeeld, is op deze manier haar weg grotendeels kwijt, waarbij sommige van hun verkozenen hele dagen niets anders te doen lijken te hebben dan te reageren op tweets van extreemrechtse politici.
Een lid van de denkbeeldige PTC moet zich daar niet mee bezighouden.
Dit werkt bevrijdend voor de politici, maar ook voor de verkozenen die zulke partij ten slotte toch vertegenwoordigd. Als ex-Groen-stemmer, weet ik hoe het aanvoelt om voor iemand te stemmen denkende dat ze aan’t klimaat iets gaan doen met stevige maatregelen, om dan te zien dat ze tweeten over migratie en racisme hele dagen (niet dat dat niet nuttig is op zich, als mens, maar ik zie daarnaast bitter weinig weerwerk over milieuschade, vervuiling, klimaat… ze zijn dus hun focus volledig kwijt). Er zijn nog voorbeelden in andere partijen, ik pik er deze nu maar uit als de meest frappante.

Democratie in z’n pure vorm

Een one issue partij heeft ook geen last van partij-doctrine.
Wanner u als kiezer op persoon ABC op GrotePartijXYZ stemt, omdat deze een bepaalde mening heeft en visie.
Dan hebt u na de verkiezingen weinig kans dat persoon ABC even fideel blijft tegenover zijn of haar mening en visie. De GrotePartijXYZ zal haar wil opleggen, en deze persoon zal in een stemronde in het parlement de kant kiezen van wat men heeft opgedragen. Ook als dat totaal indruist tegen de eigen persoonlijke visie.
Je bent als kiezer (die door persoon ABC zogenaamd vertegenwoordigd wordt) totaal belazert.
Je stemt op iemand die z’(n eigen wil verliest na de verkiezingen, net omdat ze bij zulke grote partij horen. Je bent dus in feite niet vertegenwoordigd, maar je vertegenwoordiger is vervangen door de partijleider(s). Deze partijleiders zijn diegenen die gaan beslissen of uw punt al dan niet de moeite is, en in hun kraam past, … niet de persoon ABC waar u op stemde.

Bij een one issue partij stelt zich dit probleem nooit. Je stemt voor één issue, en de mensen die u vertegenwoordigen hebben uiteraard dit issue voluit onderschreven. In ons voorbeeld gaan ze dus tegen cruiseschepen zijn… en niet opeens een bocht van 180° maken en extra cruiseschip terminals gaan beginnen bouwen.
Je weet wat je krijgt, omdat je echt vertegenwoordigd wordt.
Het kleine nadeel, moet erbij gezegd worden, is dat op alle andere maatschappelijke vlakken je stem niet echt mee zal tellen (maar dat doet het in mijn visie toch al niet, tot zeer weinig).

Gedaan is gedaan

Wanner zulke partij iets afgewerkt krijgt, is het ook gedaan. Dat ene punt dat u per sé wilde zien veranderen is gebeurd. In een grote partij duurt dit door compromissen en onvoldoende wil of gewicht van jaren tot decennia. Een one-issue partij kan zulke zaken er in 1 à 2 verkiezingen doorduwen (want andere politici, die hun zeteltjes afgenomen zien door de one issue partij haten het als de pest, en willen er zo snel mogelijk van af… de beste manier daarvoor is te doen alsof ze mee achter de eisen staan, en deze in te willigen…)
Wat anders 50 jaar duurt, kan op 5 jaar waarschijnlijk. Gedaan is gedaan… en dan is dat ene item toch al in orde.
Da’s waar grote partijen absuluut het angstzweet van krijgen: problemen die ECHT opgelost worden, want dan werkt hun truukje niet meer, hun eeuwige discussies en hun getouwtrek … het is tenslotte hun win-for-life.

kim0raku