De #Arbeidsdeal besteelt u

Op 24 juli 2018 kondigde de Belgische regering Michel, de zogenaamde arbeidsdeal aan, een onderdeel van hun historisch genoemde zomerakkoord.

NoDeal

Kris Peeters stelde het plan voor onder de naam #arbeidsdeal, hoewel het niet echt een deal kan genoemd worden aangezien een deal een akkoord is tussen twee betrokken partijen. In dit geval dus de werknemers en werklozen aan de ene kant, en de overheid aan de andere kant.
Ik zie echter geen akkoord, zelfs geen overleg tussen die twee. Er is dus iets opgelegd van bovenuit zonder meer, hoewel men het puur om PR-redenen het graag een “deal” noemt (taxatie-diefstal bekt niet echt lekker).

Men gaat er ook vanuit dat de bevolking via hun verkozenen oogluikend heeft toegestemd, vermits er niemand in deze regering de taak op zich neemt om de werknemer effectief te verdedigen, laat staan de werklozen, kan je niet van een deal spreken. In de verste verte niet.

Een privilege?

Wat ook meteen opviel zijn de verregaande afbouw en afbraak van RECHTEN die in het verleden werden opgebouwd door werknemers. Dit heeft niets met liberalisme, socialisme of welke links-of-rechts hokjesdenkerij dan ook te maken trouwens, los van eender welke visie die je het, kan je niet anders dan dit rechten te noemen die worden afgenomen.

Iedereen die mee betaalt en betaalde, aan ons sociaal zekerheidssysteem (met zin, of tegenzin, maakt niet uit) betaalde willens nillens mee aan een zogenaamde collectieve verzekering, die mensen steunt (of zou moeten steunen;) wanneer ze werkloos worden. Dit meestal in de vorm van een uitkering. (Ik ben het zelf niet eens met deze vorm, maar dat was nu eenmaal de realiteit).

Dit recht is voor iedereen hetzelfde : iedereen die werkte en dus bijdroeg (en zelfs mensen die niet bijdroegen!), hebben recht op een uitkering.
De rijke meneer in z’n villa, de armste OCMW klant die z’n job kwijt speelt, de werknemer van Carrefour, de schilder, de verkoper, de bediende… iedereen heeft daar recht op mits het in orde brengen van de nodige administratie, zoals ingeschreven zijn bij VDAB enz…  Op zich betalen we er dus voor mee.

Dit is dus per definitie gèèn privilege!
Aangezien een privilege iets is waar je niet meteen iets voor deed, en als voordeel krijgt tegenover de meerderheid van de anderen. Toch noemt Cd&V, en vooral N-Va het zo. Omdat een recht afbouwen, een beetje gevoeliger ligt, dan een privilege.
Maar men liegt hier, of speelt op z’n minst met woorden.

Los van uw mening over werkloosheid, of je nu vindt dat mensen te veel, te weinig, moeten krijgen of heel het systeem op zich overbodig is (zoals ik zelf vind dat het door een chartalistisch systeem moet vervangen worden), je kan niet ontkennen dat er hier met woorden wordt gespeeld.
Voornamelijk N-VA heeft hier meteen na het bekendmaken de nodige propaganda afgevuurd op sociale media, waar men het RECHT op werkloosheidsuitkering zelfs een “oud privilege” noemde (al een geluk dat het verkrijgen van over de 60 dagen vakantie voor parlementsleden en het op pensioen gaan op 55 jaar niet onder de noemer “oud privilege” valt uiteraard… evenmin het gezever over Catalonië waar ze blijkbaar mee mee bezig zijn daar, dan met hun eigen volk) nochtans past dat al pakken beter onder deze noemer dan het recht op uitkeringen die we allen hebben opgebouwd.

We leggen allemaal bij in een grote, grote pot van sociale zekerheid, waarbij we ook beroep kunnen doen op steun indien we pech hebben.
En dit wordt via de arbeidsdeal nu retro-actief gestolen of afgebouwd door de begov-partijen (MR, Cd&V, openVLD, N-VA) … wanneer je dus 20 jaar full-time een job hebt gedaan en belasting betaald hebt, en dan werkloos wordt (sluiting van een bedrijf bij voorbeeld) dan krijg je de eerste 6 maanden een iets hogere uitkering, waarna je pijlsnel (nog voor de sollicitatiebrieven die je stuurde worden beantwoord door bepaalde bedrijven!) terug zal vallen op een minimale uitkering, voor samenwonenden een 539 euro/maand ongeveer.
Een bedelaar op’t Astridplein verdient zelfs meer!!!
De excuses hier voor moet ik zelfs niet weten, er is geld genoeg voor straaljagers, festivals, grote immo-projecten en allerlei subsidies aan de grootste conglomeraten te over… maak me niet wijs dat er geen geld is om dit systeem in stand te houden, of op een eerlijke manier aan te passen naar de toekomst toe wanneer het toch niet haalbaar zou zijn.

We hebben immers dik BETAALD voor deze verzekering, met 57% taxatiegraad!

oplossingen

Er zijn dus twee oplossingen voor dit probleem, wil je je eigen bevolking niet bestelen als politieker.

oplossing 1 : schadeloos stellen

Wanneer een concert niet doorgaat, krijg je je ticket terugbetaald.

Wanneer je een bijdrage aan een sociaal zekerheidssysteem hebt betaald, maar dat systeem kan/wil je niet uitbetalen zoals je verwachtte, dan zou dat systeem je schadeloos moeten stellen.
De bijdragen die je over alle voorbije jaren leverde (vanaf eerste dag werk) moeten terugbetaald worden, met aanpassing naar interesten en verloren opbrengsten op gemiddelde belegging (7% per jaar, compounding :).

Daarbij zou dus een werknemer die 20 jaar heeft bijgedragen een flink bedrag teruggestort krijgen!
Waarna deze persoon inderdaad minder recht op z’n uitkering heeft.
Maar niet zoals nu: volle pot laten betalen, en dan niks (of weinig) teruggeven.


oplossing 2:
uitfaseren

Een tweede oplossing kan het uitfaseren zijn, waarbij je twee systemen invoert: de huidige “nieuwe” werknemers worden allemaal op het nieuwe systeem gezet vanaf hun eerste werkdag.

Zo zouden de “klassieke werknemers” (in het oude systeem blijven met de huidige rechten van voor 2011, omdat er met dit systeem al voor 2018 geknoeid werd door  “liberaal” Alexander de Croo, in een voorgaande “linkse” *kuch kuch* regering.)

Op deze manier gaan “nieuwe” werknemers, in het nieuwe systeem, minder belasting betalen aangezien ze niet meer moeten bijdragen voor het klassieke systeem.
En gaan de klassieke WNs geen bijdragen, rechten of uitkeringen verliezen, maar toch nog evenveel tax blijven betalen.

Wat de regering nu doet, is de “worst of both worlds” :
– evenveel blijven betalen
– minder rechten krijgen
– minder uitkering krijgen
– geen terugwerkende kracht

Meer dan dop

Het sociale systeem wordt ook op andere vlakken afgebroken of met opzet schaakmat gezet door de Begov-partijen: de dwangarbeid die men van plan is in te voeren voor oudere werklozen bij voorbeeld is ook een flinke “dank u” voor wie een hele carrière braafjes ja knikte en werkte.
Wie vroeger op brugpensioen werd gestuurd, kan in dezelfde omstandigheden nu, rekenen op een zeer asociale houding tegenover oudere werknemers (ze worden haast als criminelen aanzien en moeten nog net niet in een chain-gang de straat schoon gaan vegen). Wanneer je dus te maken kreeg met een faillissement of sluiting, krijg je geen thank you, maar een f*** you van onze staat. Meer nog, het geld wordt niet verhaald op de eigenaars van die zaak of de aandeelhouders, maar op de ex-werknemer! Dit is de omgekeerde wereld,… wanneer je vaak maanden niet werd uitbetaald in een falende firma, krijg je na 3 jaar je ontslagvergoeding via het fonds voor sluiting van onderneming, intussen zet men je aan het werk aan 1 euro/uur en wordt je als een crimineel behandeld. De ex-eigenaar kan intussen in z’n hangmat verder cocktails drinken en z’n volgende zaak laten failliet draaien. De winsten steken toch in Panama intussen. De werknemer zal wel een 2de keer betalen. Want dit is Vlaanderen onder N-Va bewind.

Meer nog, je wordt GEDWONGEN om te investeren: zo moet men een deel van de ontslagvergoeding (wat dus het geld is waar je RECHT op hebt/had) gebruiken om een zogenaamde opleiding te kopen bij een louche parasitaire outplacement-firma.

Outplacement is niets anders dan budget omzetten in aanwezigheidslijsten.

Wie ooit van nabij met deze bedrijven in aanraking kwam, weet dat ze niets doen dan je aanwezigheid noteren en een louche firma uitbaten. Dit is GEEN steun, geen hulp, enkel een manier om uw geld (want dat is het!) om te zetten in de winsten van outplacement bedrijven (u mag twee keer raden waar de raden van bestuur van zulke firma’s mee vol zitten… jazeker).

Hoe kan het in een vrije markt trouwens verplicht worden om mensen met hun geld een “investering” te laten doen? Het is geen investering ten eerste, aangezien je geen kennis, nog meerwaarde, noch geld terug krijgt van zulke firma’s. Je kan evengoed je ontslagvergoeding meteen op de rekening van een openvld’er storten eigenlijk, dat zou veel moeite besparen.

Daarbij, wanneer je deze theorie bekijkt, zou de staat iemand met een ontslagpremie evengoed kunnen dwingen om te “investeren” in krasloten, of kratten wijn, of waarom niet: domme boeken van politici. Waar haalt men het lef vandaan om iemand die werkte, en een ontslagvergoeding krijgt, te dwingen eender wat te kopen?! Dit is zelfs onwettelijk denk ik.

En zo zijn er nog vele maatregelen die niet kloppen….

U wordt bestolen, of u nu zichzelf links, rechts of partijloos of wat dan ook noemt: allemaal droegen we bij, en allemaal worden we bestolen en dan durft de N-VA top dit nog een “oud privilege” noemen!

Wie dit toelaat, wie dit mee goedkeurt, wie hier stil over blijft of zijn of haar stemgedrag er niet naar aanpast heeft blijkbaar graag het gevoel van bestolen te worden, we weten dat velen dat graag hebben, en het dan nog op een ander steken ook. …

Vlaanderen wordt leeggestolen…door de mensen die zich nationalist noemen, liberaal noemen en het sociale gelaat noemen van deze regering.

#arbeidsdeal = no deal

 

kimoraku

 

 

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku