drukke dagen

Terwijl onze politici om dikbetaalde postjes vechten op TV, gaat deze werkloze gewoon door (ondanks het dalen van de uitkering) met zoeken op de positieve manier.

Het is verbazend dat er heel weinig te vinden is deze dagen… het aantal vacatures is wel ok maar de kwaliteit laat te wensen over. Meestal kom ik dezelfde kleffe, bijna dode KMO’s tegen, of grote bedrijven met onmogelijk hoge eisen.  Nuja, ik stuur naar alles en iedereen mijn CV zodat ik geen kansen mis. Maar van zodra men ziet dat ik +34 jaar ben en 6 maanden werkzoeken beland mijn CV in de trash folder, prullenbak of in de zogenaamde ‘wervingsreserve’.

Laat u niets wijsmaken, enkele uitzonderingen niet te na gesproken, bestaat er nergens een wervingsreserver. De bedrijven waar ik werkte (en vaak zelf in stond voor het aanwerven van personeel) houden geen reserver bij, geen databank, niets.  Hooguit is er een ijverige werknemer op HR die het zijn of haar taak vindt om enkele interessante CV’s in zijn dropbox of mailfolder te bewaren, maar ook dat zijn echt uitzonderingen.
De meeste HR-departementen besteden danook meer tijd met het telefoneren met advertentie-websites en vacature en van die dingen, dan met hun zogenaamde ‘reserve’.

In de technische wereld vooral, is het vaak zo dat het werk van het recruteren intern wordt uitbesteed. Waarbij een of andere IT’er die al overwerkt is (of lag te slapen) de taak krijgt om “eens te kijken naar de technische kant van een paar kandidaten”.
Daar begint de willekeur uiteraard.  Het is voldoende om bij zulke mensen op de verkeerde school of in het verkeerde dorpt te wonen, om technisch niet te deugen.

Echt gebeurd: bij een firma in het Antwerpse werd ooit een man aangeworven omdat hij in dezelfde extreemrechtse middens vertoefde dan een van de aanwervende technische collega’s.  Waar er werd bijverteld ‘dat het een goede racist was’.
Pech dus voor de stapel capabele mensen die ook op deze functie hadden gehoopt, maar nooit in dezelfde studentenclubs hadden gezeten dan de recruterende blaaskaak van dienst.
HR heeft hieromtrend een zware verantwoordelijkheid; men moet zelf en objectief kunnen oordelen, dat laat je niet volledig in handen van een toevallig technisch aangelegde collega.  Desnoods stel je examens op die voor iedereen gelijk zijn.

Wat ik vooral merk is dat je uiterlijk belangrijker en belangrijker worden, men vraagt vaker een foto dan voorheen, keurt je kleding, in sommige gevallen heeft zelfs de receptionniste enige inbreng over het feit dat een kandidaat al dan niet “ne knappe” is.
Of je de taak kan uitvoeren? Of je enige technische vragen omtrend de job goed kan beantwoorden? Of je zicht hebt op de jobinhoud? Meestal bijzaak… zeker bij KMO’s waar men blijkbaar mensen wil aanwerven die vooral ‘tof’ zijn. Ongeacht of ze enige inbreng hebben in de firma.

Ik denk en hoop dan altijd dat deze harde economie ook voor deze rotte appels van zaken eens flink aan de boom blijft schudden tot ze vallen.

Er zijn ook bedrijven die het perfect goed doen gelukkig, zoals bedrijf X waar ik gisteren zelfs een nette menselijke mail van kreeg om me te vertellen dat mijn kandidatuur aanvaard was en ik weldra iemand zou kunnen spreken. Da’s mooier dan een auto-reply … of helemaal niets.


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku