het zwarte gat

Ik heb momenteel zelfs niet meer de fut om deze blog bij te houden, ik doe het op momenten als deze, waarop ik net naar de Aldi ben geweest.  Momenten waarop ik enkele niet-nederlandstalige mensen heb moeten wegduwen om in mijn buurtsupermarkt nog enige groenten te hebben mogen kopen.

Het bedrijf waar ik werkte is dus officiëel failliet verklaard.  De bedrijfsleider heeft zich, zoals het een beunhaas als hem betaamd, meteen verstopt achter zijn advocaat.  Maar verder is er dan ook niets in orde.  Geen papieren, geen C4, geen tegemoedkoming… nul.

Eerste stop was de vakbond;  waar ik tussen enekele tientallen werklozen mee mocht aanschuiven, om dan te horen dat ze niet echt veel meer konden doen dan een klacht openen bij de arbeidsrechtbank.  Je krijgt dan een heleboel papieren (waarvan enkele blanco) om te handtekenen, zodat ze volmacht hebben om voor jou alles in orde te brengen.
Intussen kan je wel een stempelkaart invullen en inleveren, maar je krijgt geen cent.
Tot men bij de curator (en dat kan heeeeel lang duren) de nodige documenten voorzien heeft, verwerkt heeft en het nodig heeft gedaan.

Waarvan je inmiddels moet leven is een raadsel.  Je krijgt geen uitkering, nog hulp… je wordt gewoon wandelen gestuurd met de smoes dat je ‘moet wachten op de C4’.
Dat papiertje ligt dan bij een of ander tuttebel van een sociaal secretariaat die op verlengd weekend is met haar kroost.

De bedrijfsleider (die in dit geval waarschijnlijk door puur wanbeleid de zaak op de fles liet gaan), wordt in heel deze periode niet aangesproken.  En hier zit ik dan.  Een deze dagen komt mijn dochter ter wereld.  Haar papa is werkloos en heeft niet eens het geld om haar het eerste levensjaar door te helpen.
En ja, ik had beter moeten weten… in België heb je het recht niet je voort te planten blijkbaar wanneer je een low-life bent als ik.  Tenzij je van een andere cultuur komt, of geen Nederlands kunt. Dan krijg je voldoende hulp bij allerlei instanties… maar niet voor white trash als ik.

Het ergste is dat je zelfs niet ergens anders binnen geraakt, werkgevers halen hun neus op voor iemand die dopt, en bovendien niet eens zijn vakantie-attesten noch C4 van een vorige firma kan tonen.  Dan is’t makkelijker om iemand die wel in orde is aan te werven.

Je zou voor minder voor de deur van je ex-baas gaan kamperen onder een groot spandoek; ‘Hier pleegt men roofbouw op onze economie!’  – jammer genoeg heb ik geen tent, en ook niet de vechtlust om me nog tegen dit soort kloothommels te laten opjagen.


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku

Een gedachte over “het zwarte gat”

Reageren niet meer mogelijk.