Dino-bedrijven sterven uit

De dino’s gaan dood, zoveel is zeker.  Europa heeft een eigen meteoor om ze allemaal te doen uitsterven, en deze meteoor is recht op weg naar ons land… en misschien wel terecht. Want een boel bedrijven zijn nauwelijks die naam waardig.

Als er één ding goed is aan de huidige stand van zake in de Europese economie (een van opgevoerde belastingsdruk en krimpende koopracht), is het dat de verschillende maatregelen van de regeringen om te besparen een zuiverend effect zullen hebben.

Laat me even verduidelijken; een heleboel kleinere bedrijven hebben in ons land jarenlang kunnen profiteren van een gunstig regime ten aanzien van een het inbrengen van onkosten (hoeveel kleine zaken zijn niet opgericht om eigenlijk de privé uitgaven van de baas en zijn vrouw te dekken?).  Tegelijk betalen deze bedrijven ook enrom veel bijdragen en taksen, dat weet ik…. ik heb het hier over de kleine profiteurs, de nep-bedrijven, de zelfstandigen-uit-noodzaak, de mensen die zonder toekomstvisie of bedrijfsplan zomaar wat rondzwalpen en nul komma nul verantwoording afleggen tegenover eender wie.

De extra belastingen en nadelen die de recente besparingen met zich meenemen zullen vele bedrijven er toe aanzetten om anders te gaan zaken doen, slimmer en verder vooruit te kijken.  Deze kameleon-bedrijven zullen zich aanpassen en blijven geld verdienen (en dat is hen dik gegund aangezien ze de maatschappij goede producten geven, taks betalen, werknemers in dienst hebben enzovoorts…). De kameleon bedrijven dragen vooral mijn sympathie weg omdat ze ook meestal vrij goed meedenken en voelen met hun personeel, ze zijn er immers al lang achter gekomen dat hun personeel de drijvende motor is van hun bedrijf.

Aan de andere kant zijn er de zombies, de negativisten, de kortzichtige bedrijven, … ik noem ze gemakshalve de “dino-bedrijven”.

U kent ze wel: de KMO’s die worden bestuurd door foute-pakken dragende vijftigers die de schuld van een slecht kwartaal steevast in de schoenen schuiven van de profiteurs, de regering, de socialisten, de liberalen (want die verkopen hen dan zogenaamd uit), of als het even kan ook aan hun (grote) leveranciers, tot ja zelfs hun klanten en het eigen personeel.
Het soort bedrijven dat in te grote kantoren zit en waar men de Trends leest alsof het het woord van een of andere KMO-god was.  Dit soort bedrijven is er meestal maar ter ere van het ego van de bazen, het leveren van een dienst, het handelen met personeel of het plannen van de toekomst is meestal een zorg voor later.

Bij zulke bedrijfsleiders, is iedereen (behalve hun eigen persoon) de schuld van het neergaan van hun bedrijf.  Ze kunnen er immers niet aan doen dat ‘opeens’ de diesel opslaat, evenmin kunnen ze zogenaamd niet voorzien dat de staat opeens meer gaat laten betalen om bedrijfswagens (waar ook de vrouwen van deze kmo’ers mee rondrijden om zoon of dochter naar de sportzaal te brengen), zo konden ze ook niet ‘voorzien’ dat men allerlei taksen en ontduikingsmechanismen, zoals de notionele interesten, ging aanpakken.

Kortom, de vijftiger die aan het hoofd staat van zo’n dino-bedrijf is de dupe, de arme te beklagen middenstander waar niemand voor opkomt, waar niemand een zier om geeft en waar de politiek massaal z’n wegmeende kont aan veegt.  Ze moeten naar eigen zeggen alleen maar betalen… en zwijgen.  Tegelijk vullen ze elke mogenlijke conversatie met hun collega’s over de manieren waarop ze maatregelen van de regering zullen ontduiken.

Het is bij deze dino-bedrijven nochtans kommer en kwel wanneer het aankomt op organisatorisch talent.  Zo kan je er van op aan dat niemand zich defitg buigt over de leefbaarheid van het pendelen tussen kantoor en woonst, thuiswerken staat in het hoofd van zulke Dino-bedrijfsleider gelijk met ‘luierikkerij’. In het echt gaat het natuurlijk om het ego van de bedrijfsleider, die wanneer hij in zijn kantoorruimte rondloopt steeds iemand moet kunnen aanklampen om tegen te kunnen zeuren, of kleine taakjes te laten uitvoeren om toch de indruk te krijgen dat hij baas is over iets, wanneer mensen van thuis uit werken is dat allemaal niet meer mogenlijk en wordt de dino-bedrijfsleider te zeer geconfronteerd met zijn eigen tekortkomingen. Wie zal er dan ander papier in zijn printer komen steken?  Wie zal er dan zijn powerpoint presentatie maken? Wie zal er dan zorgen dat de lichten uit zijn wanneer hij door gaat?  En vooral; om thuiswerken te ondersteunen heb je technologie nodig.  DE vijand van de dino-bedrijfsleider uiteraard, … want tech kost geld, onderhoud en levert niet onmiddellijk iets op voor zijn eigen portefeuille. (Laat staan dat hij er mee zou kunnen werken zelf). Neen, dit soort heerschap zit liever naast een 80’s fax-machine te wachten tot er een bestelling binnenrolt van een oude schoolkameraad die hem ‘nog eens iets gunt’.
Waarna hij zelf van en naar zijn louche boekhouder kan faxen, in plaats van na te denken over het hoe en waarom van te dure, vervuilende, nauwelijks gebruikte auto’s die op te parking staan te pronken bij wijze van misplaats prestige-gevoel.

De slimme kameleon-bedrijven pikken klanten af van zulke heerschappen, ze spelen het slim, werken met freelancers, thuiswerkende gemotiveerde mensen, en zorgen er voor dat ze hun leveranciers en partners kennen op professionele gronden. Dit zijn meestal ook bedrijven die een klant ook ècht binnenhalen op prijs, kwaliteit en service, en niet omwille van enkele oude schoolmakkers van de baas.

Da’s nog zoiets dat dood is; de bedrijfsleider die een eigen zaak is begonnen omdat hij genoeg contacten heeft in enkele sectoren en grote bedrijven of overheidsinstellingen, en zonder echt iets te verkopen in de pure zin van het woord, zijn producten of diensten slijt “omdat ze me goed kennen”.

Deze dino-bedrijven zijn ten dode opgeschreven, zeker nu de Europese zakenwereld in sneltempo, smart, slank en snel begint te denken,…
De bedrijven die nooit voorzien hadden dat men bedrijfswagens zwaarder ging belasten of onkosten beter onder de loup gingen nemen, hangen er aan  voor de moeite.

Voor de mensen die op zulke dino-bedrijven werken: kijk goed je contracten na, wees onverbiddelijk en kijk uit naar de concurrentie, want daar zitten meestal je toekomstige kameleon-bedrijfsleiders… pas je aan, voor je ook een ‘dino’ wordt!

En voor de dino-bedrijfsleider?  Hij zal zich moeten aanpassen, informeren, of in dienst gaan bij de grote bedrijven… een regime dat hij onrechtstreeks ook mee heeft in het zadel geholpen waarschijnlijk…

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku