De industrie trekt weg… en dan?

Ergens in de jaren negentig had ik de pech om een verplichte oproepdag van de VDAB bij te moeten wonen. Waar er met veel dédain werd voorgesteld om enkele cursussen te volgen (die overigens kant nog wal raakten).
Wat me, naast de komplete onhulpvaardigheid van de betrokken instructeurs, is bijgebleven is de opmerking van het hoofd van deze cursus. Het was een man die in het Antwerps zijn ‘jullie hebben geen diploma of geen werk’ gedichtje afdreunde maar er meteen bijvermeldde dat er iets aan de hand was in de (toen nog Belgische) economie.  
Hij zei ons: “Reken niet op een gewoon handenarbeiders jobke, want da’s hier allemaal aan’t wegtrekken… en binnen tien jaar schiet er enkel nog maar de dienstensector en de lokale handel over.”

De man in kwestie had gelijk (al vond ik hem toen een ongelooflijke kwal).
Het voorval gebeurde ergens half jaren negentig denk ik.
De link met 2013 is duidelijk: wanneer in die tijd al mensen van de VDAB wisten dat de industrie hier weg trok, waarom wisten onze politici dat dan niet?
Waarom hebben de regeringen Verhofstadt en Dehaene nooit iets ondernomen om deze evolutie tijdig op te vangen met wetten, arbeidsmarkt-ingrepen en onderwijs?

Waarom zitten we nu, anno 2013 met de voldongen feiten te knoeien, staan er massa’s mensen op straat die verder niet meer geholpen worden, of kunnen worden?
Want face it, iemand van 50 die al 25 jaar in dezelfde fabriek werkt ‘eventjes’ omscholen is niet makkelijk, temeer omdat er gemiddeld zo’n 20 arbeids-sector begeleiders nodig zijn per werkloze in het geval van een sluiting.

De arbeiders van zulke sluitingen protesteren dan tegen de regering, en vragen om steun.
Maar de vraag is of het niet beter zou zijn om de politieke schuldigen van weleer te berechten. Zou men het aandurven om de onkunde van de premiers van weleer te proberen bewijzen voor een rechtbank?
Zou men durven inzien dat er nu ook wel eens op lange termijn mag gedacht worden over arbeidsmarkt-evolutie (want ook in 2013 is dat hard nodig)?

Blijkbaar betoogt men graag, en legt men dan de schuld bij systemen die er niet rechtstreeks toe doen.
Het is de schuld van ‘de globalisatie’ of ‘de regering’ of ‘de socialisten’, ‘de kapitalisten’ of nog beter: ‘de Walen’ of ‘de Vlamingen’… enz…

Men kan blijkbaar de consequentie van een vrije markt niet echt aan. (De voordeeltjes, zoals drie keer per jaar op vakantie met een chartervlucht wil men uiteraard wel).
Men mag dan hier en daar rechts stemmen, zodra de eigen job in gevaar komt (ook al is die compleet irrelevant geworden) moet men met vlaggen staan zwaaien en geld eisen om hen te redden.

De consequentie van een vrije markt (indien u daar voorstander van bent) is dat je bedrijven die geen winst opleveren en op de duur geen middelen meer hebben, zal zien sluiten. Met de nodige jobs die verloren gaan er bij.
Kapitalisme op zich kan dit perfect opvangen, maar men wil dit liever niet zien blijkbaar.  Waarom is me een raadsel.
Zou het bijgevolg ook niet mooi zijn, om naast de stemming voor volksvertegenwoordiging, ook te kunnen stemmen voor een staatssysteem? Herzienbaar elke 20 jaar of zo? Zou misschien meer aanpassingsvermogen inbouwen in ons hele politieke systeem. Afhankelijk van de nodigen van het moment (wereldeconomie…) kan je dan je staat laten veranderen van vorm en snelheid, als een kameleon.

Dit niet kunnen aanvaarden van consequenties heeft ook te maken met cijfermateriaal.

Wanneer een bedrijf als De Post zou failliet gaan (hypothese) zou dan de staat durven zeggen: “Ja inderdaad, dat bedrijf heeft een middelen meer, alle mensen staan op straat.”
Neen, ik denk van niet. Men zou in dat geval alles op alles zetten om de grootste werkgever van ons land te redden, en den vele duizenden jobs te behouden.
Indien de frituur achter mijn hoek niet goed draait, (hypothese 2) dan gaat ze dicht na een tijd, en vermits er dan maar 2 mensen hun job mee kwijtspelen zal geen hond hier om malen.  Later lost het vrije marktsysteem dit euvel op, door op die plaats een andere handelszaak te laten draaien die misschien een betere plan heeft den slechte frieten bakken (een drankenhandel, om maar iets te zeggen).

Men kan de grote getallen qua jobverlies niet echt aan, en daarom kan men ook nooit een echt rechts beleid voeren hier.  Ik durf zelfs stellen dat mensen diep vanbinnen weten dat zo’n rechts econmische beleid niet zal werken voor hen. Dat ze dan uit de boot gaan vallen of aan welvaart zullen inboeten.

Het risico is echter, dat wanneer we op deze onbuigzaame, niet evoluerende manier verder onze economie uit blijven bouwen, we nog veel meer welvaart zullen inboeten.
De denkfouten die in de jaren negentig zijn gemaakt zijn zo groot, dat men nu zeer snel en drastisch zou moeten ingrijpen, en dat doe je niet door met welke kleur vlag dan ook te zwaaien, maar door te durven veranderen, innoveren en de kerntaken van een staat ècht serieus te nemen.

Dexia – Toxia en Betalië

Vanmorregend hoorde ik op de radio dat Dexia (een soort semi-communistische staatsbank die als privé instelling doorging in Frankrijk en België) dan toch wordt genationaliseerd.
Een financiële ‘bail-out’  die de belastingbetalers (en kiesvee) laat opdraaien voor de goktent de hun verkozen politici van deze bank(en) hebben gemaakt.
Corruptie, slechte beslissingen en pure domheid zijn uiteindelijk de ondergang geweest van deze bank.

Ik kom na een lekkere lange file aan op het werk, alwaar ik een op de computer een beetje bij probeer te leren op een online cursus, omdat er niet veel werk is voor de rest.

Welkom in België anno 2011.

Een land waar de illusie van de welvaart stilaan in ons gezicht is aan’t ontploffen.
In mijn opinie was Ijsland nog het slimste: hun banken die failliet waren ook ècht failliet laten gaan, en opnieuw beginnen met een schone lei. In tegenstelling tot ons land, waar men na Boelwerf, Sabena, KS, Fortis, Dexia, en nu Dexia (tweede keer) blijft geld toestoppen aan wanbeheer of verlieslatende zaken.
De consequentie van een kapitalistisch systeem is, dat er af en toe zaken sneuvelen die niet opbrengen. Maar blijkbaar kan men daar niet mee leven en schuift men liever schulden door naar de kinderen,…

Da’s de echte legacy van Jean-Luc Dehaene… schulden.

Augustus,

Vandaag gingen de beurzen in Europa en in de US diep in het rood.  Op de aandelen van WWE en Kraft foods na, ging zowat alles met ongeveer 4% naar omlaag.  Een cijfer dat ons halfweg brengt naar pre-2009 crisis cijfers.
Symbolisch bijna, we zijn dezelfde dag ook te weten gekomen dat de Dexia bank een 4 miljard verlies boekte, ook symbolisch, aangezien aan het hoofd van deze bank iemand staat die al deze troep onrechtstreeks heeft veroorzaakt: Jean-Luc Dehaene. Deze man heeft eigenhandig ons land op ondemocratische manier in de EU geloodsd, ons opgezadeld met een onbegonnen systeem van sociaal-democratisch beleid dat enkel gebaseerd is op het geld weggeven.
Ik ben geen neo-lieberaal, maar het staat alvast als een paal boven water dat de beurzen en onze economie zwaar neer zullen blijven gana zolang de EU ons blijft ‘regeren’.

De europese eenmaking, de vrije markt in Europa, is niets meer gebleken dan een dure grap, waar een halfrond vol bejaarde nette pakken hun kroost en rijke families beschermen met wetten die niet nageleefd worden, tenzij voor degenen uit dezelfde club (wanneer het in hun voordeel is).
In België met DE grote klap nog komen (iets waar we tot nu toe van gespaard zijn gebleven dankzij een enorme hoeveelheid privé spaargeld).
Dat geld is echter bij vele gezinnen op, of al lang omgezet in versleten huizen, gronden of auto’s.  Men blijft geld naar banken dragen die daar op zich niets nuttigs mee doen in de economie, buiten speculeren en hopen op betere tijden (intussen op korte termijn winst nemend).

Ikzelf heb nooit geloofd in dit soort Europa, waar men leent en leent en blijft lenen, om uiteindelijk alles bij de paar actieve mensen te moeten blijven halen.  De Fortis-bank redden was een grote vergissing, enklele jaren terug had men deze bank gewoon failliet moeten laten gaan, laat de vrije markt echt spelen OF regulariseer alles alsof het een plan-economie is (1 staatsbank bijvoorbeeld), maar wat men deze tijden doet is belachelijk: een tussenoplossing, waar de staat wel tussenkomt en voorschiet, maar verder alles “vrij” laat.

De gevolgen zullen simpel zijn; men kan geen geld blijven weggeven, men kan geen geld blijven verzinnen, men zal moeten inboeten op ambtenaren, sociale zekerheid en vooral aan staatsstuctuur.
Het probleem is echter zo, dat heel veel mensen intussen met een Vlaamse vlag staan te zwaaien, hun bankier rijk maken en hopen op 1% loonsopslag (zo ergens volgend jaar) om tegelijk 54% belastingen te betalen 21% btw en nog eens 30% van hun energiefactuur… allemaal naar een staat die niets doet aan de fundamentele behoeften van een bevolking. Een staat die bestaat uit 40 rijke families en hun debiele arrogante zonen en dochters.
De vlam er in, zou ik zeggen.  Een zwarte mars op Brussel, waar we niet balonnetjes zwaaien en ‘democratisch’ onze stem laten horen… deze mensen lachen daar mee…. er is zwaarder geschut nodig om hen uit dit land weg te vegen.