dag van de klant…

Elk jaar opnieuw dezelfde zever; een aantal goedmenende KMO’ers en andere bedrijven gaan hun goed hart laten zien door een dag van de klant te organiseren. Ik ben echter ook wel eens klant ergens, en ik ben er niet langer mee gediend. Wat ooit begon als een toffe attentie naar de klanten toe, een beetje extra om hun dank te betuigen tov van hun klanten, is nu uitgegroeid tot een waar grabbel-en-duw festijn. Sinds 7u deze morregend is het een drukte van jewelste in de marginale building waar ik woon. Ik woon waarschijnlijk in de meest hebberige gemeente van het land, want deze mensen zijn daadwerkelijk al van ‘s ochtends vroeg op pad om allerlei voordeeltjes te gaan rapen her en der. Wat verbazend is, gewoonlijk zie je ze hoogstens één keer per maand massaal eten en drank aanhalen, om dit vervolgens in hun diepvries te stoppen in hun garagebox (waar ze eigenlijk beter hun wagen zouden zetten maar ok…). Deze mensen hebben maar een doel voor ogen als wanneer ze vandaag gaan winkelen: krijgen. Ze willen vanalles krijgen. Dezelfde generatie die van alles en nog wat profiteerd en NOG meer wil, altijd NOG meer wil , gaan ook deze dag van de klant verpesten door hun allesovertreffende hebberigheid.
Ik snap de zelfstandigen niet eigenlijk, wanneer je merkt dat je cliënteel enkel nog komt omdat je iets weggeeft, is er toch fundamenteel iets mis niet? De bakker die een chocolaatje extra weggeeft en opeens 2x meer volk over de vloer krijgt dan normaal, moet toch ook even nadenken over wat hij aan’t doen is? Zeker als er mensen binnenkomen voor dingen als ‘2 pitolets’… De echte klanten, mensen zoals ik bijvoorbeeld, blijven weg omwille van deze drukte en hebberige wolven. Ik blijf actief weg uit het Shopping Center vandaag (hoewel ik enkele sokken en t-shirts moest hebben) omwille van de algehele stormloop die ontstaat met dit achterhaalde initiatief.
Een voorstel naar de KMO’ers toe: schaf die kadootjes af, en geeft op de dag van de klant niets weg… maar geef in de plaats je trouwe klanten een soort van extraatje door middel van een klantenkaart. Met dit middel beloon je je èchte klanten (en geen geelogende kwijlende bruggepensionneerden die verder niks te doen hebben dan hun hebberigheid en geldingsdrng rond te spuien) en zorg je voor een beloning voor je zaak in z’n geheel. Het was oorspronkelijk een goed idee uiteraard om mensen op die dag een presentje te geven, maar dat was natuurlijk niet gerkend op de ongelofelijke inhaligheid van diezelfde generatie die ons nu opgezadeld heeft met een torenhoge staatsschuld en een lege pensioenkas. Maar da’s een andere discussie 🙂

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku