VRT en het onthaalmoeder incident

Je kan je afvragen of de VRT op journalistiek niveau nog wel serieus te nemen is.
In hun nieuws van de voorbije dagen (7/9/2009) en in hun ‘duidings’magazine Panorama werd er een filmpje getoond van een journalist die binnendringt met een smoes bij een onthaalmoeder.
Intussen, enkele dagen verder is deze onthaalmoeder zogenaamd ontmaskerd door de vrt als iemand met extreem-rechtse sympathieën, waarna de heksenjacht op alle (al dan niet foute) onthaalmoeders kon starten.

Voor ik mijn gal spuw even zeggen dat foto’s van een bepaalde dictator met snorretje en een vlag van het VMO niet bepaald een toonbeeld kunnen genoemd worden van ‘fideel’ gedrag. Ik beschouw deze mensen dan ook als rasechte nazi’s, met als gevolg dat ik ze persoonlijk geen warm hart toedraag. Toch ga ik ze even verdedigen, gewoon omdat democratie iets meer moet zijn dan een journalistje dat zich toegang verschaft tot iemands privé leven met als doel dit te verpesten en op straat te grabbel te gooien.
De aanhangers van het Nationaal-Socialisme in de jaren 30 deden zelf ook zulke praktijken, en toen kwam er ook niemand op voor de slachtoffers. Ik voel me dan ook geroepen om even iets te zeggen over dit voorval.

Het is toch jammer, anno 2009, dat de VRT al haar journalistieke capaciteiten aanwendt om een folkloristische dame als het ware te ‘ontmaskeren’.
Misschien hadden deze journalisten hun mini-spionagecamera’s en microfoons beter binnengesmokkeld bij mensen die in deze maatschappij ècht schade aanrichten. Een vergadering van topmagistraten, een dinertje van ministers en superkapitalisten, een meeting van enkele adelijke families of de hoogste instanties van staatsinstellingen wanneer ze kreeft zitten te schranzen in een hoerentent.
Neen, in de plaats gaat men een half afkooksel filmen in een marginale buurt, die ze dan voor de camera het relaas laten doen dat elke misnoegde racist doet (“ze pakke ongs jop af eej“). Zulke figuren kan je in vele kroegen vinden overal in het Vlaamse landsgedeelte, je kan er als het ware een aparte talkshow voor oprichten als het dan toch om de shock-en-kijkcijfers te doen is.

De waarheid is dat deze journalistieke wezels geen guts hebben om bij de echte bandieten te gaan filmen. Te rijk, te hooggeplaatst, te veel schrik… er zijn vele redenen om je job als journalist niet te doen uiteraard.

Moest men dan toch per sé nazi’s en aanverwanten willen in beeld brengen, ga er dan aub eens stevig mee in debat over INHOUD. Pak ze op wat ze geloven of voor waar aannemen,… pak ze op hun ideologie. Want ze hebben ergens een punt dat deze over-tolerante maatschappij niet deugd (de conclusie die ze eraan koppelen is alleen totaal fout, maar goed… laat hen dit zelf inzien wanneer je als democraat dan toch zo stevig in je schoenen denkt te staan).
In de plaats gaat men op de Vlaams TV vaak gewoon voor de uiterlijkheden, de marginalen die vijf minuten tv moeten opvullen zodat het kijk-en-klapvee morgen weer iets weet te vertellen tegen hun collega’s.

Op zich zijn er trouwens VEEL ergere problemen in de wereld (en in ons land) dan een vrouw die een foto van een dictator aan de muur wil hangen en af en toe herinneringen ophaalt over de oorlog.
In tegenstelling tot wat men allerlei kindjes in het onderwijs laat leren, zijn de problemen die NU (2009!!!) in de wereld voorkomen niet de schuld van de Nazi’s.
De echte nazi’s zijn oud, dood, gesneuveld of ergens in de jaren ’80 gestorven in de gevangenis. De oorlogen worden nu gevoerd door nette maatpakken, mensen die Frankrijk en België vertegenwoordigen op wapenbeurzen, mensen die Congo vol wapentuig duwen zodat er daar elke dag mensen worden gemarteld, verkracht en dakloos achterblijven, al dan niet verminkt. Er is geen nazi te bespeuren daar… ook geen onthaalmoeders of andere ‘gevaarlijke’ mensen.
Nazi’s zijn niet diegenen die het aids virus laten verspreiden door de mensen op te dragen geen condoom te gebruiken, dat privilege is weggelegd voor een andere organisatie. Een organisatie die zich anno 2009 geüniformeerd vertoont aan de mensen, hen oplegt wat ze mogen en niet mogen doen en vooral heel veel poen binnenhalen opdat hun leider van op een balkon in alle pracht en praal de massa zou kunnen toespreken op een groot plein (hmm, doet me aan iemand denken:).

De katholieke kerk (want daar heb ik het over) is in dat opzichte een van de grootste massamoordenaars en geldverslinders van de wereld, en dat NU, niet 60 jaar geleden. En ze blijven doorgaan; achterlijke filosofieën, debiele uitlatingen, terwijl ze nul komma nul oog hebben voor de problemen van de wereld die ze zelf vaak mee veroorzaken door hun gedrag.
In principe zouden alle onthaalmoeders met een foto van de paus aan de muur dus ook als ‘fout’ kunnen worden beschouwd nietwaar?

Om maar te zwijgen van de mensen die thuis foto’s hebben hangen van Napoleon of nog beter; een borstbeeld van onze eigenste gruwelijke dictator (de moordenaar van miljoenen Congolezen) Koning Leopold II

Jammer dat we over dat laatste nooit iets zien op de VRT.
Binnengluren bij marginalen is natuurlijk veel makkelijker.

Verkiezingen 2009 – De VRT aanpak

De VRT (één) pakte eindelijk uit met hun verkiezingsprogramma.
Ik heb het online bekeken op hun website en was verbaasd.

In een tijd waar er ongeveer 35% van de mensen geen flauw benul hebben op wat ze moeten gaan stemmen (let op de ‘moeten’) pakt onze met belastinggeld gesubsidieerde staatszender uit met een programma waar er nogal veel werk is gekropen in onderzoeken en rondvragen.
U weet wel, van die peilingen van enkele enquêtebureau’s waarbij ze snel-snel 500 mensen laten opbellen door oververmoeide huisvrouwen om dan een onduidelijk geformuleerde vraag te stellen.
Of nog erger, een lijstje rondmailen naar steeds dezelfde bende ingeschreven deelnemers.

Deze lijstjes (met de mooie percentages erbij) werden op een groot scherm getoond met de nodige blitse, maar duidelijk thuis gecomponeerde, techno-deuntjes op de achtergrond.
Deze cijfers, waren den ‘de Vlaming’ aan het vertegenwoordigen.
Zoveel percent van de Vlamingen is bang van dit, of heeft last van dat, of is bang zijn job te verliezen, allemaal abstracte cijfers, die wanneer het er echt toe doet totaal waardeloos worden.

Op dezelfde manier werd er ook moet de kandidaten omgegaan. Ze werden na het afroepen van een thema snel naar een spreekgestoelte met vier staanplaatsen geroepen, waar ze hun twee tot drie korte holle slogans mochten roepen over het verkleuterd voorgesteld onderwerp.
Als voorbeeld: Groen!, SP.a en Vlaams Belang mochten welgeteld 4 minuten “debateren” over groene stroom, waartussen we dan nog een mini-reportage te zien kregen van een typisch Vlaams ‘gesetteld’ gezinnetje dat zich zorgen maakte over de energiefactuur en dan maar besloten heel het dak vol dure zonnepanelen te laten leggen (omdat er toch subsidie voor werd uitgedeeld, subsidies die trouwens al zijn afgeschaft vanwege te duur of “we geven het liever aan de banken”).
Dit soort Vlaming (als deze dan al representatief moet zijn voor….) is natuurlijk het type-voorbeeld van ‘de nette kiezer’. ‘s Avonds voor de televisie, kindjes allebei naar een dure katholieke school zonder al te veel migranten, 4×4 voor de deur en een net huis/villa met groen er rond en wat zonnepanelen op het dak.

Uiteraard ligt deze Vlàming wakker van dingen als ‘jobs’, ‘milieu’ en ‘terreuraanslagen’. Dit zijn dan ook mensen die in alle luxe leven, op Groen! kunnen stemmen en tegen alles en nog wat verzekerd zijn (en mede daarmee ook een heleboel problemen mee zelf veroorzaken, op gebied van mobiliteit, economisch en sociaal).
Blijkbaar moesten de politici dan maar in die paar seconden een slogan roepen die ergens iets zou moeten duidelijk maken over hun standpunten inzake milieu en energie.
De arme man van het Vlaams Belang kon niet anders dan meteen vermelden dat de paarse regering onze energieleveranciers had uitverkocht aan Frankrijk (volledig terecht trouwens dat hij daar op wees), … al vroeg hij zich natuurlijk diep vanbinnen af hoe hij in een milieu-debat was verzeild geraakt. De andere twee stonden erbij en konden niet veel meer dan hun zelfde standpunten gewoon herhalen van altijd: meer groene stroom, met windmolens en zonne-energie en vooral minder kerncentrales.
Dat dit land ondertussen zelfs er niet meer in slaagt een deftig onderwijs te geven, overspoeld wordt door buitenlandse ondernemingen die de boel opkopen en doodgeknepen wordt op telecom gebied, dat deed er allemaal niet toe. De onderwerpen bleven beperkt door wat een slecht uitgevoerde rondvraag van een onderzoeksbureau dicteerde als zijnde ‘sociale problematiek’.

De rest van het programma was van hetzelfde niveau: slogans, een snelle intro, een blits filmpje, karikaturale Vlààmingen die ‘hun’ mening kwamen zeggen (wanneer het in de redactie hun script thuishoorde) en vooral veel inhoudsloos gedoe.

Men vroeg zich aan het einde van het programma af waarom de Vlamingen hun politici niet vertrouwden, waarom het allemaal zo moeilijk werd.

Misschien een idee voor de VRT: stap af van het kleuter gedoe en zet enkele kopstukken van de partijen tegenover elkaar en laat ze elks om de beur onderwerpen kiezen uit hun eigen programma om over te debatteren,… laat dat per item een dik kwartier duren, en dan krijgen we misschien iets meer te horen dan Bart Somers one-liners à la: “Wat we in Vlaanderen doen kunnen we beter”.

Of nog beter: laat enkel politici aan het woord die komen uitleggen (met de bewijzen op tafel) wat ze zoal gerealiseerd hebben in hun vorige legislatuur.

Als kers op de taart kregen we Jean-Marie Dedecker opgevoerd, die zijn zelfde langspeelplaat weer mocht komen afspelen, inhoudsloos als altijd. Met tegenover hem iemand die de kiesdrempel als voornaamste tegenstander ziet (terecht) en een leugenachtige kwal die al 10 jaar te grote maatpakken draagt.
Arm Vlaanderen.

Is dit nieuws anno 2009? – antwoord van de VRT redactie

Ik heb mijn vorige blogpost in een open brief naar de redactie van VRT gesuurd en dit was hun integraal antwoord:

Dag mijnheer,

Dank voor uw mail.

In onze overeenkomst met de Vlaamse regering staat dat de VRT-Nieuwsdienst elke dag een publiek van 16 tot 77 jaar zal bereiken. Meer specifiek eist de Vlaamse Overheid dat de VRT ook de ruim 40 procent laaggeschoolde kijkers/luisteraars bereikt. Dat doe je als omroep niet door alleen maar highbrow politiek en economisch nieuws te brengen, dat doe je door items tussen te voegen die minder geïnteresseerde kijkers/luisteraars ‘vasthouden’.

In de loop der jaren hebben wij onze journaals systematisch verlegd om lichtere onderwerpen toe te laten. Uit de cijfers blijkt dat wij er sindsdien in geslaagd zijn om de zwakke groep te bereiken. Van hogeropgeleide kijkers/luisteraars vragen we een beetje begrip en verdraagzaamheid waardoor het democratisch principe ‘media toegankelijk voor iedereen’ een kans krijgt.

Dat heeft niets met reclame te maken, want onze norm blijft altijd ‘nieuwswaardigheid’, alleen hebben we onze norm verruimd en een item over K3 – een fenomeen in de Vlaamse showbusiness ( u hoeft ze niet te kennen, noch leuk te vinden) – is groot nieuws op het moment dat de groep uit elkaar gaat.

Met vriendelijek goret,
VRT-Nieuwsdienst

Met vriendelijke groet,

De VRT-webredactie

Ik vind dit een beleefd, maar totaal inhoudsloos antwoord.
Ze doen net alsof ze zelf niet doorhebben dat deze ‘verruiming’ gewoon een excuus is om reclame als nieuws te vermommen. Er zijn tal van andere luchtige onderwerpen die deze doelgroep aanspreken, onderwerpen die niet met theatershows of productiehuizen te maken hebben (let maar eens op, elk luchtig onderwerp is toevallig ook een voortbrengsel van een bevriend productiehuis, van de theaterversie van Deans tot K3’s zoektocht naar een nieuwe “zingende kindervriendin”).
Terwijl er elke dag 1001 items zijn te vinden die wel nieuwswaardig zijn EN luchtig.
Het ontwikkelen van een robot-vis of de rechtzaak tegen de piratebay bijvoorbeeld. Er zijn onderwerpen genoeg te vinden die niet meteen Euro’s opbrengen voor Gert ‘geldwolf’ Verhulst en consorten.

Het ergste is dat de VRT hier de trukkendoos opengooit van de verdraagzaamheid.
Zogenaamd moeten de beter opgeleide kijkers (waar men vermoed dat ik bij hoor zo te zien:) VERDRAAGZAAM zijn tegenover nieuwsitems die bestemd zijn voor de andere kijkers. Met andere woorden: negeer de lompe shit, want anders kijkt er geen kat meer.
Welnu; het enige dat je hiermee bereikt is andermaal een zeker volksverlakkerij, zoals in het onderwijs al jaren bezig is, waarbij de mensen dommer worden gemaakt en alleen nog krijgen wat “de meeste mensen” willen zien.

Infotainment en holle cultuur zoals in de US met andere woorden.
Het gaat nog verder echter, al wie het met deze praktijk niet eens is of er zich aan ergert wordt meteen zonder onderscheid in het vakje van de “onverdraagzamen” geduwd.

Wel, ik BEN onverdraagzaam (toch zeker onder uw definitie)!
Ik bèn intolerant tegenover dit soort gecamoufleerde reclame en journalistieke gemakzucht. Zeker wanneer dit met ons belastinggeld gebeurd.

Massaal klagen mensen! Elke keer opnieuw!