de dag van de klant… opnieuw

Ik heb het hier al meermaals geschreven, ik moet de dag van de klant niet. Vandaag was het weer zover: rijen mensen in de supermarkt die hun aankopen desnoods over alle personen van het gezin verdelen en in stukken en brokken dingen gaan halen om iets kado tr krijgen.

Dat winkeliers hier blijven aan meedoen begrijp ik echt niet. Is het niet voldoende om bijvoorbeeld je winkel extra lang open te houden elke dag, of nog meer zorg te dragen voor de kwaliteit van de geleverde producten? In plaats van gewoon een keer per jaar een prullaria weg te geven aan de kassa; een prul waar dan nog een hoop mensen op afkomen die gewoonlijk nooit in je winkel komen maar even komen kijken wat je weggeeft?

In mijn lokale supermarkt (Alvo) liepen er opeens van die mensen rond die je daar normaal nooit ziet. Mensen die een zakje chips en een blikje cola kwamen kopen en dan haastig om zich heen keken aan de kassa om te weten te komen wat ze gingen krijgen.
Absurd gewoon.
Er liepen ook heel wat ‘jongeren’ en bakvissen rond die een pakje kauwgom en een fles shampoo kamen kopen om dan een voor een de kasse te passeren met aparte rekeneningen. En voor wat? Een krantje en een doos met vermoedelijk een boek speelkaarten. Vermoed ik althans, want ik heb het ding prompt teruggegeven met de mededeling dat ik klant was om goederen te komen kopen in deze supermarkt, en niet om iets te krijgen. Waarop ik uiteraard werd bekeken als was ik net uit een wormhole gestapt met een groot laserpistool in de hand.
De reacties van de klanten achter mij (een slons die haar jas over haar trainingsbroek en t-shirt aan had en 3 meisjes van ronde de 14) was er een van ongeloof. Dat kàn toch niet dat iemand iets grààtis krijgt en dan gewoon wijgert.

Ik vind dat de middenstandsorganisaties eens iets anders mogen verzinnen. Indien ze dan toch hun klanten in de bloemetjes willen zetten, geef dan bijvoorbeeld eens niets weg, maar bedank hen gewoon. Of verzin iets waarbij de mensen zich geapreciëerd voelen als klant. Het kan niet de bedoeling zijn dat er horden hebzuchtige mensen van de ene naar de andere winkel en supermarkt hollen van ‘s ochtends om dan overal hun cadeaus te gaan ‘innen’.
Ten gevolge hiervan ben ik als trouwe klant weer langer in de rij mogen gaan staan… net het Soviet-tijdperk hier, we zijn niet ver af van de tijd dat je ook voor de meest gewone dingen in een ellelange rij mag gaan aanschuiven tot buiten.

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku