wegwerpmensen (een guestpost)

Deze is een repost van een collega werkloze. Deze blogpost paste zo passend dat ik’m hier graag repost (met toestemming). Thx Strimbie.

Vandaag werd ik ontslagen.
Ik kreeg de typische “ik heb slecht nieuws voor u”-speech, die ik op wel drie andere zinkende schepen ook al had gekregen.

Ik ken die speech, het ingestudeerde liedje dat lager middenkader mee moet zingen telkens een van de mindere economische cycli hen dwingen een aantal mensen te ontslaan. Meestal net voor ze zelf op het schavot eindigen…

Als interimaris moet je daar maar mee leren leven zegt men dan, want da’s nu eenmaal het aard van het beestje.
Welnu, interimwerk doe je meestal totaal niet uit eigen vrije keuze, meestal zelfs uit pure financiële noodzaak. Dus er is niets te aanvaarden, maar eerder ‘te ondergaan’.

Vandaag was echter anders. Ik werkte hier “maar” als interim’er. Wat betekend dat je elke week opnieuw het loodje kan leggen, dat er met andere woorden een zwaard van Damocles steeds over je hoofd heen en weer bengelt.

Toch werkte ik hier graag, hoewel de job op zich nagenoeg een totale hondenjob kan genoemd worden (ik beantwoordde telefoons voor een niet nader te noemen groot bedrijf dat abonnementen aanbied in de telecom wereld).

Om soms acht uur aan een stuk gezeur, gescheld en allerlei (domme) vragen te aanhoren werd ik om en bij de 4,5 euro per uur netto betaald (en dan reken ik de vakantiegelden en de belastingen er al af, het echte netto bedrag dus). Da’s een loon waarbij een gemiddelde bedelaar op het Astridplein meestal trouwens boven zit, net als de kappersassistente, afwassers, illegale schilders, de vakantiehulp bij de kruidenier of de toiletdame in de horeca.

Toch staan deze ‘lonen’ onder druk, want “het grote bedrijf” wil enkele van zulke callcenters natuurlijk graag tegen elkaar uitspelen. Waarbij cijfers halen en verkopen (lees: random producten aanklikken bij veelal bejaarde mensen) beloond wordt met een incentive, en waar de mensen die klanten trachten te helpen meedogenloos worden afgestraft. Ik las zelfs dat de leiding van dit bedrijf achtereen ook de lonen in de outsourcing wil aanpakken teneinde uit de kosten te komen… hoewel er minsten 5 lagen management te veel rondlopen naar mijn mening… de mensen die het echte werk verrichten worden andermaal voor het voldongen feit gesteld dat ze bijna moeten gaan betalen om er voor te mogen werken…. (een toekomstbeeld dat in realiteit niet ver meer af is trouwens, hier en daar zie je al mensen die als je alles goed uitrekent op gebied van inkomsten en uitgaven die ze ten behoeve van hun werk doen, eigenlijk toeleggen aan het hebben van werk).
Ik word een beetje triest van de manier waarop dit allemaal gebeurde. In het grotere economische-politieke schema waar men in de aanloop naar de verkiezingen zo wild over doet, heb ik toch gedaan wat men van me verlangt? Men verlangt dat je braaf gaat werken in plaats van werkloos te zijn, en wanneer je niet meteen gepast werk vindt, vooral toch zorgt dat je niet profiteert. Ik heb me niet laten bestempelen als een profiteur van de werkloosheid, maar ben integendeel voor MINDER loon dan wat mijn werkloosheidsuitkering zou zijn geweest, gaan wèrken. Werken van maandag tot en met zaterdag, op de meest belachelijke uren en in de meeste onzorgzame omstandigheden (een hoofdtelefoon vinden waarmee je deftig je calls kon beantwoorden was vaak al een huzarenstuk). Maar zelfs dat mocht niet baten.
Wat me vooral hindert is dat ik gewoon de laan werd uitgestuurd, en dat ik het verder maar moet zien te rooien met de VDAB en de ‘sancties’ die men werk onwilligen maar al te graag oplegt (ja, u weet het misschien niet, maar anno 2014 mag de VDAB ook zelf sanctioneren).
Maar wanneer je wil werken en dus noodgedwongen om het even wat aanneemt (ook dingen zoals een callcenter job die amper 1000 euro per maand oplevert), dan is het weer niet goed,… dan wordt je bij de eerste tegenslag verwisselt voor een andere wegwerpmens.


Want dat zijn we voor hen… voor de electrabels, nuons, belgacoms, telenetten en andere grote bedrijven van dit land: wegwerpmateriaal dat wanneer je verplichte indiensttreding na interim dichterbij komt, moet vervangen worden, als ware je een defect knipperlicht op een nieuwe wagen.

Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat dit soort economie ten dode is opgeschreven… die structuren en het uitmelken van steeds nieuwe gedupeerden… ook de klanten pikken het minder en minder, de aandeelhouders weten ook beter, de cijfers worden toch allemaal gemanipuleerd om een bepaalde visie op ‘opbrengst’ te laten zegevieren in al die mooie meeting rooms waar de echte dikbetaalde jongens elkaar bejubelen terwijl ze de ‘meeting minutes’ maken voor hogerop.
Een dode economie is het, van bedrijven waar de structuur er enkel op gemaakt is de middenmoot te bedienen (zelfbediening meestal). Maar waar er aan voorbij wordt gegaan dat in 5 jaar tijd de hele industrie wordt overgenomen door robots, AI’s en vooral slimme algoritmes die zelfs dat middenkader volledig overbodig zal maken.
Ik kan niet wachten tot er meer wegwerpmensen dan werkende mensen zijn, tot het moment dat er terug naar de basis zal gegrepen moeten worden, en waar ik niet voor een aalmoes moet bewijzen dat ik nog wil werken en dat tegenover het politieke bestuur en hun pothelm-Vlaming-lakeien die het mooie weer maken zonder zelfs maar een basis menselijk begrip te kunnen opbrengen dat verder reikt dan de opbrengst van de week die gaat komen.
Mijn ontslag vandaag is des te schrijnender omdat ik perfect kon voorspellen dat het ging gebeuren (ik kan ook tellen), maar dat ik niet in de mogelijkheid zat om er iets aan te doen.
Zoals een vriend van me zei vandaag met een oud maar wijs spreekwoord: na regen komt zonneschijn.

Ik denk van wel… want ik heb vandaag geleerd dat je in deze wereld toch zelden beloond wordt om een job gewoon uit te voeren.
Vandaar dat je ook zo bitter weinig mensen tegenkomt die nog gewoon hun taak uitvoeren in allerlei zaken en bedrijven. Da’s een zeldzame diersoort aan’t worden, de gekken die dat nog geloven en uitvoeren….
En we ploegen voort… met beperkte middelen, en een kindje dat moet opgroeien in een wereld waar het blijkbaar enkel nog draait om korte termijnwinst.


Verschenen op : http://scriptogr.am/strim3000/post/wegwerpmensen


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/

Hoe recruteer je de arbeidsmarkt kapot

Ik kan het niet onder stoelen of banken steken, ik heb een hekel aan recruiters, outsourcers, consultancy bureau’s, de meeste selectie-bureau’s en de freelance outplacemenet mensen. Om maar te zwijgen over interimkantoren…

De hoofdzaak waarom deze mensen werk hebben is om andere mensen aan juist werk te helpen.  Op zich zou dit een mooie functie binnen de vrije markt kunnen zijn.  Maar intussen is deze sector een ware industrie geworden, waar het merdendeel van de recruiters enkel schijnen bezig te zijn met het op een bureau zitten en CV’s aan andere mensen doormailen.  Zelfs in deze laatste simpele taak, lukken vele recruiters niet meer, want ook al zijn dat simpele administratieve handelingen die eender welke langdurig werkloze met een gemiddeld IQ zou kunnen verrichten, dan nog slagen veel recruiters er in om informatie van hun kandidaten te laten verloren gaan, verkeerd te brengen naar hun klanten toe, of simpelweg niet na te gaan of de kandidaat wel bij de functie past (de core-business !!).

De voorbije week had ik weer enkele van deze “zero-recruiters” zoals ik ze noem, aan mijn been.
Eentje was er zelfs in geslaagd om met mijn Nederlandstalige CV, Engelstalige CV in handen, en na een gesprek van een uur met mijzelf, toch nog verkeerde informatie te gebruiken.  Meer nog, de man in kwestie (een vijftiger die aan zijn bureau leek te kleven) had blijkbaar er niet beter op gevonden dan een oude .doc template te “lenen” van een andere recruiter en dan daar mijn gegeven een voor een in over te typen vanop een uitgeprinte versie van mijn CV.
Niet alleen kende deze man geen copy-paste, maar kon hij ook geen pdf, docx of doc fatsoenlijk gebruiken (toch de meest gebruikte bestanden in zijn branche dacht ik zo).
Overtypen lukte ook niet echt, want mijn uiteindelijke CV (met de hoofding van zijn eigen crappy firmaatje) zat vol onjuistheden, typo’s en andere troep.

De reden dat zulke mensen (in dit geval een vijftiger die een verdoken vorm van werkloosheid bezigt) als recruiter aan de slag zijn is simpel: wanneer ze mij als werkzoekende kunnen dumpen bij een of ander bedrijf, strijken ze 6 maanden een comissie op, meestal 15% of 30% van mijn loon.
Komt daar bij dat zulke firma’s meestal aan hun klanten (in dit geval een Telecom-operator) een fors bedrag vragen en een soort van exclusiviteit afdwingen.

Wanneer ik dus als werkloze mijn CV zèlf naar dezelfde Telecom-operator stuur (wat ik ook enkele maanden terug heb gedaan) dan krijg ik geen enkele reactie. ‘Blijkbaar ben ik niet geschikt voor deze vacature’, dacht ik dan bij mezelf.
Wanner de recruiter echter, identiek dezelfde CV doorstuurt, dan krijg ik opeens mèteen reactie.
Raar toch?
Weleen, ik ben dezelfde gebleven, het bedrijf, de vacature en mijn CV ook,… degene die de CV aanbrengt is echter wel verandert. Namelijk van een werkzoeken de verandert in een recruiter met een exclusief contact.
Meer nog, zelfs al hebben zulke recruiters geen exclusiviteit, dan nog is het voor de HR-mensen op die Telecom-operator ‘leuker’ om via deze firma te gaan voor hun kandidaten.
Het kost hun wel iets meer geld (mijn loon zou voor mezelf lager zijn dan wat die uitgerangeerde vijftiger er voor vraagt om zijn percentje leefgeld mee te pikken) maar de verantwoordelijkheid verschuift.

Het draait dus om goede oude paraplu-mentatliteit. Wanneer ik als kandidaat via een recruiteerder binnenstap op een firma en niet blijk te voldoen voor de vacature, dan kan men altijd de schuld afschuiven (afkopen) naar de recruiter toe. Desnoods wisselt men van selectie-bureau of recruiter, maar de HR-mensen zelf hebben dan enkel maar uit te kijken dat hun administratie van de dagelijkse rondslomp goed loopt (vakantie-aanvragen, loonberekeningen, maaltijdcheques…)
De rest van de risico’s en echte verantwoordelijkheid wordt doorgespeeld aan recruiters die in ruil een mooi graantje mogen meepikken van het loon dat de ècht werkende mensen verdienen.

Het is vaak zelfs zo dat in de IT/ICT sector specifiek (maar ik hoor hetzelfde verhaal in meerdere andere branches) er meerder lagen recruiteerderij op elkaar liggen.
Zo schreef ik me in bij ‘Talentboys’ die mijn CV doorgaven aan ‘ICTboyz’ die op hun beurt mijn kandidatuur overmaakten aan een gespecialiseerd bedrijf ‘HOPEteam’ (jaja, ik heb de namen een beetje veranderd 🙂
HOPEteam heeft me dan naar telenet gestuurd, waarbij ik vooral moest doen alsof ik voor HOPEteam werkte, en de namen van de talentboys niet mocht laten vallen.

Telenet (maar andere bedrijven evenzeer) richten hiermee een ravage aan op de arbeidsmarkt. Niet alleen wordt loonkost nòg hoger op deze manier (want al die boyz en teams mensen moet allemaal blijkbaar 15% krijgen om een PDF file door te mailen naar elkaar en 2 min. met me te praten aan de telefoon).
Men had bij Telenet (en al die andere bedrijven die op recruiters teren) beter hun eigen wervings-databank eens geraadpleegd. En daar zouden ze mijn eigen kandidatuur ook hebben teruggevonden, identieke CV met nog een mooie motivatiebrief er bij.

Maar men geeft bij de grote firma’s blijkbaar liever geld (en de afgeschoven verantwoordelijkheid) door aan een paar vijftigers die pdf’s naar elkaar mailen en waarschijnlijk telkens ze een kandidaat zien binnenlopen in hun 80’s-stijl kantoor een geldbeugel over het hoofd van de persoon in kwestie fantaseren.

Komende donderdag gaan de vakbonden staken, en ik heb veel zin om mee te betogen in Brussel, gewoon omdat deze arbeidsmarkt vol zit met inactieve recruiters die de markt kapot-recruteren terwijl een pak mensen die gewoon willen werken niet aan de bak komen.

Wat we nu meemaken is dus Verantwoordelijkheidsgevoel van grote bedrijven -Versus- De echte arbeidsmarkt. En voorlopig wint er niemand.


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/

Telenet drukt op de knop (en er gebeurt weer niets)


… of hoe je mensen nog steeds kan blij maken met een dode mus.

Om middernacht ging Telenet op een knop drukken. Via een uitgelekt persbericht werd er dan aangekondigd dat de laagste range van abonnementen 4 x sneller gingen kunnen surfen. Of in meer technische termen: de download snelheden werden van een miezerige 1Mbit naar 4Mbit gebracht, wat ook gene vette is uiteraard (zeker wanneer je van die 4Mbit er maar 1 effectief krijgt, maar ok).

Wat me vooral zo irriteert aan heel deze campagne is de enorme hoeveelheid fanfare, lucht en geblaas dat hiermee gepaard ging in de pers.
Terwijl er in feite totaal NIETS verbeterd is aan hun diensten.

Voor het grootste gedeeldte van de klanten is er helemaal NIKS veranderd aangezien voor hen het ‘op de knop’ drukken wel hèèèèl traag gaat. (ik denk dat er achter die knop wel een soort 486 machine met maar 32 MB RAM moet hangen, want sommige klanten gaan het effect pas zien midden 2008)

Een voorbeeld. Iemand die Expressnet Turbo heeft, krijgt van Telenet momenteel 35 GB volume-limiet en heeft 20Mb down en 512 Kb up als snelheid op de lijn. (tenzij hij via UPC zijn abo heeft geregeld en dan krijgt hij voor dezelfde prijs veel meer volume!!!)
Pas tegen maart à juni 2008 zullen deze eigenschappen aangepast worden, en dan nog alleen maar voor de uploadsnelheid!!!!! Van 512 naar 1024 Kb in dit geval. Wat een onzin!
Dit betekent in de praktijk dat wie het meest betaalt door Telenet het minst in de watten wordt gelegd wanneer het aankomt op het uitrollen van nieuwe diensten!
Dit zijn trouwens helemaal geen upgrades! Maar een downgrade, gezien de volume limieten ben je NOG sneller door je data limiet heen. Op gebied van telecom zijn we hier gewoon een stelletje oenen dat we dit soort crap blijven pikken.
Komt daarbij nog dat hun TV deal niet doorgaat met Integan.

Telenet maakt mensen blij met een dode mus door de ‘telenetdruktopdeknop’ campagne. Eigenlijk zou die beter omgedoopt worden tot ‘telenetheeftnogaltijddownloadlimieten.be’.
of ‘waarombentunognietbijeenbetereprovider.be’

Voor diegenen die kunnen: stap over naar dommel.com geen belachelijk lage data-limieten, geen gezever over ‘turbo’ en geen ‘turbo’ en vooral pakken goedkoper dan Telenet.

Blijkbaar telt bij Telenet een trouwe klant totaal niet meer mee, want dit zijn de laatsten die iets krijgen wanneer er een ‘verbetering’ van hun diensten aankomt, en dan nog zou je er niks mee zijn.
Wat ben ik trouwens met een snellere lijn? Wanneer ik in een sportauto maar 1 liter benzine giet, kan ik heeeel even snel rijden ja, maar geef me dan maar liever een iets minder snelle gezinswagen met een volle tank hoor, daar kom ik veel verder mee.

Telenet rukt aan hun knop voor mijn part wat ze willen… ik tel af tot ik dommel kan nemen en dan zal IK eens op een heel andere knop drukken bij telenet. Een knop met ‘ik zeg mijn abonnement en betaling stop’. Fuckers. Belgacom en Telenet zijn echt twee handen op één buik. De hele top van Belgacom heeft al bij Telenet gewerkt en vice versa. En dan maar doen in de media alsof ze elkaar in allerlei campagnes klanten proberen af te snoepen… allemaal afgesproken prijzen en maffia-gedoe ja. Mij maak je niks meer wijs wanneer de afgespoken prijzen allemaal net een euro of wat van elkaar af liggen en de betere abonnementen systematisch vertraging oplopen (VDSL2 , aDSL 2+…) allemaal om door kunstmatige nadelen in te bouwen in een gewoon abonnement deze niet in het vaarwater te laten komen van de business accounts, leased lines en andere bedrijfsabonnementen (de echte melkkoe van BelgaCon en Teleslet).

In ieder geval, weer een reden te meer om over te schakelen zodra je kan naar een ISP die niet meedoet met die politieke rommel.