Beleggers hebben geen rechten (L&H)

Het process tegen de top van Lernout en Hauspie (en hun bankiers, adviseurs en leger managers) is afgelopen, althans, er is een uitspraak. Op enkele jaren cel na en 0 euro vergoeding voor de gedupeerde beleggers lijkt het gedaan te zijn.  Men zal nog in cassatie gaan waarschijnlijk, om te blijven vechten tegen de uitspraak, maar het signaal van uit het gerecht is alvast gegeven dat fraude eindelijk eens stevig wordt aangepakt. Of lijkt het maar zo?

Je kan je vragen stellen bij zowat alle grote fraude-dossiers die de voorbije decennia de revue zijn gepasseerd in ons land, KB Lux, de familie De Clerq, L&H en vele anderen die vaak minder in het nieuws kwamen maar daarom niet minder impact hadden op onze economie.
In geen enkele van deze dossiers is er ooit iemand echt fysiek in een cel opgesloten (iets waar ik aan afmeet of er al dan niet een straf volgt).  Op zich niets bijzonders, geld koopt in dit land nu eenmaal de beste adviseurs en advocaten, wat resulteert in bijna straffeloosheid.

De gevolgen hiervan zijn echter niet gering.  Wanneer je in een land niet kan rekenen op cordate strijd tegen fraude, met bijpassende strafmaat, zet je de deur wagenwijd open voor om het even wel geknoei. Op zich heeft dat dan weer als gevolg dat er minder mensen zullen beleggen in bedrijven die kapitaal zoeken in dat land.
Het is ook zo dat je als belegger àltijd riskeert om je geld kwijt te spelen door corrupt management, ongeluk of wat dan ook.  Je dan als gedupeerde opwerpen is ook een beetje schijnheilig.  Aan de andere kant is het uiteraard niet fijn om te beseffen dat je beleggingsoordeel gevormd werd met valse jaarcijfers. Maar schrikken kan je hier toch niet echt van?

Heel concreet, waarom zou je als kleine of middelgrote belegger nog geld stoppen in aandelen of opties van om het even welk Belgisch bedrijf? Wanneer er bijna nul controle is en nul strafmaat kan je beter investeren in landen die daadwerkelijk fraudeurs in de boeien slaan en opsluiten (of hen de boel laten terugbetalen indien mogelijk). De Verenigde Staten doet het op dat vlak zelfs beter. Toen het grote telecombedrijf Worldcom over kop ging tijdens de dot-com bubble neergang, zag je de hoofdschuldige Berny Ebbers afgevoerd worden, waarna hij in 2006 aan zijn 25 jaar “jailtime” begon.  Je denkt dan waarschijnlijk twee keer na alvorens je boekhoudersteam een ‘beetje te laten prutsen met de jaacijfers’.

Ik  moet echter nog steeds de eerste leden van een of andere rijke familie in België zien opgesloten worden in ons land. Wanneer je als belegger de jaarcijfers krijgt van zulke firma’s, weet je dat deze vals kunnen zijn, wat kan het ook maken wanneer je 0,0 kans loopt als CEO om daadwerkelijk gestraft te worden?
Een miljoentje winst meer of minder verzinnen is dan vrij eenvoudig.

De uitspraak in de Lernout en Hauspie zaak veranderd hier niks aan.  Want tot nu toe (September 2010) is er nog steeds niemand echt schadeloos gesteld, niemand in de gevangenis opgesloten of op een andere manier echt gestraft -op de media aandacht na, die al bij al ook maar lauw was).
Je kan je dan ook als baas van een nieuw opkomend bedrijf dan ook sterk maken dat het allemaal wel mee valt.
De lessen die de beleggers hieruit kunnen trekken zijn simpel; investeer in een land dat zijn fraudeurs bestraft, opspoort en bestrijdt.

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku