Vlaanderen en de steun aan zombie bedrijven

GM, de banken en de Vlaamse regering

Vandaag werden er in het Vlaamse parlement (terwijl Patrick Janssens tekeningetjes aan het maken was in zijn krant – 16u01) een debat gevoerd over de toekomst van GM.

Mijn mening is de volgende: de regering laat zich, zoals zovele staten momenteel, rollen door de grootkapitalisten.
En wel hierom:
De frituur achter de hoek moet veel frietjes verkopen om uit de kosten te komen, men moet klanten hebben die betalen en de kosten beheren, plannen en naar de toekomst kijken.
Een bedrijf hoort nu eenmaal te plannen en te investeren en wel op zulke manier dat er ook in slechtere tijden, waar er minder klanten zijn voor hun producten, kan blijven gedraaid worden.
Het grote probleem is dat in deze prachtige kapitalistische democratie waar onze volksvertegenwoordigers zo pro zijn, een bedrijf dat niet draait zou moeten failliet gaan.
Toch tracht men dit te doen. Meestal om te scoren bij de bevolking over het behoud van jobs of inkomsten. Wat men doet is een gezonde economie die het even moeilijker heeft, een mes in de rug duwen. Een tijdelijke hulp waarbij eigenlijk het scoren op zich belangrijker wordt dan het redden van jobs.

GM of de banken zijn bedrijven, net als de frituur achter de hoek willen ze dus winst maken en moeten ze via een goed beheer door goede en slechte tijden geloodst worden.
Wanneer dat niet gebeurd moet de staat niet tussenkomen. Hooguit een opvolging van de verloren gegena jobs kan enig nu hebben, aangezien het een groot aantal is.
Het is niet omdat een bedrijf groot is of internationaal vertegenwoordigd, dat het daarom aan de wetten van de economie ontsnapt, of kunstmatig in leven moet gehouden worden.
Voorbeelden uit het verleden bewijzen dat dit geen zin heeft. Sabena, Boelwerf, om er maar twee te noemen waren op economisch vlak veel betere meteen gesloten, in plaats van miljarden gelden op te slokken die beter in gezonde firam’s hadden gestoken kunnen worden via een economisch plan.

Het mooie van deze zaak is dat onze Vlaamse politici proberen iets te redden, terwijl ze gewoon langst de kant zouden moeten toekijken. Het klinkt misschien hard, maar een economie herstelt zichzelf wel, indien je als staat iets wil steunen kan je dus best een hele economische tak (en niet 1 bedrijf alleen) steunen via allerlei middelen.
Verder is het aan de bedrijfsleiding om hun eigen schip drijvende te houden in barre tijden. Wanneer de voorbije 30 jaar iemand een auto kocht van GM, dan maakte die fabrikant daar winst op. Al die miljarden winst, waar zijn die dan nu opeens naartoe?
Waar is het beheer? Wat is er gebeurd met de appeltjes voor de dorst, de toekomstplannen?
Ik heb zwaar mijn twijfels of een bedrijf dat zo te zien nooit rekening heeft gehouden met slechtere tijden wel moet gesteund worden. Zeg nu eerlijk, in de huidige crisis is GM na één kwartaal slechte verkoopcijfers opeens bijna failliet?
Dat betekend dus dat je 30 jaar winst kan omzetten in een faillissement omdat er 1 kwartaal slecht verkocht wordt? Lijkt me een sterk staaltje van mismanagement.
Het zijn net dit soort zombie bedrijven die de staat lijkt te willen steunen.

Wat men zou moeten doen is het volgende:
– Hou het geld dat je wil gebruiken om de economie een steuntje te geven in slechte tijden voor gezonde of nieuwe veelbelovende takken van de economie.
– Laat bedrijven waar wanbeheer heerst stikken, onderhandel niet, praat niet, grijp niet in.
– Laat bedrijven met een buitenlandse hoofdzetel hun eigen boontjes doppen
– Volg de verloren gegane jobs op door ook te investeren in scholing, omscholing en opleiding naar de nieuwe bedrijfstakken toe, dingen van eigen bodem en vooral dingen die gezond beheerd worden (een eigen zonnepaneel producent, landbouw-technische bedrijven om er maar een paar te noemen).
– Gooi de EU buiten, want hun anti-protectionisme is niets anders dan een plan om ons land in een melkkoe te laten veranderen.

Besparen (deel 6) – Bank buitengooien

De kans is groot dat u nog een bankrekening hebt uit de tijd dat u nog kind was. Van die rekeningen die je als kind werden opgedrongen door je ouders omdat ze dan één of ander cadeau kregen. Of nog erger, dat u bij een bank zit waar u eigenlijk nooit terecht kan omdat ze gewoon nooit open zijn wanneer u tijd heeft (weekends e.d).

De traditionele banken, zijn net als de traditionele politieke partijen, verdeeld in drie groepen. Fortis, Dexia en KBC. Deze drie banken zijn eigenlijk in vele opzichten identiek: Ze zijn enkel open tijdens de bank-kantooruren (onvoldoende dus voor werkende mensen), hebben onduidelijke dure ‘forumules en producten’ en investeren in hoofdzaak uw geld in elkaar.
Wanneer je dus zoals zovele oudjes gewoon je geld afgeeft bij een van deze drie banken is de kans zeer groot dat ze gewoon aandelen kopen van een van de twee andere banken en dat je op die manier een soort incest-situatie krijgt op de Belgische financiële markt. Je geld wordt ook nog eens tegen je gebruikt onrechtstreeks.

De besparing is nochtans eenvoudig. De bedragen van 4 tot 12 euro in de maand om gewoon je EIGEN geld ge MOGEN beheren bij deze drie banken, kan je eenvoudig uitsparen door naar banken als keytrade over te stappen.
Deze laatste levert een basisdienst die volledig gratis is.
Je krijgt een bankkaart en een zichtrekening plus spaarrekening. Hiervoor betaal je niets.
Aangezien de ‘oude’ banken voor werkende mensen toch al niet bereikbaar zijn met openingsuren uit de jaren ’70, kan je net zo goed naar Keytrade gaan, waar men geen kantoren heeft. Je krijgt dus evengoed geen persoonlijke service, maar men licht je tenminste niet op door er geld voor te vragen.
Een besparing in mijn geval van een 7 euro in de maand.
Met die 7 euro kan ik dan heel wat rijst kopen om te wokken op mindere dagen (in plaats van aan een dikke kapitalist te geven die op een first-class vliegtuigstoel champagne bestelt op onze kosten).

Meet info op www.keytrade.com
Voor wie specifiek info wil over de spaarrekeningen: spaargids.be


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/