looping

Ik zit een herhaling van een herhaling, net als de VRT herhaal ik m’n slechtste feuilletons elke dag opnieuw. Met het charisma van een doordrengde pianoman kan je al ver komen als je Nonkel Bob en Kraakje uit elkaar kan houden. Ik ben niet oud, ik ben gewoon zielig. En dan staar je eenzaam en alleen naar je schermpje op het werk… tot er iemand je een mailtje stuurt dat je compleet er bovenop helpt. De spreekwoordelijke hielen-klak sprong kan pas gemaakt worden wanneer je iets hebt om vrolijk over te babbelen daarna. Ik heb m’n komende weken en weekends compleet volgepland, en zoiets is zeldzaam in zomerse maanden (gewoonlijk kruip ik eerder in de winter in de huid van iemand met een rijkgevuld sociaal leven (yeah right, de laatste keer dat ik ècht sociaal deed was er een oude vent naar de onderbroek van m’n vriendin aan’t graaien terwijl ik tegen z’n vrouw bezig was over de verlenging van de luchthaven van Deurne en de daaruitvoortvloeiende verkeersellende,… we spreken Gent, we spreken veel jenever, en we spreken topje good-friends-curve tov A1).

In ieder geval, ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk zong Herman van Veen ooit, en men wil daarom jaren later deze man z’n strot nog steeds met plezier toenijpen in mysantropische middens. “Zing rotzak! Zing!” terwijl hij zachtjes zonder lucht komt te zitten en die rotgrijns eindelijk van z’n gezicht verdwijnt. Gelukkig zijn we ondertussen door toedoen van ouderdomsfenomenen van deze cabaret-rat verlost.
Niet dat ik iets tegen cabaret hebt, … in tegendeel, zolang de klojo’s maar niet beginnen zingen is alles fijn voor mij. Neem een voorbeeld aan Kamagurka, ondertussen ook al eindje op weg, en nog steeds doet hij shows waar hij OFWEL zingt, OFWEL grappig probeert te doen, en niet allebei door mekaar heen. -flashback- Paul de Leeuw heeft ooit zo eens een super gore sketch gebracht alwaar een klein kindje, leefdtijd rond de 8 jaar het zwaar moest ontgelden (jaja, de man durft ehem) waarna de olijke dikkerd een gevoelig liedje bracht met een stemmetje waar menig koorzangertje jaloers op zou zijn – not done – endflash, can you see me, can you hear me? OK for work!

Vandaag dus half doorgedraaid op het werk, men gaf me de raad de interne website eens onder de loep te nemen, aangezien er af en toe meldingen kwamen van documenten die naar buiten lekten. Het hele ding was zo lek als een zeef,… je kon letterlijk de loononderhandelingen van bepaalde mensen gewoon vinden door in google de jusite vragen te stellen. Ik heb de schaduw van een webmaster gefeliciteerd met zoveel ‘webbouw-kunst’, en hij feliciteerde me met zoveel ‘inzet’. Ik denk dat we allebei weten hoezeer cheaptronic en crap-o-tel elkaar een blowjob hebben gegeven door onze afdeling te ‘vekopen’ aan elkaar. In zoveel woorden, m’n Zen micro (reclame) stond weer in overdrive te werken om m’n brein zo snel mogenlijk van de nodige lyrics te voorzien.
er is een kans dat ik toch nog ooit eens op Werchter terecht ga komen denk ik. Op m’n lijstje van zomerfestivals staan alvast een heleboel namen (Sjockrock, Graspop, Pukkelpop, M-fest en nog van die dingen…) maar nog geen Werchter. A heeft kaarten waarvan er misschien eentje nog kan dienen om naar daar te gaan… ik zou het enorm vinden om nog eens met haar naar een festival te gaan… maar ok… we’ll see.

Morgen nog even verder aftellen, nog 11 werkdagen (waaronder een ongeloofelijk rotte Techy meeting) en dan … verlof! haha.

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku