dankwoorden

Enkele dankwoorden.

Ik maak me klaar voor een eerste dag (deeltijds) werk, na ± 95 gerichte sollicitaties … enkele bedankjes zijn hier op z’n plaats.

In de eerste plaats dank aan diegenen die me in mijn zoektocht hebben gesteund, en zelfs tips en vacatures hebben doorgestuurd. Vooral één iemand, die zo ver ging om mijn CV bij de NMBS op de juiste plek te leggen, moet ik bedanken.
Ook een dank u aan mijn ex-collega’s, die vaak met raad en daad hun eigen zoektocht naar werk deelden met mij, zodat ik ook kon horen bij bepaalde bedrijven.

Een sarcastische “dank u” voor al diegenen die bleven zeuren, en vaak vanuit hun veilige job of ivoren toren zeiden van “ga dan een opleidingeske volgen hé”.  Ik hoop dat ze ooit zelf in zulke situatie komen, …

“Bedankt” ook aan Alexander DeCroo, om de werkloosheidsuitkeringen sneller te doen dalen in tijd… dit gaf me niet de kans verder te zoeken naar een geschikte job om financiële redenen. Dit gaf me ook niet de kans om echt op zoek te gaan naar een andere richting.
Maar ik sla terug, met minder loon, kan ik ook minder uitgeven aan uw vrienden van de bedrijfswereld en hun consumptie-gerichte bedrijven.
Op deze manier kan u misschien uitleggen aan uw KMO buddies waarom de koopkracht van de mensen is gedaald.

Ik dank ook de VDAB, ik absoluut niets te hebben gedaan dan 11 compleet irrelevante vacatures te hebben doorgestuurd en me 5 uur bezig te houden met allerlei testen en gedoe waar ik dan uiteindelijk niet voor in aanmerking kwam wegens de “over”gekwalificeert.

SBS skillbuilders krijgt ook een dank u, niet dat het een job opleverde, maar wel omdat ik daar af en toe mijn gedacht eens kon komen zeggen. Op zich hielp het wel om een frisse kijk te krijgen op bepaalde dingen… of zulke diensten met overheidsgeld moeten gefinanciert worden blijft een vraag uiteraard 🙂

Een dank u ook aan het ACV, om hun vele fouten in mijn werkloosheidsdossier uiteindelijk recht te zetten (en dit met de apathie die zo eigen is aan vakbonden).

En last but not least: dank u aan mijn gezin, om me ECHT te steunen, en me de energie te geven om door te zetten en gewoon te blijven zoeken, … de lach en de onschuldige altijd vrolijke blik van mijn dochter heeft me hier ook meermaals door geholpen, en me doen vergeten wat voor oelewappers er vaak sollicitaties afnemen bij KMO’s.

Meer info over het hoe en waarom van mijn beslissing om niet meer in de ICT te willen werken, kan je trouwens lezen in mijn open brief.


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku