Jürgen Verstrepen en de smurfen


Ik volg JV (Jürgen Verstrepen) als een hele poos. Al dan niet gewild duikt hij steeds weer op, soms lawaaierig, soms vrij raak, soms totaal ongepast.
Ik was destijds een fervent radio luisteraar, al van bij radio metropolis in Antwerpen tot zijn tijd met de Zwart-Wit toestanden op TV volgde ik zijn programma’s.
Iedereen evolueert uiteraard, maar bij JV is het blijkbaar allemaal geplanned.
Waar hij eerst een vrij progressieve eigen talkshow had, waar ieder onderwerp aan bod kon komen, werd hij in de loop der tijd steeds meer bezeten van alles wat met migranten, islam en de VRT te maken had. Dit laatste kan verklaard worden door zijn kortstondige carriëre bij de VRT als off-screen stem bij bepaalde springerige spelprogramma’s (jaja we zijn het niet vergeten Felice! 🙂
Van toen af ging het nogal bergaf met deze presentator inzake objectiviteit. Al gauw zat Filip Dewinter vaker in zijn studio dan thuis en was het onderwerp om de andere week wel ‘migranten’. Met alle gevolgen vandien; waarschijnlijk leverde het luistercijfers op ofzo. (er is altijd wel een excuus).

De definitieve doorbraak als oproerkraaier kwam er met zijn VB periode. Zogenaamd als onafhankelijke zetelen bij een extreem rechtse partij is sowieso al onzin, maar dan ook nog een keer domme uitspraken beginnen doen als “daar moeten we zelfs niet voor liegen” (gezeten in een camionette samen met de partijtop terwijl ze de verkiezingsuitslag overlopen met de camera erbij). De vooropgestelde veranderingen in het medialandschap en het engagement om iets positiefs te doen voor de mensen werden al gauw een hoop lucht-liberalisme met een vleugje anti-alles-en-iedereen.

En toen kwam zijn glorietijd: LDD. De partij die veelbelovend, rechts en recht voor de raap is en waar ‘de streep’ uiteraard niet mocht ontbreken.
Samen met de hardrijders, lucht blazers en cijfertjes-verdraaiers kan hij nu onder de noemer “gezond verstand” de mensen verder meesleuren in een retoriek die eigenlijk bestaat uit: “ik weet het veel beter, laat mij maar doen”.

Het moet gezegd; JV is een harde werker. Hij Twittert, blogt, podcast en schrijft er op los.
De boekenwinkels staan danook vol met het typische volk-in-trainingspak die “eens nen boek gaan kopen van dien ene van op de radio die het zo durft zeggen”.
Op zich niks mis mee, ook non-politieke organisaties gebruiken het gepeupel en hun drang naar sensatie om prullaria te verkopen, de politiek is daarmee niet alleen.

Ze kopen dan een flutboek waarbij er eigenlijk niets nieuws gezegd wordt, maar waar het gepeupel de indruk van krijgt dat JV het allemaal weet.
Hij werkt hard, niet om uw centjes en welzijn, vooral voor zijn eigen rijkdom en glorie. Zoals zovele politici trouwens, ook daar valt hem op meeloperij na, niet veel te verwijten.

Wat pas erg is aan deze persoon is zijn luchtblazerij. Hij wil het media landschap vrijer maken, de vrt controlleren op hun verspilzucht, rechts EN links een stem geven, free speech verdedigen, Vlaanderen rijker en beter maken, de mensen informeren, de islamisering aan de kaak stellen… noem maar op. Zijn blog staat vol met bedoelingen (goede en andere). Maar het ontbreekt totaal aan visie. Wanneer je op hem stemt weet je niet waar hij ècht voor staat. Gisteren was het VB, nu LDD, morgen misschien weer iets anders moest hij met een slecht been uit bed zijn gestapt.
Je weet niet waarvoor je precies stemt, wel waartegen (alles). Een heel duidelijk beleidsplan (al dan niet in boekvorm) zou wonderen doen. In duidelijke, niet mis te verstane, niet voor interpretatie vatbare taal liefst. Zodat we na je verkozen periode in het parlement kunnen stellen of je iets gedaan hebt of niet.
Want door tegen ALLEs te zijn, heb je natuulijk altijd gelijk gehad. Om de haverklap zeg je dan: “zie je wel, ik had dat al eens gezegd” of “dat idee had ik ook al” of nog erger: “Ik heb in die zin ooit al eens een wetsvoorstel gedaan”.
Gedaan met die zever dus, gewoon op papier zetten, uitgeven, en dan kunnen we je rekening eens maken.

Toch zijn er positieve kanten aan JV: hij kan het niet laten om af en toe zwaar uit de bocht te gaan (entertainment) en af en toe de VRT eens lik op stuk te geven waar nodig.
Het liefst zou hij zichzelf zien als minister van media, om dan wraak te kunnen nemen op al die kleine linkse mensen die zijn carrière daar hebben verpest. Om daarna minister van binnenlandse zaken te worden om dan al die mensen terug te pakken die hem ooit geld hebben gekost.
De realiteit is echter dat buiten een rommelige blog en wat losse ideeën die nooit in wetsvoorstellen worden gegoten, er niet veel van in huis zal komen.
LDD is een rechtse partij gevuld met ex Vlaams Belang’ers en geldwolven. Vroeg of laat loopt dit toch op de klippen door interne ruzies, want de media is veel te makkelijk te bespelen voor mensen als JV en hun aanhang.

In ieder geval, qua proteststem kan hij tellen: indien je een vertegenwoordiger wil die lastig doet, hard werkt en zijn mond nooit houdt, dan ben je bij hem aan het goed adres. Verwacht geen beleid, meer eerder lawaai. (Toch al beter dan op een levend lijk te stemmen die daar maar wat zit voor zich uit te staren uiteraard).

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku