De kracht van de verandering ?

Allé, eerste nieuwsbericht dat ik in 2012 onder ogen krijg gaat over de partij N-VA en hoe die zich in deze gemeenteraadsverkiezingen willen opwerpen als ‘de verandering’ *zucht*.

Als ze nu eens een programma hadden dat verder ging dan “We gaan wat ze in Duitsland doen, hier ook doen”, zou het misschien geloofwaardig klinken.
Dit jaar wordt er vooral een waar de politiek een definitieve (negatieve) richtin zou kunnen inslaan.  Niet dat ik tegen verandering ben, integendeel, er is allerlei verandering nodig om een vastgeroest staatsapparaat, een corrupte EU-omgeving en een alsmaar armer wordende bevolking met steeds lagere levenskwaliteit om te buigen naar iets beters. 
Het is echter in mijn opinie zeer twijfelachtig of de N-VA daar het antwoord op is.  Wanneer ik de folders en websites lees die door deze (veelal ex-VB’ers en CD&V’ers) wordt volgekliederd, dan zie ik steeds dezelfde thema’s terugkomen: geld wegschenken aan de middenklasse, de rijken (bedrijven) en verder allerlei voorstellen doen die het Vlaanderen voor de Rijken-sydroom verder bewerkstelligen.

Bart de Wever mag dan wel op handen gedragen worden (sterke handen hopelijk), maar de rest van de partij lijkt me een zootje ongeregelde vlaggenzwaaiers met maar één doel; macht. 
Het kan toch niet zijn dat we het Duitse model willen kopiëren? Waar meer en meer mensen onder de armoedegrens duiken, waar meer mensen tegen hongerlonen moeten werken om steeds in aantal toenemende miljonairs te laten gedijen?

Wat me ook opvalt is de enorme steun die deze partij krijgt van ambtenaren, profiteurs en halfbakken rechtse rakkers.  De meeste mensen die openlijk zeggen dat ze op NVA stemmen of zullen stemmen, zijn niet meteen de voortrekker in ‘verandering’.  Integendeel; ambtenaren blinken uit in het vooral GEEN verandering willen (aangezien dan meestal ook het luilekkerland waarin ca. 1/4de van hen leeft over zou kunnen zijn).  Maar toch steunen ze Bart voluit.  Omdat ze denken dat er meer Vlaams geld gaat zijn, meer Vlaamse bevoegdheden en vooral meer geld.  Nochtans zie ik in hun schamel programma (als je al inhoud vind ergens) niets over een duidelijk plan om ons onderwijssyteem te redden (voor het helemààl om zeep is), de levenskwaliteit van de gewone man te verbeteren (en dat doe je niet door de sociale zekerheid tot een aalmoesdienst te downgraden) en lees ik ook totaal niets over de aanpak van corruptie, fraude in de hogere regionen van de maatschappij. Dit laatste zou pas echt geld opleveren, in tegenstelling tot het heffen van extra belastingen op arbeid bij de kleine man!

Wanneer een politiek systeem wil jacht maken op de kleine profiteurs -akkoord daar zijn er een pak van- dan moet dit zelfde systeem ook werk maken van het jagen op de grote profiteurs -minder in aantal, maar er zijn hogere bedragen mee gemoeid ongetwijfeld- maar daar hoor je vrijwel niets over bij de NVA.  Vlaanderen bestaat voor hen zo te horen enkel uit enkele grote welwillende bedrijven, een stevige middenklasse en dan een heleboel luiaards en profiteurs. 
Men mag dan wel actie hebben gevoerd door een franse vlag te laten wapperen aan het hoofdkantoor van electrabel, maar in feite doet men in het partijprogramma niets anders dan oa. dit bedrijf ten dienste staan door goedkopere soepelere arbeid aan te leveren en vooral de maatschappij verder te laten evolueren naar een systeem naar Duits model. 
De verkiezingsstrijd in Antwerpen beloofd misschien spannend te worden voor de media, maar in feite hebben we de keuze tussen een Patrick Janssens (een nep-socialist die vooral projectontwikkelaars en grote bedrijven te vriend heeft) en Bart de Wever (een slim man die vriendjes wil zijn met het bedrijfsleven, iets te veel machtswellust heeft om goed te zijn, en vooral een partij leidt die van ons land niet veel meer verwacht dan een provincie van Duitsland te worden).

Veel andere keuzes hebben we jammer genoeg niet in Antwerpen, en dat is jammer, want de kracht van de verandering is wel ècht nodig.

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku