Half werk

(vervolg op gisteren)

Het tweede bedrijf waar ik ging solliciteren was “Koepelvzw”. Een soort van softe-sector cultuur-achtig iets waar mensen in blitse t-shirts rondlopen, dromenvangers op hun binnenplaats hangen en politiek correct zijn tot een kunstvorm hebben verheven. Nu ja, ik wil wel bij zulke mensen werken, het was tenslotte dicht bij huis en het leek me best te combineren met nuttige zaken in mijn vrije tijd.

Koepelvzw vroeg in de advertentie om stipt op tijd te zijn, want ze deden deze sollicitatieronde maar één maal.  Ik was dus tot op de seconde op tijd. 
Zulke strikte manier van werken (vooral het éénmalig examen is onbegrijpelijk wanneer je op zoek bent naar een profiel waarbij je zo veel flexibiliteit en veelzijdigheid eist, maar het kon erger).  Ieder hun manier van aan volk geraken zeker?  Ik moest dus een heus examen afleggen, …iets wat ik altijd fijn vind wanneer het goed is opgesteld.

Ik zette me neer in een zaaltje dat vooral diende om aftandse laptops aan een projector te hangen om vervolgens de zaal te vervelen met powerpoint slides en weeë theegeur. 
De kandidaten, zes in totaal,  drie vrouwen -waarvan er ééntje duidelijk een slechte champignon had gegeten ofwel een zware zenuwaandoening had – en drie jongens waarvan twee death-metal types en ikzelf.

We kregen een paar stencils voor onze neus met daarbij een balpen. We moesten een reeks vragen beantwoorden, iets wat voor een technische job nogal ongebruikelijk is om op papier te doen, techies en mooi leesbaar handschrift gaan nu eenmaal niet samen, zeker niet wanneer je ruim twee uur zou moeten zitten pennen!
De vragen hadden ook een tweede praktische luik, waarbij er vooral voorbeelden werden aangehaald en men ging peilen naar je kennis op dat vakgebied. Ook web-building en beheer van servers kwam aan bod.

De eerste helf waren netwerk-gerelateerde vragen. Waarna de rest vooral over programmatie en database onderhoud ging. Het probleem is dat ik geen programmeur ben,… ik haat programmeren aangezien dat een bepaalde robot-achtige manier van sequentiëel denken vergt die mij kompleet vreemd is.  Met de beste wil van de wereld, verder dan een .bat file kom ik niet. Programmeren is voor mensen die daar aanleg voor hebben en met lijnen code hun geluk bij elkaar schrijven.
Het netwerk-gedeelte ligt me meer (zeker) en werd danook vlotjes ingevuld, met daarbij ook een reeks voorbeelden en wat extra uitleg,  daarna bij de praktische vragen deed ik hetzelfde. 

Ik gaf even later het stapeltje bladen af en vertelde hen dat ik eigenlijk een netwerkbeheer-achtige job in hun vacature had gezien, met een minimaal stuk programmeerwerk erbij, en niet omgekeerd gezien het aantal vragen uit het tweede gedeelte. 
De vrouw keek me aan met domme vragende ogen en vertelde me dat ze niks wist van “computers enzo”. 

Ze had dus enkel de blaadjes op tafel gelegd en de IT’er in kwestie die het had opgesteld “was er niet”.
Lees: ze hadden enkel vragen bij elkaar geGoogle’ed om vervolgens voor een magere halftijdse job een administrator van hun netwerk te hebben, die EN kan programmeren, web-builden en netwerk-oplossingen kon aanbieden. Ik stak de balpen die bij het examen hoorde in mijn zak, bij wijze van vergoeding voor de verloren tijd.
Ik keek even opnieuw in het zaaltje waar de twee death-metal gasten over een papier gebogen zaten nee te knikken en de vrouwen ijverig de programmatievragen waren aan het invullen.  Nu ja, MySQl-queries schrijven met balpen op een blad papier is op zich al een bezigheid, laat ons zeggen dat het niet echt voor mij is weggelegd.

Ik wenste hen veel geluk en success met het vinden van deze witte raaf, die dus voor een halftijdse job (en verloning + bijpassing van de dop) ging programmeren, web-builden en netwerkshit oplossen (inclusief het configureren van een boel firewalls overal te lande).

Je kan er zeker van zijn dat ze deze zulke persoon niet vinden…  mensen die al deze taken goed kunnen, komen niet voor een halftijdse job werken in de culturele sector, ikzelf inkluis. Er zijn er ook niet veel die überhaupt die combinatie van kennis in zich hebben… programmeren of netwerken opbouwen is een andere wereld. 
Jammer dat men er geen twee jobs van maakt,… een netwerk kant en een programming kant, maar daar was dan weer geen budget voor vrees ik.

Ik ging de deur uit en zag een van de medewerkers op een terrasje zitten aan de overkant.  Vriendelijk als altijd knikte ik een goeiedag en wandelde naar huis. 
Men ging me nog iets laten weten.
Waarschijnlijk een mededeling dat ze toch voor iemand met meer ‘database ervaring’ hebben gekozen.
Zo binnen een maand ofzo voorspel ik dat er ofwel database problemen zijn bij Koeplvzw, ofwel netwerkshit.  Laat ons hopen dat overuren betaald worden voor diegene die deze job krijgt.


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku