Wie me al een tijd volgt op twitter weet dat ik niet echt pro staatisme ben. Een natie is nu eenmaal een door zichzelf geofficialiseerde vorm van mafia-organisatie, zij het dan met een overdadig heldhaftig pompeus liedje en een vlag als uiterlijke kenmerken. Eens je het concept ziet als een afgebakend terrein met genummerde taxatie-slaven, heb je geen nood aan vlaggen.

Zelf heb ik het geluk om op de Vlaamse feestdag jarig te zijn.
Een dag waarop men reeds tijdens mijn schooltijd me trachtte voor de kar te spannen van een soort nationalisme dat zelfs niet durft uitkomen voor haar nationalisme (en het als een goede daad moet vermommen teneinde nog mensen mee te krijgen).

Men wilde me destijds naar een of andere wereldtentoonstelling laten gaan, samen met andere kindjes die toevallig op die dag geboren waren (behalve wanneer hun voornaam iets te Oosters in de oren klonk: katholiek onderwijs weet u wel, altijd politiek correct wanneer iemand het ziet).

Ik was toen nog geen 12 jaar denk ik, en heb voor de neus van de onderdirecteur (een omhooggevallen wiskundeleraar met een vogelnest-kapsel) en mijn leerkracht Nederlands (een dt-fout maak ik nog altijd meneer) kapotgescheurd met de woorden ‘ik doen ni mee me vlaanderen’.

En tot op de dag van vandaag kan ik die woorden alleen maar bijtreden. Wanneer ik zie wat dat nep-land in die nep-samenleving is geworden, dan zie ik enkel maar achteruitgang en verwatering. Dat mijn hardwerkende zelfstandige vader kort daarvoor, door de staatsinstellingen het leven flink werd moeilijk gemaakt, speelde ook mee uiteraard. Tracht maar eens positief tegenover een land te staan dat Manu militari de inboedel komt leeghalen wanneer je te laat je belastingen betaalt of pech hebt, … of je speelgoed ziet verdwijnen terwijl een grijnzende flik je nog wat lessen geeft over hoe je je leven moet leiden.
Van dat soort zaken hebben leerkrachten alvast geen last. Ze konden dus ook niet begrijpen dat ik tegen dit soort gedoe was.

Zelfs moest ik de bril van een overtuigde (zijn die er?) Vlaams-Nationalist opzetten, dan nòg zou ik Vlaanderen een armtierige bedoening vinden trouwens.

Bekrompen mensen, een ouderwetse manier van aanpakken, racisme, neo-liberalisme dat nooit het Thatcherimse is ontgroeid en een soort ikke-en-de-rest-kan-stikken mentaliteit die zich in een 80% van de gevallen omzet in een totale ongeregelde samenleving waar men zelfs te kortzichtig is om op een roltrap niet elkaar voor de voeten te lopen om om te eerste boven te zijn.
Een Vlaanderen waar men de duinen zou volbouwen tot IN DE ZEE om allemaal “het beste uitzicht” te hebben (al dan niet met steun van hun burgemeester). Een Vlaanderen-voor-de-rijken waar het “alléé ‘t is toch waar hé” het enige argument blijkt te zijn van de door de televisie gebrainwashte schapen.

Zelfs als Vlaams-nationalist die af en toe “België barst” durft roepen in een achtersteeg rond de de Grote Markt van Antwerpen (als ze met meer dan vier man zijn met van die poefferige jassen  uiteraard), zou ik zeggen dat het op niks trekt omdat men nog steeds denkt hun heil te halen in het geloof in een verlichte despoot te volgen die ooit eens een tv-spelletje tot een goed einde heeft gebracht en verder vooral enorm goed is in het managen van het zootje ongeregeld dat in zijn kielzog mee naar alle bijeenkomsten mag (wanneer ze hun vlag en schunnige liedjes thuislaten). Die bussen moeten stinken, man man…

Maar ik ben gelukkig geen Vlaams-nationalist. Je moet ook een oen zijn om nog te geloven in een onafhankelijke staat die enkel gebaseerd is op dat Vlaanderen-voor-de-rijken principe, terwijl er op deze aardkloot ruim 7 miljard mensen rondlopen die allemaal tussen nu en honderd jaar tekorten gaan kennen door de expansie en de totale vernielzucht van ons mensenras, en terwijl je zelf meestal tot de klasse behoort waar het geen hol uitmaakt of je nu nationalist bent of niet – want ze hebben toch genoeg centjes en dan maakt je afkomst opeens niet uit.

Je moet vooral stom zijn om te geloven in een “volk” dat enkel is ontstaan door een schrijver die van de rijken destijds de opdracht kreeg een sprookjes en heldenboek te schrijven om de domme krachten achter een ideaal te scharen waar je ze nog een paar decennia lang mee kon zoet houden (het werden meer dan honderd jaar zo bleek later).
Men slaat zovele jaren later nog steeds bijna elkaars hersenen in op de IJzerbedevaart omdat men elkaar niet Vlaams genoeg vindt, of omdat er een paar mensen lelijke dingen hebben gezegd tegen elkaar in de oorlog (of erger). Terwijl de wereld voort maalt en de strijd om de grondstoffen van in 1860 tot 1986 beslecht is geworden in het voordeel van enkele oude-Europese families en hun tentakels.

Maar ik voel niks op een dag als 11 juli, evenmin op 21 juli,… buiten lichte dronkenschap en schaamte kan je ook niks “voelen”.
Een nationaliteit onder ga je, die voel je niet. Je wordt ergens geboren, men kleeft een etiket met een nummer op je smoel bij wijze van spreken, en dat is het dan. Je bent Belg. Je bent Fransman, je bent Chinees, Oegandees, Chileen of Turk.

De gedragingen van deze ‘staat in wording’ is ook niet iets waar je een warm gevoel aan overhoudt. Telkens je met een echte Vlaamse organisatie in aanraking komt ben je meteen ondergedompeld in een kudde-gevoel, een soort groepsgeest die veel verder gaat dan mensen die gewoon niet denken, maar waar het er vooral op aan komt “er bij” te horen, door om je heen te kijken en te doen wat de meeste anderen doen.
Zelfs wanneer dat betekent om vlaggen buiten te hangen die niks met je ideologie te maken hebben, of te stemmen op mensen die je eigen welvaartsstaat gebruiken als machtsvehikel, of gedwongen te worden het leeuwtjes-briefpapier te gebruiken.

Vlaamse mensen mogen nog veel met vlaggen zwaaien en roepen dat ze een “onafhankelijk” stuk grond willen… ze zullen in realiteit afhankelijk blijven van hun eigen volks- , en groepsgevoel, (en de Nederlandse adel waard de top van een bepaalde partij deals mee sluit).
De rest wordt door de TV, boekjes, publieke opinie en hetgeen hun halfbakken leiders en leerkrachten hebben ingelepeld wel opgevuld met wat geschiedsvervalsing en beloften.

Zolang men niet zelf moet denken en dat huisje bij elkaar heeft gespaard is men al lang tevreden, dan heeft men tenminste een plek om hun Vlaams leeuwenvlaggetje buiten te hangen op die dag dat ze in fucking 1302 eens een keer niet dik in de pan werden gehakt (tot een paar dagen later).

En ook al staat dat huisje in overstromingsgebied, of in een duin, of in een waardevol natuurgebied… er zal altijd wel een corrupte politieker ergens iets ritselen voor Mr. De Vlaming. Want al die mensen met voornamen als Kris, Bart, Johan, Geert , Hilde en Veerle zijn er meestal als de kippen bij om te profiteren… en evenzeer om profiteurs aan te geven. Zolang hun car-port er maar staat en ze in’t weekend de wielertoerist kunnen uit gaan hangen.

En daarom zal Vlaanderen nooit ècht werken… welk soort marketing men er ook rond spint, men blijft een hoop voortgekweekte boertjes die toevallig het geluk hebben om niet vermorzeld te zijn door de geschiedenis en de economische macht van de grote naties en bewegingen die deze aarde tellen, maar in de plaats tonnen geld binnen te hebben gehaald door een continent half leeg te stelen en zichzelf op te werken in de pie-gets-bigger economie.

Kus dus uw twee pollekes voor deze situatie… en don’t push your luck.

Vlaanderen, my ass!

Written by kim

twitter.com/kim0raku