Dagverslag nr1

Om deze blog terug naar de roots te brengen, ga ik met ingang van vandaag terug dagverslagen schrijven. Hoe leeft een werklozen? Wat doen hij/zij zo heel de dag, en vooral, wat is het echte verhaal?

Dag #1 – 13-02-21015

Vandaag was ik nog een beetje ziek (de voorbij week ook zoals zovelen de griep te pakken gekregen). Ik heb danook een Z ingevuld op mijn electronische stempelkaart voor deze dagen, vermits ik fysiek niet echt klaar was om in te gaan op sollicitaties (ik heb er zelfs nauwelijks gestuurd, op twee na die te interessant waren om te laten liggen tot ik weer beter was).

Om 10u uit m’n bed komen is misschien een typisch iets wat je zou verwachten van een werklozen, maar het is niet van m’n gewoonte. Vandaag was ik echter traag. Eerst een beetje Colruyt koffie (ik heb een koffiezet met doorloopkoffie en een timer, voor in geval ik het als wekker gebruik). Tegen 11 uur was ik gedouched (Zeeman, douchezeep met ingebouwde shampoo) en had ik de guts bijelkaar geraapt om enkele sites af te schuimen.

Eerst kwam mijn “watchlist” aan de beurt. Een lijst met bedrijven en organisaties waar ik graag zou werken, en waar ik om de paar dagen/weken ga kijken of ze al nieuwe vacatures hebben. Ik heb ook een google alert op deze sites staan, zodat ik wanneer er iets verandert het ook meteen weet, maar toch ga ik er ook manueel om de zoveel tijd kijken.  De oogst was mager, één bedrijf (in de buurt) had een medewerker voor comm. dienst nodig. Meteen motivatiebrief aangepast en mijn CV naartoe gestuurd.

Daarna kwamen de usuals aan de beurt, een jobboard, een paar vacaturesites (die ik inmiddels al zowat van buiten ken). Maar ook daar was de oogst enorm mager. In totaal 4 sollicitaties gestuurd. Ik stuur niet massaal, omdat dat geen zin heeft: ik stuur enkele zeer gerichte sollicitaties. Gericht op haalbaarheid, kans en afstand. Op deze manier weet ik dat 100% van de reacties die ik zou krijgen meteen bingo zijn en AL mijn aandacht vragen, omdat ze ook resulteren in een job die ik kan volhouden, kàn doen en waar ik ook een motivatie voor kan opbrengen (hoe klein ook).

Daarna even mijn andere mails nagekeken, facebook en een spelletje star realms gespeeld met een vriend van me die ergens op de baan zit voor een firma en noodgedwongen bij z’n klanten uren en uren verslijt om dan een “nee” te krijgen (werk hebben is niet altijd rozengeur en maneschijn).

Deze namiddag begin ik aan een tweetal interimkantoren in de buurt die recentelijk hun gamma aan diensten hebben uitgebreid. Voorheen deden ze enkel horeca en industrie, misschien hebben ze toch iets voor me. Al is’t maar voorlopig.

De late namiddag gaat vooral verloren gaan aan het op orde brengen en uitprinten van allerlei papieren voor RVA. Deze vroegen opeens om mijn zoekgedrag te bewijzen (niet zo makkelijk aangezien je ook maar in een klein percentage van de gevallen ook antwoorden krijgt van bedrijven). Maar daarvoor moet ik dus nog langst een copycenter passeren deze namiddag, aangezien ik alles op papier wil meenemen (een USB stick en een hoop PDF’s zijn naar’t schijnt niet zo’n goed idee daar…)

Ik maak er ook een principe van om werk zoeken te stoppen rond 5u ‘s avonds, omdat je er anders toch maar gek van wordt en er zijn maar zoveel keer dat je dezelfde websites kan afschuimen om dezelfde bedrijven tegen te komen waar je al 4-5 keer bent gepasseerd. Daarbij, werkende Vlamingen werken gemiddeld maar 4 uur echt van de 7,45 die ze aanwezig zijn op hun werk (de rest gaat op aan pauze, meetings, files,…) dus ik doe waarschijnlijk al meer dan de meesten. (Er zijn er waarschijnlijk die harder werken ok, maar ik ben ze zelf nog niet vaak tegengekomen op van die kantoren waar met een koffie in de hand heen en weer hossen de mode is).


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku