Sla nooit een gratis maaltijd af

Ok ik beken, ik ben een van die mensen die wanneer ze werkloos zijn hun ijskast laten verworden tot een plaats waar alleen nog potjes met restjes Samoeraisaus en vervallen yoghurt n staan.
Het soort ijskast waar je als er bezoek komt (als dat al gebeurd) je met het schaamrood op de wangen moet vertellen dat je hen enkel water van de kraan of bedenkelijke melk kan aanbieden.
Waarna er normaal de pizzaphone wordt opgebeld met de vraag om er meteen wat frisdrank bij te leveren.

Ik kan het niet meer opbrengen noch betalen om continue mijn ijskast te vullen met de beste spijzen en dranken temeer omdat ik de neiging heb om het zo zuinig aan te doen dat alles gewoon wegrot alvorens ik het op eet. Tenzij de blikken Ravioli natuurlijk, die blijven makkelijk meer dan een jaar ‘vers’.
Je kan er dan best een gewoonte van maken om jezelf om te toveren tot een mee-eter.
Iemand die het zonder het te laten opvallen mee aan tafel schuift bij een ander.
Let op, ik profiteer niet, ik zorg er steeds voor dat ik een fles drank of een presentje bij heb voor de gastheer of -vrouw zodat ze er zeker niet bij inschieten. Het draait me niet rond het profijt (ik ben geen parasiet), maar eerder over de gemakzucht (ik ben wèl lui).

Tips voor mensen die ook graag mee-eten bij anderen:
– Doe het nooit zonder iets in ruil te geven. Er is niets erger dan mensen die meestal onaangekondigd en zonder iets mee te brengen mee aan tafel schuiven. (Zoals de familieleden die je nauwelijks ziet, maar dan opeens rond etenstijd eens langstkomen voor de lol)
Op deze manier duurt het mee-eten niet lang natuurlijk.
– Entertain: zorg ervoor dat niemand het onaangenaam vond om de (meestal werkloze) aan de tafel te hebben. Doe dus niet te boertig en pas je aan aan de mensen waar je gaat eten.
– Tracht vooral verjaardagdineetjes, bruiloften, jubileums en andere eetgelegenheden mee te pikken… daar kan je je verstoppen tussen de andere mee etende mensen.
– Indien je de mensen niet goed genoeg kent om meteen op het feestje zelf te verschijnen, ga dan de dag erna… meestal is er nog een heleboel eten over dat ze toch kwijt willen. Zo heb je een gezellige avond en zijn de gasten meteen van hun ‘rommel’ af de dag erna. µ
Neem in dat geval ook plastieken potjes mee om de overschot in te bewaren of om thuis in te vriezen.
– Wees altijd blij met wat je aangeboden krijgt. Vergeet niet dat eenzelfde maaltijd zelf inelkaar boksen langer duurt en meer geld kost, en je dan meestal nog alleen zit te eten ook, wat reuze ongezellig is.
– Wanneer er geen mee-eet gelegenheid zich voordoet kan je altijd nog terecht voor een driegangenmenu bij een sociaal restaurant. Deze verzorgen meestal prima uitgebalanceerde maaltijden tegen landlopersprijzen,… wanneer je niet bij het OCMW zit kan je er toch voor een prikje gaan eten, je steunt er zelfs dit restaurant mee in zijn voortbestaan (sociaal èn lekker, kijk eens aan).

Tips genoeg dus om eens niet ‘s avonds zelf te moeten koken of je oude prakkie te moeten opwarmen in een microgolf.


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/

Ravioli

Dit zou best bij de besparingstips kunnen horen, maar ik hou het op een kleine lofbetuiging aan deze vorm van goedkoop eten.

Italianen zijn in vele dingen goed: ze kunnen goed pasta maken, druk doen, kunst verhandelen en schoenen ontwerpen. Daar tegenover staan ook een aantal minpunten, zoals hun chaotisch gedrag in het verkeer, slechte hygiëne in restaurants en mensen proberen oplichten met oneetbaar roomijs terwijl ze drukke handgebaren maken.

Maar één ding moet je ze nageven: ze hebben de wereld spaghetti en ravioli leren kennen. Wat dicht bij ‘het uit de wereld helpen van de hongersnood’ komt voor mijn part.

Ravioli is een van de hoofdmenu’s voor al wie dopt, bespaart of gewoon graag lekker en goedkoop eet.
In de jaren 80 was er een Duitse serie genaamd ‘Ravioli’, over een bende kinderen die tijdens de vakantie van hun ouders puur op deze blikken leefden, en van hen heb ik geleerd dat je maar beter àltijd een paar van deze dingen in huis kan hebben.

Ravioli is voor mij een redding, een soort van basismenu, die twee tot drie keer per week mijn maag vult ‘s avonds.
Je kan best de Ravioli nemen die niet de goedkoopste, maar ook niet de duurste is. Gewoon tussenin. De variant die de Lidl heeft is een beetje plakkerig, maar extreem goedkoop (“Baroni” voor 0,99€ per blik van 800gr).
Ook de traditionele merken zijn ok, met een vermeldenswaardige plek voor de 365 variant van Delhaize. Al is dit een supermarkt waar ik als dopper niet meer kom omwille van de prijs/kwaliteitverhouding.

Ravioli blijft lang goed, is goedkoop, lekker, en te combineren met allerlei andere voeding. Een schotel met kaas, basilicum en groenten is makkelijk gemaakt en snel klaar. Je kan ook een paar blikken extra in huis halen met de vegetarische variant om vegetarische bezoekers te plezieren, of zelf een mix te maken van vlees en groenten Ravioli.


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/