de verborgen kosten van je job

Wat me de laatste maanden opvalt is het aantal mensen om me heen met een job die klagen over hun verminderde koopkracht.  Vooral sinds de invoering van de meerkost van je bedrijfswagen, is deze klachtenstroom alleen maar vermeerderd.  Vaak zijn deze klachten onterecht (iemand die 3500 Euro brutto verdient maar zit te klagen dat hij niet meer rondkomt is ronduit verwaand) maar er zijn ook heel wat mensen die terecht klagen.  Eens je in de 1800 brutto-zone komt is het inderdaad vaak kantje boordje om rond te komen aangezien je job ook kosten met zich meebrengt.

Nu ik er zo over nadenk was het bij mijn laatste jobs inderdaad ook zo dat je heel wat verborgen “kosten” hebt die verbonden zijn aan je functie.
Het begint al bij het vervoer.  Je moet van en naar het werk geraken, en de kilometervergoeding die je krijgt dekt lang niet alle kosten aan je wagen (voor diegenen die nog met eigen wagen naar het werk gaan).  Daarbij komt dat firmawagens dezer dagen door (vooral KMO’s) mee ingecalculeerd worden in je loon.  Wie voorheen 2500 met firmawagen kon krijgen, heeft nu waarschijnlijk 2100 met firmawagen, aangezien men de extra belastingen voor de bedrijven hieromtrend gewoon doorrekent aan de klant en de werknemer (iets waar de vakbonden trouwens opvallend stil over zijn).  Ook openbaar vervoer wordt vaak niet terugbetaald, en wanneer men dat wel doet, kom je vaak bedrogen uit omdat je dan veel vroeger moet vertrekken en af en toe toch met de auto zal moeten opdraven om op tijd te zijn.

Maar het gaat verder dan vervoer alleen… je hebt ook job waarbij het not-done is om altijd je eigen boterhammen op te eten. De sociale druk is soms enorm groot om mee te gaan lunchen of een broodje (duur) te gaan halen. Collega’s willen vaak dat je meedraait in het om-de-beurt gaan halen van het middageten… vandaar dat je vaak niet anders kan dan ook mee eten.  En daar zit je dan, tegen je zin in een fastfood-restaurant, broodjeszaak of bakker,… om tegemoed te komen aan de sociale groepsdruk van een afdeling.  De gemiddelde kost per maand kan snel oplopen tot honderd euro.  Zelf hield ik maandenlang alle middag-uitgaven bij, en je staat vaak versteld van wat je uitgeeft van je nettoloon aan deze sociale druk.

Om het dan maar niet te hebben over het snelle verslijten van je kleding, de “juiste” pakken (vooral voor vertegenwoordigers dan) aantrekken of de juiste laptoptas hebben,… ook je haarsnit en je voorkomen kost vaak geld, zeker wanneer je wil meedoen met een bepaalde hip’n trendy bedrijfscultuur.

Werken kost ook geld… en daarom maan ik iedere werkzoekende aan om zeer stevig in de schoenen te staan tijdens de loononderhandelingen, want met je eigen wagen naar een hippe werkplek rijden, om er dan zoals de rest bij te lopen qua kleding en voorkomen, kan duurder uitvallen dan gewoon werkloos zijn.
Wanneer je 2000 brutto hebt, 170 aan je wagen geeft, 150 aan middageten en nog eens 100 euro aan kleding, juiste gsm, juiste haarsnit, juiste dit en dat… ben je al gauw de klos…
Je werkt dan full-time (plus een part-time in de files) en je komt thuis met 100 euro meer dan je uitkering…
maar je haar zit wel prima. 🙂

Let op, want werken kost meer dan je denkt dezer dagen, en bedrijven gaan er veel te lichtzinnig over dat het ‘normaal’ geacht wordt om bij te betalen voor je extra kosten.


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku