in het Nederlands

Het is vermoeiend, maar eigenlijk ook wel plezant, … ik heb zo’n beetje dingen herontdekt de laatste dagen. Ik ben me meer terug aan’t concentreren op het echte werk op de job, ipv. de eindeloze bijtaken. wat maakt dat ik wel minder schrijf-tijd heb. Maar ok, dit kan ik dan oo best ‘s avonds doen enzo… De nieuwe PC is besteld,… gaat wel weer geld kosten maar ok, ik heb geen dure hobbies, geen sport, ik rook niet, drinken doe ik niet veel meer (ehem nee) en dan heb ik uiteraard ook geen echte vriendin die me handen vol geld kost. Als zou dit laatste niet eens zo erg zijn, meestal porren ze je aan om wat zuiniger te zijn in plaats van al te veeleisend te zijn… maar ok, die nieuwe PC komt er dus eindelijk, ne aan jaar twijfelen.
Ik hoop vrijdag nog eens langst te kunnen gaan bij S. De organisatie waar hij bij zit doet nogal veel feestjes en aangezien hij zelf nog een overblijvende is van de jaren 90 party-club waar ik mee optrok is’t altijd een prettig weerzien… ik herinner me nog toen we na een fles Martini te hebben leeggemaakt met een Rugby-ball de trein naar Knokke op stapten,… ik geloof zelfs nog met een ghetto blaster met death metal op… vrij fijne tijden. De periode waar we’t ons niet aantrokken dat er mensen iets van ons dachten, of waar we best in absoluut no-style konden rondlopen aangezien het toch de nineties was, en stijl dus om het even wat kon zijn. en nu heb je pastelkleurige legerbroeken en Anasthasia-brilletjes voor mannen… jeezes.
In any case… ik ben niet meer in schrijf modus als het op Nederlands aankomt dezer dagen… ik ben te overladen met Engelse woorden elke dag, ben ook in 2 Engelstalige boeken bezig en schrijf zelf te veel in’t Engels om goed te zijn. Ik ga proberen komende dagen terug de blog te onderhouden, ook in’t Nederlands.
De opleiding voor creative writing begint 10 oktober merkte ik daarnet. Wel jammer dat ik daar weer zelf moest achter gaan googlen maar ok,… de informatie was tenminste beschikbaar.
Ik ben al een jaar aan’t aftellen, en op de lange duur kijk je al niet meer uit naar het begin van waar je naar aan’t aftellen was. Ik ga in ieder geval proberen m’n blog te behouden en er echt tijd voor te maken wanneer ik de cursus doe… al zegt iedereen me dat het gekkenwerk is. We zullen zien… ik kan ook gewoon op m’n andere blog de nodige schrijfsels dumpen uiteraard.

de hypnose gaat door,.. m’n scherm op’t werk en thuis blijft me laten staren… m’n denken gaat dan ook iets trager en minder chaotisch… een zekere rust komt over me op zulke momenten, en da’s niet goed eigenlijk, ik schrijf liever over koppen op spiezen, of strandstoelen die kunnen spreken, spelende kinderen op de maan, vechtende stroopwafels en grotten waar een heel ander soort van leven heerst. En dan zit je daar… gewoon naar je scherm te staren, denkende aan het feit dat je naar je scherm aan’t staren bent. En dan is’t al te laat.

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku