Een krantenverbranding in 2010 op de Groenplaats in Antwerpen (link), werd destijds nogal lacherig weggewuifd.
Hoe kon het ook anders, de extreem katholieke, roestbruine-conservatieve zijde van Vlaams Belang had het toen meer dan gehad met de oneerlijke media. Iets waar eigenlijk niemand veel om gaf en een kleine, marginale minderheid vertegenwoordigde.

Onder leiding van Alexandra Colen, die intussen in de obscuriteit verdween, werden de grotere kranten (op het Laatste Nieuws na 🙂 aangevallen als zijnde “te links” of “te betweterig”.

In de 9 jaar die daar op volgden is er eigenlijk een vrij grote verschuiving geweest in ons medialandschap. De Persgroep heeft zowat elke grote krant in handen, gebruik van fora en sociale media maakte een stijle opmars en de abonnementen op de papieren versies van al die kranten en magazines ging tegelijk achteruit. Tegelijk zagen we vele journalisten min of meer in hun schelp kruipen of ander oorden (politiek, bedrijfswereld, werkloosheid…) opzoeken, meestal uit pure ellende.

Niet toevallig, viel deze eerste aanval op onze media, samen met de opgang van onder meer Facebook. Voor de pioniers onder ons, tegen 2010, na een 3 jaar min of meer “in de woestijn” te zitten posten, kwam opeens iedereen en z’n moeder op FB. Wat een groot effect begon te hebben over hoe we om gingen met nieuws.

Deze vorm van communicatie kwam opeens ook binnen bij mensen die laat ons zeggen, een andere wereld zagen opengaan. Opeens kon men, ook op twitter en via fb, redelijk anoniem elkaars opmerkingen en politieke nieuwtjes lezen, maar evenzeer valse info gevoed krijgen. Dat kon al heel lang daar voor, maar daar was dan meer technische kennis en tijd voor nodig dan de gemiddelde huisvrouw of baby-boomer kon en wou investeren. Nu was het gewoon in-your-face, direct op de laptop en later tablet.

De “info bubbels” die stilaan ontstonden hier door, werden veelal een weerspiegeling van de kleine richting die men al uit ging. Wie al “rechtse” info volgde, of nogal gevoelsmedia opvolgde zoals het Laatste Nieuws, kreeg NOG meer van die troep te verduren. De mensen die in andere media bubbels vast zaten eveneens.
De overname van vale kranten en de verarming in de diversiteit en vooral intensiteit van de journalistiek, veroorzaakte vooral dat de mensen die voorheen twee kranten lazen om twee visies te krijgen, alleen nog dat idee mee kregen, niks meer.

De gevoelens tegen de mainstream media werden hierdoor nog aangewakkerd. Niet alleen kregen we vaak zeer oppervlakkig nieuws (zowel VTM als VRT, zij het in iets mindere mate) zijn hier even schuldig aan. Enige achtergrond info of iets uitleggen dat economisch of wetenschappelijk onderbouwd diende te worden, werd stilaan vervangen door een “talking head”. Een BV of politicus (of beide) die dan zijn of haar mèning gaf over een feit.
Het feit zelf werd nog nauwelijks uitgelegd, uitgeklaard or opgevolgd.
Een mooi voorbeeld hier van (los van de politiek) was bitcoin, waar pas na 6-7 jaar volledig stilzwijgen, men in een keer aan de TV-kijkers die van niks wisten, moest gaan uitleggen (liefst in 2 min.) wat het precies was en waarom het opeens zo’n opgang maakte. Een zelfde fenomeen zien we bij andere items, waar men er pas iets over zegt wanneer men niet anders kan, en wanner de massa TV kijkers het ook mogen weten.
Nieuws loopt hier soms dagen, tot weken achter. (voorbeelden te over).

Eens het item niet meer genoeg eyeballs of clicks krijgt, wordt er ook nul aandacht aan besteed. Waarom zou men ook, enkel de korte termijn telt, een opvolging van een nieuwsfeit wordt nauwelijks nodig geacht. Wat er met zaken als #Panamapapers #VWgate of #Landinvest verder gebeurde, kon enkele weken later niemand bij de redacties iets schelen. Je zou voor minder kranten gaan opbranden op de Groenplaats.

Geen wonder dat de meer extreme visies, samenzweringshufters, leugenaars, nep-wetenschappers, frenologie-aanhangers en platte smeerlappen hun gading vonden in deze omgeving.

Wanneer er meer en meer mensen hun main stream media niet meer serieus kunnen nemen, en door hebben dat niet alles even relevant is, is er des te meer ruimte in die markt voor andere zaken. Dit gat kan makkelijk opgevuld worden, er is youtube, fora, fb, ….

We zien een kleine voorloper van wat er hier komt, gebeuren in de VS op dat gebied. Waar men een zelfde evolutie meemaakte, en waar de volgers van allerlei conspiracy-nieuwtjes en andere zever, stilaan volledige afgesloten zijn van echt nieuws en echte info. Hun bubbels zijn zelfs ecosystemen geworden. Waarna er in recentere jaren dan weer terug een tegenbeweging kwam, waarbij men bij bepaalde kranten dan weer net zo objectief mogelijk te werk ging, … de bubbels bleven echter bestaan.
Niet omdat hun traditionele zenders niet bekeken worden of de kranten niet meer gelezen worden, maar eerder omdat iedereen mee doet naar de race-to-the-bottom.

Zelf een boek vastnemen die door een respectabel iemand werd geschreven met de nodige onderzoeken en redactie er bij, komt in deze mensen ook niet op (er staan nochtans bibliotheken vol met nuttige info). Zelf iets onderzoeken of effectief goede info opzoeken is ook niet besteed aan deze mensen (te weinig tijd, zogezegd, tijd die ze liever besteden aan het bekijken van pulpseries op Netflix (dezelfde 15 acteurs telkens met andere pruiken), of het lezen van de laatste nieuwtjes over hun reality-TV sterren.


Neo-Provo

Deze ‘humus’ aan plat, ongenuanceerd en vooral gevoels-gericht nieuws, laat uiteraard ook de meest ‘evil’ personen op ons los. De mensen die eigenlijk best een zwarte cape zouden dragen en een zwart masker en af en toe een duivelse lach zouden moeten laten horen, vermits ze buiten hun eigen ego en macht, weinig aan de wereld toevoegen.
Bij deze soort provocatie-hoeren (de neo-provo’s) gaat het vooral over in de media komen, geshared, geliked worden zodat ze met zo veel mogelijk zijn. Ze weten immers maar al te goed dat hun publiek continue het gif moet ingespoten krijgen, in het bubbeltje moet gehouden worden. De lidkaarten, de door ghostwriters geschreven flutboeken, de achterlijke nutteloze mars’en en bijeenkomsten, de petjes en de samenzang: het gaat allemaal over mensen bezig houden, in hun bubbel.
Het is het hedendaagse equivalent van een hoop volk die naar 10 om te Zien ging kijken elke week, en daarna dezelfde artiesten in elke parochiezaal en cultuurcentrum of dorpskermis aan’t werk wilden zien,… zolang je de mensen blijft vermaken en bezig hield, bleef je publiek krijgen en de meest monsterlijk slechte CD’s verkopen.

In de politiek is het niet anders, in de media ook niet, je blijft aan het rad draaien, tot er iemand door heeft dat het hen niets opbrengt of er andere prioriteiten komen.

De volksmenners hierachter zijn echter levensgevaarlijk. Ze hebben een voedingsbodem gevonden waar ze verdomd goed van weten dat na twee weken tot twee maanden, eender wat ze doen toch vergeten is en niet meer uitmaakt.
De mensen IN hun bubbel weten niet beter, en krijgen bijna dagelijks een nieuwe dosis.
De mensen UIT de bubbel moeten continu de zever, leugens, halve waarheden, pseudo-wetenschape en provocerende uitsprakgen slikken, die door een gevoelsmedia worden herhaald en herhaald.

De kranten (in’t bijzonder HLN) profiteren er mee van, want ze kunnen nog even door gaan met abonnementen en reclame te verkopen (welk zichzelf respecterend bedrijf wil daar trouwens nog op adverteren?).
De neo-provo’s zijn er ook goed mee, want hun bubbel wordt de boodschap meegegeven dat hun meningen en halve waarheden enige relevantie hebben. Men mààkt deze mensen relevant, het wekt gevoelens op (voor of tegen) en dat is wat ze willen, want het volgende interview wordt dan ook gelezen, gekocht, geklikt.
De volksmenners, de neo-provo’s, de booswichten zijn tegenwoordig overal te vinden, met hun fake smile, makkelijke one-liners en walgelijke wereldvisies, en men verdient er enkel en alleen aan omdat niet genoeg mensen er neen tegen zeggen.

Weet dat de gevoelsmedia enkel en alleen u boos wil laten worden, of u net “in” wilt laten voelen (afhankelijk van uw IQ en strekking).
Eens u dat ziet, kunnen de krantenkoppen en spektakel-artikels u niets meer zeggen, evenmin de interviews met mensen die niets te betekenen hebben buiten warme lucht produceren voor hun achterban.

U kan beginnen met een eenvoudig experiment:
– Begin al met die app van eender welke krant van uw smartphone af te gooien en haal VTM van je TV programmatie af.
– In een tweede fase kan je Facebook buiten gooien (sowieso een goed idee).
– Lees eens een boek van een professor of onderzoeker die een interessant onderwerp uit de economie, sociologie of geschiedenis uitploos. Liefst een boek dat effectief door een eindredactie van een echte uitgeverij is gegaan, en geen rommel uit eigen beheer van een of andere kwakkelaar.

Tracht in deze jungle van “nieuws” je eigen weg te vinden, weg van de roepers, de neo-provo’s en gevoelsmedia, want het is dringend nodig.

#boycottHLN

@kim0raku


Written by kim

twitter.com/kim0raku