De term “Generation-X”, ik heb altijd wel iets tegen gehad. Het hokje, die stempel, maar ik schijn er bij te horen zelf.
In theorie ben ik dus ‘laat’ op de kar gesprongen met internet gebruik, snap ik m’n smartphone niet echt, heb ik nog actief de laatste stuiptrekkingen van de new beat meegemaakt (al dan niet in rennersbroek) en loop ik als een kip zonder kop rond op zaken als een autosalon, wielerwedstrijden of naar overhypte films met concepten uit de jaren ’80.

Ik deel de gen-x dan zelf ook op in een “late” en een “vroege” helft, diegenen die effectief niet echt mee waren en krampachtig zich trachtten aan te passen, of diegenen zoals ik zelf die wel degelijk mee waren met vele zaken (mijn abonnement op een van de eerste internetprovider dat start met nummer 00033 kan daar een bewijs van zijn, … al zegt dat op zich ook niet veel). Ik stond nooit in Blanckenberge met een Amedee te zwaaien en heb nooit een autosalon bezocht, was een cord-cutter al in 2007 enz…

Ik voel me zeker dus geen vroege Gen-X’er, en heb nooit de drang gesnapt van vele van mijn leeftijdsgenoten, om je status continu te moeten verdedigen door het kopen van allerlei spulletjes,… of door om ter meest en verst op reis te gaan, en je voortuin als een perfect gazonnetje te hebben terwijl je blinkende auto steeds voor de deur moet geparkeerd staan met een Bobbejaanlandsticker erop vanachter.

Generatie nu.

De huidige generatie van rond de 15 jaar is op dat punt pakken beter bezig vind ik. Ze hebben ook echt meer middelen dan wij destijds. Onze rebellie of goede ideeën om de wereld te verbeteren, bleven meestal steken aan de schoolpoort of bij een prille politieke ambitie. Later waren er wel pogingen om via IRC een en ander te doen, maar gezien daar maar een klein deel van de bevolking op zat…. was ook dat geen success.
Hooguit gingen we met enkele mensen die we kenden van op café of school flyers uitdelen of een betoging meemaken die dan nul aandacht kreeg in eender welke media. Structuur was er niet echt.

Daar zit’m het grote verschil meteen: Generatie nu, leeft in een gouden tijd om acties op te zetten.
Van crowdfunding tot betoging, van bewustmaking tot boycotts … het gaat allemaal snel en meer ad hoc met veel meer impact en mensen.

Een one-pager website maken is in enkele minuten gepiept, een domeinnaam krijg je hier en daar zelfs gratis of voor minder dan de kostprijs van een broodje kaas en hele lijsten zitten afbellen hoeft ook al lang niet meer.

Ik ga niet beginnen met dat afgunstige ‘dat hadden wij allemaal niet in onzen tijd hoor’-verhaal dat je zo vaak hoort de klimaatzuurtjes (ik ben ze intussen zo beginnen noemen).
Wij hadden andere middelen, die in een andere tijd en een anders situatie ook konden leiden tot meer verandering, maar dan nog hingen we af van de grotere organisaties om zaken op te zetten (vakbonden, de staat zelf, de scholen, NGO’s, jeugdbewegingen …)

De informatie is ook enorm verbeterd, ik zal de open deur nog maar eens intrappen door te vermelden dat je met wat goede internet skills, lateraal lezen en een dosis verstand al heel ver komt, maar je kan ook makkelijk communiceren met gelijkgezinden, iets waar we tot zelfs midden jaren ’90 maar enkel konden van dromen.

Je hebt geheime chat apps (wickr.me , telegram, wire.com enz…) met kanalen vol uiteenlopende onderwerpen en doelen, je hebt fora, chats, online groeperingen, desnoods een heel Darkweb waar je contacten kan leggen… terwijl mensen in pakweg 1988 elkaar moesten zien te vinden door misschien toevallig op het zelfde concert te staan van een obscure muziekgroep en elkaar op die manier leerden kennen.

De mogelijkheden om te reizen, te communiceren, te leren en je te ontplooien zijn er zeker sterk op verbeterd, wat maakt dat onze tieners en kinderen beter geïnformeerd (maar ook gedesinformeerd) kunnen worden dan ooit tevoren.

De snelheid, maar ook de herdvochtigheid van vele media is dan ook toegenomen naarmate alle aandacht die je trekt elders aandacht weghaalt, … de stijd voor zendtijd is de strijd voor eyeballs en big data geworden. De strijd is tussen de consumer-koeien en de mensen die denken.

Mijn generatie zat als kind samen met de ouders naar hersenloze drek als “Hoger-Lager” te kijken en wist meestal niet beter. Je dagen waren ingedeeld, en je aandacht werd weggezogen door je school, retoriek en de staat.
We werden op school belogen, kregen het ene na het andere katholieke verhaal opgespeld (voor diegenen op katholieke scholen dan toch), of moesten onzin leren die ons uren aan een stuk bezig hield met blokfluit spelen of het overschrijven van zeer povere teksten. Van buiten leren, of straf schrijven was zo’n beetje de methode. Men noemt dat tegenwoordig ‘discipline’ maar het was vooral een schrikbewind van een systeem dat vooral haar greep niet wilde kwijt geraken, … dit systeem heeft zich aangepast en omgevormd tot een consumenten-kwekerij: twee vliegen in één klap.

Vandaag kan al deze enorme aantallen verloren tijd die mijn generatie moesten doorstaan (en als ik dat zo optel heb ik makkelijk 2 levensjaren verspeeld met complete rommel) , opgevuld worden met meer nuttige zaken.
Niet iedereen doet dat uiteraard, (er zijn er die graag Fortnite spelen in plaats van te lezen over ontdekkingsreizigers of leren coden, uiteraard).
Maar je hebt tenminste de keuze, en de mogelijkheid, zonder opgelegd te krijgen dat je bepaalde zaken uren aan een stuk moet proberen zonder meer, zonder tegenspraak, zonder omzien.

Dit gaf mijn generatie-“niX” vaak tijd om na te denken,… zonder smart phone, zonder afleiding, gewoon gezeten op een richel op de speelplaats en uren te praten en denken met mensen die je kende en ook alles beu waren,… maar bij voorbeeld wel interessante boeken lazen.

Jammer dat wij geen wereld hadden waarin we ons makkelijk konden organiseren, … toch niet vanuit de scholieren of burgers uit. Niet dat het onmogelijk was, maar een actie zoals spijbelen voor het klimaat, had to-taal onmogelijk geweest in pakweg 1986.
Dat is er allemaal wel vandaag…
En dat gaat gelukkig ook nooit meer weg. Onthoud dat goed. De info, de snelheid, te toegang, gaat niet meer weg gaan, al zullen oude systemen hun best blijven doen om het te verwateren, onder controle te houden of naar hun hand te zetten. Dat zien we ook opkomen.

Dus beste youth4climate mensen, wanneer u me tegenkomt op een of andere klimaatbetoging, denk dan niet : “daar, weer zo’n 40’er die vroeger nooit iets heeft gedaan voor de planeet en die nooit buiten kwam”
Maar denk dan: “Ze komen mee op straat, ze weten het… en wie weet wat heeft die mens ook ooit geprobeerd te veranderen.”
Werk samen, trek het meer open, want er zijn vele, vele mensen die mee willen doen. Op hun manier. Al is het maar om je auto thuis te laten, en op politici te stemmen die het plaatsen van enorme fabrieken met gigantische broeikasgast-uitstoot totaal geen probleem vinden, er zelfs niet bij stil willen staan omdat hùn ouder publiek vooral niks wil veranderd zien.
Da’s de kern van elk van die klimaatzuurtjes trouwens: ze willen vandaag, net als gisteren en net als morgen en volgende jaar, nog altijd met hun auto tot vlak voor de bakker kunnen rijden, een paar patéke’s kopen en weer naar huis gaan, alwaar ze ook voor de deur willen geparkeerd staan. Niemand mag daar aan raken. Da’s hun STATUS. En daar spelen allerlei politici op in.

Alle success aan de klimaatspijbelaars en alle anderen die nog opkomen tegen de vroege Gen-X’ers die vandaag hun auto gaan wassen, hun cruise-reis plannen en de HLN-app door-scrollen of het zoveelste flutartikel van doorbraak klakkeloos slikken zonder zelfs te weten dat je iets kan verifiëren zelf.
Laat zulke mensen maar… ze worden ouder, meer irrelevant naarmate de tijd verder maalt. Maar hun in-actie en vervuiling gaan jullie wel parten spelen.
Daarom moet je harder zijn dan de vorige generaties, daarom moet je je zelfs niet inlaten met hun halve toegiften of zogenaamde uitgestrekte hand. Hun uitgestrekte hand is niks meer waard dan hen tijd geven, meer ritjes naar de bakker, terwijl er elke dat meer bomen gekapt worden, fabrieken bijgeplaatst worden, auto’s in gebruik worden genomen en plastiek in de zee gedumpt wordt. Da’s een “globaal” probleem zeggen ze dan,… wat zo veel betekent als: “laat z’t in Afrika maar oplossen” terwijl de baby-boomer en gen-X’er nog even z’n autoradio op Qmusic zet om meet te gibberen met een of ander programma over niets.

Wees blij dat je alle mogelijkheden hebt om te communiceren en je te organiseren, maak er gebruik van. Jullie hebben meer steun dan je denk vermoed ik.

kim0raku

Written by kim

twitter.com/kim0raku