De armoedemachine van Michel I

1

Wanneer ik de beduimelde bril van een fascist zou opzetten, het type dat in een maatpak deals sluit met de vrienden uit de golfclub en daar het label ‘beleid’ op durft kleven, dan zou ik als volgt te werk gaan: zorg er voor dat er genoeg onderklasse mensen (zoals ik die vanuit mijn ivoren toren noem) beschikbaar zijn -desnoods onder dwang- om de arbeid te verrichten die nodig is om mijn vrienden ondernemers winst te laten draaien.

Meer nog, zorg er voor dat deze arbeid zo te voorzien is, dat zelfs met de toenemende technologische middelen het gat kan opgevuld worden, maar evenzeer door technologie kan vervangen worden in een oogwenk om vervolgens het werkvolk terug weg te werpen.

Net alsof ik een handgrasmaaier koop waar ik m’n gazon mee kortwiek, om deze bij de eerste hapering te vervangen door een gemotoriseerd exemplaar. Wat er daarna met die handgrasmaaier gebeurt, maakt niet uit, schroothoop, online verkopen of’m desnoods laten wegroesten in een vergeten hoek in het tuinhuis (als reserve,… moest er op een dag de nood zijn om die gemotoriseerde maaier toch even te vervangen, dan heb ik een kosteloos back-up exemplaar).

Ik heb dan in dat geval politici nodig en uitvoerders die me slaafs volgen en een volk dat op wat spandoeken of de door mijn al lang ingecalculeerde stakingsdag na, nooit ècht tegenstribbelt.
Want zo’n stakingsdagen kosten zogenaamd handenvol geld aan “de economie”, maar in feite ligt zo’n topbedrijf daar verre van wakker van (de kost ins berekend en de kost wordt doorgerekend aan de consumenten/koeien die ze daarna met de glimlach bijbetalen zonder het zelf te weten… “jingle all the way”). Zulke dingen doen nooit echt pijn, in tegendeel, op deze manier kan ik als doorwinterde topper, de kaart spelen van verongelijkte en benadeelde economische legitieme betrokken partij, en zelfs hier betaal ik mensen en drukkinggroepen voor om dat in mijn plaats te doen op TV. Terwijl ik in feite gewoon een parasitaire uitwas ben van een scheefgelopen systeem. Voor kleinere bedrijven is de impact iets anders, en zelfs te betreuren, maar da’s niet erg… ofwel gaan ze dood en is er meer market-share voor mij, ofwel groeien ze en koop ik ze vroeg of laat over.

2

De tweede stap in mijn visie (nog steeds met de inmiddels wazig geworden fascistoïde bril) zou zijn om dit werkvee en slaafse volgers zo arm mogelijk te maken.

Hun wensen en dromen die ze in het westen bijzonder hoog in het vaandel dragen (playstations kopen, autootje rijden, zonnepaneeltje op het dak, 3 keer op reis per jaar (desnoods op krediet) en een hond die evenveel ecologische voetafdruk heeft dan 70000 km rijden met een terreinwagen, en die af en toe naar het hondenkapsalon moet, restaurantbezoeken, digitale TV met 20 kastjes en allerlei extra’s….) moeten blijven in vervulling kunnen gaan, of da’s toch wat ze verwachten en naar zullen blijven streven dankzij onze marketing/media mensen. Da’s een heel krachtige motivatie, het soort motor die maakt dat ze lasten dragen, aan loopbanden zullen staan, muren schilderen, hun vuilnis zullen sorteren en braaf hun 65% afdragen op alles wat ze zogenaamd verdienen door zich uit te verhuren aan mij. Door de geringe educatie over dit soort onderwerpen, weten ze ook niet beter.

Dat worteltje blijven we voor hun neuzen laten bengelen, terwijl we aan de andere kant iedereen die pech heeft gehad, slachtoffer werd van onze eigen georchestreerde crisis, of gewoon “er niet bij hoort” steeds meer en meer geld afnemen. We besparen intussen op alle soorten dienstverlening naar hen toe, en geven hen de raad mee (als een soort mantra) om de tering naar de nering te zetten, goed beseffende dat dat indruist tegen de veel krachtigere lokroep van het kopen en consumeren -dat laatste doen ze toch-

We noemen dat natuurlijk niet afnemen, dat geld is immers van ons (of in feite van een gemeenschappelijke door ons gefinancierde staat die de rol van ruilhandel heeft omgezet naar de uitgifte van fiat-currency en daarbij zo veel afroomt dat het niet meer mooi is, meestal om een gigantisch aantal onbekwamen, of onbekwaamgemaakten in dienst te houden om de rangen te vergroten en de afhankelijkheid van het systeem uit te breiden, in feite een vorm van werkloosheid dus, waarbij je in ruil voor je openlijke toewijding en trouw aan de staat een vaste benoeming en een “aandeel” krijgt van het belastinggeld van de rest en veilig zit).
Dit laatste systeem zorgt er voor dat deze staat ook door diegenen met veel geld kan naar de hand gezet worden.
De uitkeringen schrappen en verder de koopkracht uithollen is de boodschap. De veer zal ergens breken, en dan staan ze zelfs (in mijn droombeeld) aan te schuiven om te mogen werken voor mijn te lage loon. Mijn winst vergroot en zo kan ik misschien dat extra fabriek bouwen in Beijing of Bangladesh, dat laatste om meer crappy kledij te maken die het plebs komt te dragen volgende zomer, wanneer mijn mode-kneders je warm hebben gemaakt voor de kleurtjes die ik wil dat jij gaat dragen -hier hoort een boosaardige lach bij- uit vrije wil.

Volgende plan is er voor te zorgen dat de mensen gratis of bijna gratis willen werken.
Vermits er nog steeds de droom is om meer te worden… en er ook nog steeds een worteltje voor hun neus heen en weer slingert en ze verder geen geld meer krijgen van de staat zonder tegenprestatie (hoewel geboren worden in zulk systeem al tegenprestatie genoeg zou moeten zijn maar da’s een filosofische discussie) komen we bij de patstelling waar we al sinds de val van de Berlijnse muur naar streven: slaafsheid is het antwoord.

Waarna je de sociale zekerheid tot een item maakt dat “ter discussie” staat, zeg kortweg dat het een symptoom is van wat onze tot vijand uitgeroepen (en deels ook door zichzelf uit te hollen tot nullerlij waarde hebben gemaakt) socialisten hebben gecreëerd. Zeg maar dat deze “sossen” de sociale zekerheid hebben opgericht om -eh- moslims en profiteurs (waar we enkele de armen bedoelen want rijke profiteurs zijn er ook, maar die noemen we anders, daar hebben we namen voor als “baron” of “ondernemer van het jaar” enzo.) geld te geven.

UW geld zeg je dan, dat van uw belastingen komt, dat klinkt goed, da’s heerlijk als marketing… terwijl het allemaal ONS geld is natuurlijk. Dat we even uitlenen aan de Jan met de Pet om daarna consumtiegewijs hun trouw te laten betuigen en hun tijd te laten uitlenen aan ons, de rijke toppers, de golfclub-mensen, de zeiljachtboys, de 1%’ers… Ze gaan misschien niet meer te communie in de kerk, maar ze komen wel hun centen afgeven aan onze spullen die ze niet nodig hebben. Vooruitgang en groei zijn de toverwoorden hier. Hoewel het enige dat echt groeit, de kloof tussen mij, the big boy, en de armen….

3

Derde tandwiel van de armoede machine is het continu verhogen van de prijzen, onrechtstreeks, zodat mensen sneller in de problemen komen en zich sneller genoopt zien om desnoods gratis te komen werken en zich uit te huren aan ons.
De theorie daarachter is simpel (hoe kan het ook anders uit het brein van neo-liberalen) men hoopt dat mensen zonder geld, sneller werk zullen “vinden”, wat neerkomt op: uit armoede geen keuze hebben om eender wat te aanvaarden.

Intussen duwen we de mensen die uit de boot vallen massaal naar de lokale overheden via het OCMW, eens ze daar budgettair in de problemen komen moeten ze ook daar een koehandel met ons beginnen, en zich uithuren aan ons (in ruil eventueel voor wat bouwprojecten, toelatingen of top-locaties door ons te laten inpikken in hun steden).

Deze regering en hun neoliberale visies is gebaseerd op het eeuwenoude principe van schaarste creëren. Wanneer geld en koopkracht en werk schaars wordt, zal er meer macht komen te liggen bij de grote staatsstructuur en de grote bedrijven (een versmolten eenheid dezer dagen, al komt er hier en daar toch een kentering). Liberalen zijn in principe voor individuele vrijheid en minder staat, maar hun kleinere staat is machtiger, liefst zo machtig mogelijk,… waarmee ze eerder naar andere soort regimes doorhellen dan naar vrijheid.

Intussen zitten we met onze fascisto-bril op voor ons uit te kijken, naar “de toekomst” want dat klinkt mooi in slogans, terwijl we niets liever willen dan naar de tijd van toen teruggaan, waar “den werkmensch” van ‘s ochtend’s tot ‘s avonds hard doorwerkt, zonder vakbond, tegenwerking, stakingen of weerwoord, waar je als baas met de sigaar in de mond door je fabriekshal kan wandelen en vol ontzag kan worden bekeken omdat je macht en geld hebt. Dat waren nog al eens tijden zie… daar willen we terug naar toe… “voor de toekomst”. Terwijl de baas nog een vrouwelijke werknemer in haar achterste knijpt.

Het is deze groep die kost wat kost als ondernemer wil gekend staan, vooral in de media, maar in feite roofbouw-plegende parasitaire uitwassen zijn van deze economie. Meer nog, het zijn dit soort ondernemers die het voor èchte zakenmensen en echte durvers bijna onmogelijk maken nog te investeren in dit land.
Ze slokken zelf alle subsidies op, vormen drukkingsgroepen bij de vleet en maken van hun eisen niets meer of minder dan een politiek struikelblok met daarbij het nodige machtsmisbruik en corruptie.

De armoedemachine van deze regering is hetzelfde dan voor dit soort oplichter-ondernemers plat op de buik gaan liggen; hogere consumentenprijzen, hogere belastingen (verdoken) en meer besparingen (behalve op cadeau’s naar hun bedrijven toe).

Op deze manier komen gewone gezinnen sneller in de armoede, duiken de lagere inkomens nog lager en komt zowat iedereen die niet hogere middenklasse is sneller in de goedkope-werkkracht sfeer terecht.
En da’s nu net waar het in deze crisis om draait: men wil meer, voor minder geld, men wil de werkmieren sneller, langer en harder laten werken, zodat de ondernemers en 1%’ers nog meer winst kunnen scheppen.

Het is normaal aan een regering om dit bodemloze hebzucht van de allerrijksten tegen te gaan, ook in het belang van de gewone ondernemers, maar deze regering doet dat niet.
Hoofdschuldige hier is de CD&V, die meteen de stekker uit de onderhandelingen had moeten trekken van zodra bleek dat men naast de indexsprong niet bereid was om een vorm van belastingen op vermogens (of vermogenwinst) in te voeren. Zelfs de intentie is er niet.

De armoedemachine draain inmiddels door, we zijn 2015 nu, … en mensen blijven zich onnozel kopen aan allerlei prullen… terwijl hun land, hun verworvenheden, hun collectieve eigendommen worden verkwanseld door de oplichter-ondernemers en de regering (evengoed de vorige regering Di Rupo trouwens, die hier in iets mindere mate, maar toch ook stevig aan mee deed). De vorm en de rethoriek zijn veranderd, maar de uitverkoop achter het doek gaat gewoon door. En U bent het slachtoffer, misschien niet dit jaar, maar zeker tijdens de komende beleidsjaren.

De vraag is nu,… wanneer worden we echt boos?


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/

Sosissen voor de rijken

Hierbij wil ik even ingaan op de weggeef-politiek die in de stad Antwerpen nog steeds wordt toegepast om bepaalde bevolkingsgroepen een extraatje te geven. 
Ik heb het hier even over het systeem van ‘opsinjoren’ waarbij men geld en materiaal geeft om in een buurt een feestje te organiseren.

Even een voorbeeld uit mijn eigen omgeving om de boel toe te lichten.
Ik leef in zo’n buurt waar men absoluut een buurtgevoel wil onderhouden of creëren. Het gaat dan meestal om één of twee buurtbewoners die hun eigendom niet in waarde willen zien dalen door verloedering in de omgeving. En een ontembare ondernemingsdrang, energie, tijd en geld genoeg hebben om de hele omliggende omgeving lastig te vallen om samen te feesten en te babbelen (zuipen).
Op zich heb ik niets tegen een goed feestje, ik heb er zelfs al enkele mee bijgewoond, voor de nodige wijn en cake gezorgd, wat me echter stoort is dat men deze mensen blijkbaar gemeenschapsgeld geeft om dit te organiseren.  Dit terwijl ze al zelf geld genoeg hebben.

Een buurgevoel is trouwens een eindresultaat van een heleboel factoren, geen optelsom van een aantal maatregelen die gesubsidieerd werden door de stad. Sommige buurten zullen dus vrolijk zijn, andere onverdraagzaam, crimineel of zelfs ronduit gevaarlijk.  Dat is een beetje te veranderen en te sturen door middel van de nodige maatregelen, akkoord, maar meestal kan je niet meer doen dan notie nemen van het eindresultaat en er enkele details aan veranderen om het in de juiste richting te proberen sturen.
Het betalen van een feestje voor de buurt gaat hier niet veel aan veranderen, in tegendeel, ik heb mijn buurt door deze feestejes beter leren kennen dan ik wilde.  Vroeger woonde ik in een vrij asociale buurt, waar de mensen niet eens hun buurman kenden, en dat ook niet erg vonden.  Maar ‘men’ vindt blijkbaar dat dit niet langer kan; iedereen moet maar samen zitten zuipen, barbeque’en en vooral veel leuteren over hoe geweldig hun buurt is tegen elkaar. Welnu: ik leef in een buurt omdat ik er graag leef zoals ze is. De meeste buurten (buiten de ronduit criminele) hebben de stad totaal niet nodig om het gezellig te maken. Stop dan ook gewoon met deze mensen geld te geven,… ze gaan er gewoon sosissen mee kopen op op de gril te gooien (terwijl hun 2 terreinwagens voor de deur staan).  Stop dat geld liever in het verbeteren van de omstandigheden voor daklozenopvang, om maar iets te noemen. Niet aan het 150 euro geven aan een pocherig sujet dat tegen zijn buren wil praten over zijn rijke carrière in een of ander corrupt bedrijf.

Ook even meegeven dat honderd jaar geleden de katholieken door sosissen uit te delen aan de armere arbeiders (die geen vlees konden betalen) stemmen ronselden voor de verkiezingen. In 2012 geven Patrick Janssens en de zijnen hetzelfde weg (in de vorm van subsidies) om de linky-winky’s van deze wereld voor hem te winnen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2012.

In deze periode waarin de staat, en vooral de steden, nogal verlegen zitten om elke euro lijkt het me onlogisch dat men geld weggeeft aan mensen die al alles hebben. 
Het lijkt me nog meer onlogisch dat men dit geld dan laat aanwenden om worstjes en andere rommel te kopen teneinde een leuk (en veelal lawaaierig, van achterklap en pocherigheid doordrengd, feestje te geven).
Het werkt niet alleen negatief op een buurt in, het is ook slecht voor de stadskas, vandaar beste stad; stop met geld geven aan de organisatie van buurtfeesten, deze mensen kunnen dat best zelf organiseren en betalen.  Beperk je misschien hooguit tot achtergestelde buurten waar je er misschien ècht iets nuttigs mee kan doen.

Bart De Wever – de clownsneus ontbreekt nog

Vorige verkiezingsperiode kon je geen TV programma bekijken, geen pensenkermis bezoeken of geen uitstap naar de Hoge Venen maken zonder op Bart De Wever te botsen.
De man deed daarmee nog net iets fanatieker zijn plicht voor zijn partij dan Kris Peeters, deze laatste ging zelfs halsbrekende toeren achteraan op een motor uithalen tijdens een druk bekeken wielerkoers om toch maar enkele seconden zendtijd om te zetten in een paar duizend argeloze stemmen.

Bart De Wever was echter sluwer, hij dook op in het soort programma’s waar de net zicheelf iets beter achtende mensen naar keken, de kijkers die wel nog TV gapen als een hoop zombies, maar toch nog enige hersencellen over hebben om een zogenaamd gefundeerde mening te vormen over dingen waar ze niks van afweten.
Funderingen die meestal bestaan uit artikels uit de ‘den humo’, infotainment programma’s op televisie en hetgeen ze zoal opvangen tijdens buurtfeesten in rijke randgemeentes rondom Antwerpen.

Hoe het ook zij, er zijn veel mensen van de zogenaamd betere (maar Vlaamsche) klasse overgestapt van Vlaams Belang stemmer naar de Bart De Wever stemmers. Niet dat ze de N-VA zo tof vinden, maar gewoon omdat El Barto Fantastico nogal vaak citaten bracht op de TV en zulks schept blijkbaar een band met mensen die ooit eens een boek gelezen hebben (of zelfs twee, maar dan laten ze meteen ook een smug sikje groeien). Bij momenten ontbrak het Bart enkel nog aan een rode clownsneus.

Toen kwamen de verkiezingen, die hij uiteraard won met een gigantisch aantal stemmen, en daarna… niets meer.

Waar Bart De Wever daarvoor niet weg te slaan was van het scherm, is het nu vrij stilletjes rond deze Vlaamsche versie van Benny Hill. Meer nog, hij heeft ook blijkbaar politiek niets meer te vertellen buiten de obligatoire reacties na een parlementair debat. Iets waar hij steevast zijn kiespubliek vergeet te bedanken met een toffe one-liner of een grapje. Wat is er mis Bart? Geen citaten meer uit het citatenboek? Geen mooie anekdotes over Griekse sagen? Geen symbolische grapjes meer of doordachte intellectuele bokkensprongen?
Inderdaad, de ‘fun’ is er blijkbaar af eens de verkiezingen voorbij zijn, dan is het meteen terug ernst. Iets dat bij de N-VA erop neerkomt dat je één keer per jaar met je smoel op TV komt en dan zo vaak mogelijk het woord Vlaams laat vallen bij gebrek aan inhoud.

Wat dat betreft denk ik dat het Vlaams Belang vroeg of laat de positie als rebel terug zal innemen. Want hoe mooi de praatjes, de mediatruuks van Bart De Wever ook zijn, wat er daaronder schuil gaat is een politieke partij die de uitverkoop van ons land blijft volgen, maar niets doet. Een partij die wel met Vlaamse vlaggen zwaait maar ondertussen beseft dat Vlaanderen leeggeroofd is, waar de sociale zekerheid, het onderwijs en de ambtenarij zienderogen ons land kaalvreten om er langst het achterwerk pure stront voor in de plaats te geven.
Een algehele kwaliteitsdaling van dit land kan nu eenmaal niet opgesmukt worden met een beetje ‘den toffe’ te komen uithangen in een spelprogramma,… maar dat doe je door met een bulldozer over alles wat fout is te rijden en daarna de durf te hebben het weer op te bouwen.
Een land laten floreren doe je door iets te doen, iets te durven, maar daar zijn we bij de N-VA duidelijk bij het verkeerde adress voor aanbeland. Jammer van al die kijkvee-stemmers. Misschien dat hij volgende verkiezingen kan meedoen als extra figuurtje bij een kabouter P lop film, nu ze daar Jean-Marie al hebben gehad is het pad geëffend voor politici met lage morele waarden en een neiging tot zelfbewondering. Kabouter Vloms is geboren.

De shool en de hoofddoek


Met toenemende verbazing volg ik het hele debat over het hoofddoekenverbod in het Atheneum van Antwerpen.
Ik dacht dat de discussie over dit vrij banale onderwerp bijna voorbij was, dat we er zelfs enkel nog van zouden horen in de weken voor een verkiezing uit de mond van één of andere Vlaams B’er. Maar niets is minder waar, heel dit non-issue is weer terug van weg geweest. Waarschijnlijk was me de sterretjes van Kimberley beu, of wilde men de zomermaanden al vast opwarmen met een oude koe uit de gracht te halen.

Ik verbaas me vooral over het feit dat men “goed onderwijs” (familie van het goed bestuur) wil bereiken door het verbod op een bepaald kledingsstuk.
Ik ruik prestige-directies.

Je hebt zo van die hekele maatschappelijke punten waar er alleen maar verliezers zijn… en het debat over de hoofddoeken is er zeker één van.
Zoals ik in een eerdere post schreef, is zo’n stuk textiel me verre van een doorn in het oog. Ik vind het zelfs mooi, modieus en vooral vrouwelijk (iets wat niet kan gezegd worden van de schabauwelijk lelijke 13-in-een-dozijn mode waarmee onze vlààmse jeugd vaak te zien is, inclusief dikke konten, blote navels en lelijke tattoos).

Ook al vind ik zo’n hoofddoek persoonlijk geen probleem, er zijn veel mensen die er een symbool van onderdrukking in zien. Nu ja,… ik zie in andere dingen veel grotere symbolen hiervoor: dat de helft van ons land in Franse handen is qua zakenwereld is er in mijn ogen ècht eentje.

Het Atheneum doet namelijk nu wat andere scholen voor hen deden: trachten het laatste beetje vorming, respect en aanzien van hun school te behouden. Of toch, dat denken ze. Waarschijnlijk is er op één of ander oudercommitée of lerarenraad een oude tante opgestaan die ‘de tijd van toen’ terug wilde. De tijd dat het Atheneum aanzien had, vooral veel witte kindjes in kinky pakjes onderwees en niet als dumpplaats voor soon-to-be ‘Moslimammas’ te zijn. (Moslimamma = Een jonge allochtone vrouw die de islam volgt en veel kindjes wil thuis opvoeden)

Zulke oude tante’s vinden we ook terug op alle andere scholen, alleen worden ze meestal genegeerd of met een administratieve taak opgezadeld waarna ze oprotten en hun bek houden. Niet zo bij het Atheneum. De directie zelf is er pal achter gaan staan achter dat voorstel, en men heeft meteen een soort van ‘level’ ingevoerd waar iedereen aan moet voldoen. De uitvoering is echter, zoals gewoonlijk in het onderwijs, naar de amateuristische kant.

Dat ze hun blazoen willen oppoetsen door belachelijke regels op te stellen is voor discussie vatbaar, maar in principe doen ze niets anders dan een gerenommeerd Jezuïetencollege deed enkele maanden geleden door hun leerlingen te verbieden nog zwarte “emo-kledij” te dragen. Het principe was ook daar hetzelfde, men hunkert naar het niveau van vroeger.
Dat een school moet mee evolueren met de tijd en de kinderen is hen compleet vreemd blijkbaar. Dat een school in de allereerste plaats moet onderricht geven, is blijkbaar ook bijkomstig nu men meer bezig is met iemands voorkomen, kleding en vrijetijdsbesteding binnen te dringen.

Deze directies (die blijkbaar niet echt feeling hebben met de tijdsgeest en leefwereld van hun al leerlingen) willen krampachtig een soort ‘standing’ nastreven net als managers hun departement er bij elk project het best willen laten uitkomen in een bedrijf.
Ze zijn dan ook bezig met cijfers, subsidies en grafieken over de demografische samenstelling van hun ‘product’ en niet zozeer met de toekomst van de leerlingen. Die laatste eigenschap heeft men in het onderwijs vaarwel gezegd samen met de invoering van het eenheidstype in de jaren ’80 denk ik.

Wat er ook van zij, men slaagt niet in het opzet.
De regels die men oplegt (en ik heb het hier even specifiek over het Atheneum) zijn van die aard dat ze alleen maar negatieve gevolgen kunnen hebben voor de leerlingen.

Men is blijkbaar vergeten dat niveau in het onderwijs enkel door middel van onderricht kan bereikt worden. Dat doe je niet door regels in te voeren die kant nog wal raken.
He dragen van een hoofddoek op zich impliceert niet dat je beter of slechter je werk doet dan een ander. Het is ook geen garantie op werk, of werkloosheid. Het is een kledingsstuk, meer niet. Net zoals een t-shirt van een metalgroep een kledingsstuk is, net zoals een idiote stropdas blijkbaar HET kenmerk is van een intelligent manager (hahahahahaha).

Maar goed, scholen zijn niet altijd de beste graadmeter voor maatschappelijke veranderingen. Ze lopen minstens tien jaar achter op zowat alles.
Laten we dus deze directies zijn wie ze zijn, en er verder niet al te veel woorden aan vuilmaken. Waarschijnlijk ambieert er ergens zo’n directrice een politieke carrière op deze manier, we weet?

Wat ik pas echt erg vind aan heel dit debat is de manier waarop de leerlingen zich verdedigen, of liever:proberen te verdedigen.
Ze staan dan voor de camera op TV een hele uitleg te geven (met hoofddoek uiteraard), maar slagen er niet in om ook maar één deftige Nederlandse zin te vormen. Ofwel is het onverstaanbaar, ofwel zit er geen werkwoord in de zin, ofwel hebben ze moeite om het onderwerp en het lijdend voorwerp uit elkaar te houden, het is altijd wat.

Daar sta je dan als directie. Je staat bij een paar allochtone vrouwen die allemaal een hoofddoek willen blijven dragen, bij jouw school liepen tijdens de laatste vijf jaar en nog altijd op hun zeventiende geen korte simpele uitleg kunnen doen.
Over discriminatie en onderdrukking gesproken: met zulke opleiding ben je natuurlijk een prooi voor allerlij onderdrukking en uitbuiting!

Hun argumenten op een rijtje zetten over een bepaald onderwerp staat blijkbaar niet in de eindtermen. Laat staan dat ze op een redelijke manier in debat kunnen gaan. Meer dan de woorden “Dash toch bu-shit” kwam er niet echt uit.

Ik had liever gezien dat een allochtone dame de directrice ter plekke voor de camera ontiegelijk belachelijk had gemaakt door de domheid van deze nieuwe regels aan te pakken, door de manier van lesgeven en het creëren van zwarte scholen aan te pakken, door de schijnheilige drang naar prestige en eigenbelang in de verf te zetten voor het oog van gapend Vlaanderen, maar daar kwam niets van in huis. Het bleef bij “Ik kantani begrijphee, min zoes is ook sondr oofttoek aan werk geraagt’.
Met zulke argumenten win je natuurlijk enkel meer stemmen bij voor de voorstanders van een verbod.

Wat meteen bewijst dat er iets zwaar schort aan de manier waarop het onderwijs zichzelf probeert relevant te houden met regels die niet van deze tijd zijn en leerkrachten die lesplannen moeten uitvoeren die niet kloppen.
Een onderwijs waar er op het einde van de middelbare school blijkbaar niemand voor een camera een deftige zin kan uitspreken zonder Arabische tongval, nauwelijks technische kennis heeft en in een soort brabbel-sms-taaltje communiceert zonder enige articulatie.

In heel dit debat zijn er vooral verliezers. Vlaanderen in actie zeg maar 🙂

Verkiezingen 2009

De verkiezingen komen er weer aan, en dat voel je zo stilaan aan de berichtgeving en de positionering van bepaalde hoofdrolspelers.
Verhofstadt is uit zijn winterslaap ontwaakt en komt triomfantelijk terug, Leterme staat al maanden ongeduldig te trappelen (iets waar hij beter in is dan het daadwerkelijk aan de macht zijn) en de rechtse frontvormers van allerlei pluimage doen weer om-ter-Vlaamst.
Kom dat zien, kom dat zien, de kermis is weer in het dorp.

Want dat zijn we hier in Vlaanderen, een dorp met een kerktoren en een duffe parochiezaal in het midden met aan de overkant een pitazaak.
Met mensen die schichtig naar hun bank hollen om de centjes te gaan tellen terwijl ze bang om zich heen kijken.
Tijd om een klein overzicht te geven van waar deze BBB’s op mogen stemmen. (BBB = Brave Bange Belgen)

De komende verkiezingen 2009 zijn alvast een goede graadmeter voor de verschillende rechtse partijen, waar de verdeeldheid nooit zo groot is geweest (wat me op zich niet stoort trouwens).

Links:
Hierbij kunnen we gerust stellen dat SP.A eenzaam en alleen begint te staan. Groen! zou je een linkse partij kunnen noemen, maar ik reken ze bij ‘anderen’.
SP.A heeft ongeveer het alleenrecht gekregen op het verdedigen van den arbeider. Een uitstervend ras dat zich meestal laat verleiden tot het stemmen op mensen die vaak in hun favoriete TV programma’s opduiken, het gebrek aan onderwijs zit daar vooral voor niets tussen zegt men, ik geloof het niet echt.
SP.A heeft zich in de paarse regering een beetje (veel) laten overwoekeren. Als een mooi aangelegde voortuin met een paar rozen die opeens overgroeid wordt door metershoge distels (met de kop van Bart Somers). Er is niet echt veel aan te doen, nochtans is hun programma niet slecht, ze zijn realistischer geworden, minder groen willen zijn of liberaal, maar gewoon terug de SP met een vleugje nieuwe stijl. Hun programma uitvoeren is echter heel wat anders dan het neerschrijven. Zo te zien aan de uitslagen van de jongste verkiezingen hebben meer en meer SP.A stemmers dat ook door.
De hoofdreden dat ik zelf niet op deze mensen stem is simpel: niet links genoeg, niet realistisch genoeg (het betert maar nog niet helemaal wat het moet zijn) maar vooral: geen leiding. Een socialistische partij moet een partij zijn, met leiding, en geen bezigheidstherapie voor vakbondsafdankertjes en mensen die meer met marketing bezig zijn en of-hun-haar-nog-goed-ligt.
Volgens mij gaan ze deze verkiezingen terugvallen op hun onwrikbare kern, meer niet. Een 8 à 10 percent misschien.

Rechts:
Vlaanderen en rechtse partijen, het is me wat. We hebben er meer dan dat er nodig zijn, dat is al zeker. Een mini-opsomming:
OpenVLD is de arrogante jaren-90 maatpak cultuur die ondertussen een dagje ouder wordt en niet beseft dat hun trouwe achterban (die vaak de PVV nog meemaakte) ondertussen door het VLD beleid weggesmolten is. Ofwel zijn het geen middenstanders meer, ofwel zijn ze al lang naar betere oorden gevlucht waar ondernemen nog gewaardeerd wordt ipv bestraft.
De echte VLD aanhangers (en zo ken ik er een pak) zijn op een enkeling na allemaal gedegouteerd geraakt van de fantasie-politiek van Verhofstadt. Ze hebben ook goede dingen gedaan (besluitvorming versneld, economische hervormingen, terugschroeven van ministerposten,…) maar overwegend waren hun utopische gedachten niet realiseerbaar, zeker nu niet in een tijd waar we de vrije markt economie blijkbaar met een vleugje Obama-plan-economie moeten versterken om het allemaal draaiende te houden, zowel in de EU als Amerika.

Vlaams Belang: Een partij die aan haar principes vasthoudt, zich sterk houdt maar de ene na de andere politiek-tactische blunder maakt. Een partij waarvan je kan zeggen dat het sowieso een verloren stem is aangezien er niemand, maar danook niemand mee wil samenwerken. Wanneer je pro hun programma bent, kan je er misschien uit nostalgie op stemmen, maar tenzij ze ooit een absolute meerderheid halen kan je er verder naar fluiten om actie te zien. Het is trouwens een publiek geheim dat de top van het VB gewoon tot aan hun pensioen lekker easy hun centjes willen verdienen en verder niet veel presteren (Dewinter laat zich daarom meer op pannenkoekennamiddagen zien dan wat anders, van een terloorgang gesproken).
Het had anders beter gekund (als ik even advocaat van de duivel speel en de pet van een echte rechte jongen op zet). Het VB had het harder moeten spelen, hun programma desnoods met geweld laten afdwingen. Een echte extreem-rechtse partij mag misschien wel het democratische spel meespelen, eens je een ‘oneerlijk’cordon tegen je krijgt moet je desnoods naar de wapens grijpen. Toch de afwezigheid van deze durf (en gelukkig voor ons land) toont nog maar eens aan dat ze bij het VB al dat vlaggenzwaaien ook niet echt serieus nemen. Zolang de poen binnenkomt is’t in orde.

NV-A: Dankzij een standvastige houding, het uit een falende leugenachtige regering en kartel stappen en hun leider en TV-personality Bart De Wever zijn ze op weg naar een mooi resultaat denk ik. Verder schuif ik ze echter in hetzelfde vakje dan het VB: te braaf om rechts te zijn, te democratisch. Alleen denk ik dat er in deze partij nog wel echt mensen zitten die het menen met de Vlaamse onafhankelijkheid (iets waar ik zelf geen mening over heb aangezien het ons niet zal verlossen van onze problemen, maar wel zal opzadelen met politici die niet langer geremd worden door de Walen) en niet gewoon een pose aannemen. Indien je voor een toegenomen zelfstandigheid bent voor Vlaanderen denk ik dat dit de partij is voor je.

SLP, of PLS, of weet veel: Een voorzitter die Bourgeois heet kan niet goed lopen voor eeen Vlaamsgezinde partij niet? (mooie kleurtjes trouwens op die homepage:)

LDD: De ‘nieuwe’ partij in het rijtje die meteen volgens de peilingen een grote score zou halen (16%), zelf houden ze het op een 12% om tevreden te zijn.
Eerst zien en dan geloven. Volgens mij zeggen er veel mensen dat ze op deze bende VB-vluchtelingen, verlopen BV’s en VLD-afdankerjtes zullen stemmen, maar gaan ze zich bedenken eens ze in de laatste minuten naar dat stemhokje wandelen.
LDD is misschien het Vlaams Belang, min het racistische trekje, maar verder zitten ze wel met een enorm interne wanorde. Voor een nieuwe partij is dat overigens niet abnormaal, al denk ik dat Jean-Marie Dedecker niet meteen de leidersfiguur is die men nodig heeft om stabiel aan politiek te doen. Hun programma voor de Europese verkiezingen begint met het volgende zinnetje:

Het Europese eenwordingproces is het beste dat Europa ooit is overkomen.

Een zeer bedenkelijke uitspraak, en voor mij als verstokt tegenstander van de huidige EU werking, totaal onaanvaardbaar. Een partij die al met zo’n onzin begint heeft al meteen afgedaan. U kan het hier lezen.

Kortom echt ultra-rechtse partijen hebben we niet in Vlaanderen. Ze zijn allemaal pro-Vlaamse autonomie, maar gaan er ook hun handen niet echt aan vuilmaken.
Ze zijn allemaal wel bezig met “hun” volk, maar op een grondgebied dat al totaal is uitverkocht aan dat eerder genoemde ‘fantastische’ Europa kan je verder niet veel doen met autonomie op zich. Enig uitdragen van ideeën naar andere landen is er meestal niet bij bij die rechte partijen. Inspiratieloos zijn ze, zo blijft de rechtse vleugel in Vlaanderen een verlamd stukje vlees met wat pluimen.
Een nieuwe Pim Fortuyn (die meteen alle EU samenwerking wilde opzeggen in Nederland) gaan we in deze partijen niet vinden vrees ik. Het is denk ik, echt wel nodig.

Centrum:
In het centrum zit dan ook al even eenzaam de CD&V, en met een half been de openVLD uiteraard (maar die zitten overàl half met hun been in dus da’s geen wonder).
De CD&V is een vormloos iets, ze zijn misschien wel pro Vlaanderen (een ongedefinieerde inhoudsloze slogan die niet gebacked kan worden door enige echte daden, tenzij u gordelen met een te klein BHV-t-shirt meetelt).
De CD&V heeft in het verleden al zo veel om zeep geholpen in die glorieuze centrumpositie dat het bijna niet voor te stellen is dat al die kwezels en katholieken daar op blijven stemmen.
Wat willen die mensen ook bereiken met een centrumpartij aan de macht te helpen die nauwelijks een minister kan leveren die nog iets waard is (en langer dan 6 maand aan kan blijven)? Wat wil je ook met een onuitgesproken mening over zowat alles. Je weet ook nooit wat ze ècht willen gedaan krijgen, hun programma en verkiezingsbeloftes zijn al even vaag dan de manier waarop ze onderhandelen op federaal niveau. Ze hebben al te veel geheime akkoorden en agenda’s om ze nog te vertrouwen. Zoals elke centrumpartij zijn ze in feite nutteloos, tenzij ze echt stevige technocratische figuren zouden hebben. Zouden.

Ik denk dat ze deze keer een dikkere klap gaan krijgen dan tijdens de dioxine-crisis, ze verdienen het. Alleen al voor het naar voor schuiven van een schertsfiguur als Leterme.

Anderen:
De ‘anderen’ daar zet ik al zeker Groen! bij. Ecologisch denken is op zich een nobel doel. We leven allemaal graag met een beter milieu rondom ons. We ademen allemaal graag lucht in in plaats van gif. Deze partij is echter te links voor woorden. Mijn opinie is dat je mensen groen moet opvoeden, en laten denken MAAR ook moet dwingen tot iets positiefs te doen voor het milieu.
Dat doe je niet door ze (zoals Groen! altijd doet) extra te taxeren. Elk voorstel van groen houdt in dat je meer taxen zal moeten betalen wanneer je vervuilt.
Nu wil het dat alle mensen vervuilen. Wil je dus ECHT iets doen aan de milieuproblematiek, dan moet je ten eerste mensen met de loop van een geweer tegen hun slaap dwingen om regels te volgen (anders doen ze niks buiten je uitlachen). Da’s niet echt de modus operandi van een links-groen partij uiteraard, ze denken dat je mensen kan intellectueel overtuigen met folders en t-shirts. Niets is minder waar. De kunst-beoefenende, vingeschilderende, van rijke huizen zijnde groene mensen misschien wel, maar al de rest moet je forceren je beleid te volgen.
Je moet dan ook zorgen dat er minder mensen komen (geboortebeperking, ‘filtering’) om te voorkomen dat er nog meer vervuilers bijkomen en je moet uiteraard alles wereldwijd doorvoeren. Het heeft nul komma nul zin om mensen in Vlaanderen te laten boetes betalen omdat ze hun vuil niet correct sorteren, terwijl er op diezelfde dag 165000 mensen bijkomen aan de andere kant van de wereld waar men het afval gewoon in de rivieren dumpt (echte cijfers). Klassiek is dan het antwoord van de groene jongens:

‘Ja maar alle beetjes helpen hé’

.
Is niet waar!!!
Wanneer ik perfect groen zou leven (onmogenlijk maar ok) dan nog heeft het effect zo’n minimale impact door de bevolkinsaangroei dat het te verwaarlozen valt.
Lees: http://www.optimumpopulation.org/ en dit http://www.peterrussell.com/Odds/WorldClock.php en begin te wenen. Gooi die groene boekjes weg en doe iets aan de overbevolking, met dwang! En dan zal je als echte groene jongen mijn volwaardige stem + medewerking krijgen.

Een extreem-groen-rechtse-anti-expansie partij zou misschien soelaas bieden (en ik zou ze zelf oprichten moest ik er het geld voor hebben – kandidaten? 🙂 ).
Groen is echter een slappe vod, ongevaarlijk uiteraard, maar ook niet echt nuttig op lange termijn.

LSP – Het LSP is een kleine partij die opvalt door haar bijna Stalinistische toonaard. De leiding voor de regio Antwerpen (waar ik ooit even mee praatte op een betoging) is trouwens van het rasechte soort: mensen die 100% uit overtuiging aan dit soort politiek doen. Het is niet mijn ding, maar indien je een protest stem wil uitbrengen kan ik ze warm aanbevelen. Ze zijn op z’n minst eerlijk over hun bedoelingen en gaan er totaal voor! – respect –

Blanco:
En dan zijn er de blanco stemmers uiteraard: weet heel goed dat u op die manier niet alleen uw stem wegsmijt, maar ook de monetaire waarde van ongeveer 1 EURO aan partijfinanciering. Deze gelden worden mooi verdeeld over de winnende partijen. Iets waar ik van kots trouwens, deze zetels zouden moeten LEEG blijven. Blanco stem = blanco zetel = geen geld.
Als er dus 10% vd mensen zouden blanco stemmen heb je 10% minder verkozenen die legislatuur, uiteraard werkt het zo niet. Je kan dus maar beter op om het even wie stemmen dan blanco, al was het maar om ze een goede kloot af te trekken 🙂

Nog wat interessante links:
http://www.optimumpopulation.org/Youthquake.pdf
http://www.optimumpopulation.org/