Een boterham van twee uur

Vannacht was het zo rustig bij mij thuis dat ik een heel pak papierwerk en andere zaken rustig in orde kon brengen. Ik had zelfs de rust en de tijd gevonden om een boek verder uit te lezen.
Maandag had ik toch niet echt iets te doen (buiten de paar mails met CV’s sturen). Het werd dus vrij laat zondagnacht, wat maakt dat ik tot ongeveer de middag heb geslapen.
Dat slapen is tegenwoordig wel nodig aangezien ik pijn heb in mijn gewrichten en dus een beetje healing-time kan gebruiken. Langer slapen is ook meteen minder geld uitgeven.

Tegen de middag opstaan heeft ook een eigenaardige bijwerking, dat merkte ik toen ik om boodschappen ging. Ik moest naar de apotheker, de vakbond en de krantenwinkel.
Alles was echter gesloten. De openingsuren van de meesta van die dingen zijn zo opgesteld dat ze tussen 12 en 14u gesloten zijn.
Moeten die mensen dan zo veel eten ‘s middags dat ze TWEE volle uren nodig hebben om een boterham te eten?
De economie ligt met andere woorden twee uur stil rond de middag. Hoewel dit de ideale uren zijn om te verkopen, vermits er veel mensen net dan opstaan, middagpauze hebben of gewoon hun dat zo indelen. Die gedwongen twee uur inactiviteit betekend dat je ofwel ‘s ochtends ofwel in de late namiddag moet winkelen, met kans om tegen de spitsuren nog bezig te zijn.

Ik ging dus huiswaards en zal binnen een dik uur nog eens proberen iets te kopen. Het lijkt soms alsof kleine zelfstandigen niet willen verkopen, geen goede zaken willen doen.


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku