Papierwerk

Doppen is eigenlijk een full-time bezigheid. Je wordt continu lastiggevallen door allerlei ex-werkgevers, verzekeringsmaatschappijen en instanties waar de IT-infrastructuur uit de vorige eeuw dateert.

Het probleem is blijkbaar dat men al snel nadat je je ontslag hebt gekregen een hele machine in gang zet om je groepsverzekeringen en andere rommel te “regelen”. Meestal komt dit erop neer dat je het afgedragen bedrag dat je de voorbije jaren hebt betaald kwijt bent. Je krijgt dan een ingewikkelde brief thuisgestuurd waar je de keuze hebt om je bedrag verder te ‘sparen’ bij deze instanties, te laten uitbetalen of over te zetten naar een nieuwe spaarformule.

Products, solutions, forumules, accounts,… allemaal synoniemen voor de gelden die je hebt overgemaakt en nu ergens in een onbekend oord omgezet zijn slechte beleggingsproducten.
Je kan eigenlijk niets doen, want wanneer je het laat staan ben je het in feite kwijt tot in 2050 of zoeits, wanneer je het laat uitbetalen gaat de belasting met alles lopen en wanneer je het overzet heb je NOG meer papierwerk. Dat overzetten is me nog nooit gelukt aangezien al die firma’s allemaal wel bij verschillende maatschappijen zulke onzin nemen.

Ik haat groepsverzekeringen. De groep waartoe je dan noodgedwongen behoort is niets meer dan een stel losers die elke maan een stuk van hun geld afgeven aan nul-operatie spaarformules. En wettelijk kan je er niets tegen doen.
Vroeger noemde men organisaties die bij hele groepen mensen geld opeisten en nooit iets teruggaven, dieven, mafia, bokkenrijders. Tegenwoordig heet dat dan “verzekeraars” of “pensioenspaarfondsen”. Het principe blijft echter hetzelfde.
Ik laat de papieren hier dan ook gewoon liggen tot de papieromslag langst komt, het is me zelfs de postzegel niet waard om te antwoorden.


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/