Negatieve propaganda in Vlaanderen

Propaganda is een term die uit de vroege 17de eeuw stamt, en eigenlijk een vrij onschuldige vorm was om een order, wet, of basis-informatie aan de bevolking kenbaar te maken. Van basis-hygiëne richtlijnen tot het proberen voorkomen dat mensen te veel drinken tijdens een feest.

De wereld-oorlogen veranderden dit, propaganda, en bij uitbreiding dus PR zoals we het nu noemen, ging van een informatieve vorm van communicatie, met een sturende eigenschap, over naar een puur manipulatief iets. Waarbij een sfeer wordt geschapen, een wereldbeeld of maatschappijbeeld wordt opgehangen waar als natuurlijke conclusie uit volgt om een product of dienst aan te kopen. Op deze manier lijkt het ook de mensen hun eigen idee. Je moet hen niet vertellen dat ze een onafhankelijk Vlaanderen beter is, neen je kan hen een wereldbeeld ophangen waar dat de enige, natuurlijke conclusie is. En dan gaan ze je nog verdedigen ook, met de vlag in de hand.

Tot zover een klein stukje geschiedenis uit het boek ‘Propaganda’ van Eduard Bernays, de oppermeester van de propaganda, en een van meest kwaadaardige mensen die ooit leefden wanneer je het over puur platte commerce en negatief kapitalisme hebt, maar daarom niet minder geniaal.

Hij ging er van uit dat mensen een domme massa waren, die je eender welk verhaal kon voorschotelen dat eindigde met een aankoop, en men volgde gedwee. Van sigaretten tot juwelen, van auto’s tot vliegtuigvakanties, prijs het aan en men volgt omdat mensen een continue honger hebben naar het kopen en zich ‘verbeteren’.

Dit heeft ook te maken met wat we in Vlaanderen zien gebeuren momenteel.

De studiediensten van het N-VA/OpenVLD regime (ik reken ze tot één visie, één soort van besturen samen), hebben de boeken over propaganda goed gelezen, en ik moet toegeven, ze weten van aanpakken.

Niet alleen worden details goed uitgewerkt (zoals het verplichtte gebruik van bepaald Vlaams-leeuwtjes logo briefpapier, door kleine lokale organisaties, tot het zorgvuldig uitwerken van een bepaald imago en beeld voor de oppervlakkige actualiteit).
Iedere partij kan dit doen, maar N-VA/OpenVLD is hier nu eenmaal sterker in dan de rest om een of andere reden, ze weten waar men op welke knop moet duwen, men weet ook perfect dat de grote meerderheid van de mensen geen tijd hebben om alles uit te vlooien, boeken te lezen, zich voldoende te informeren of een genuanceerd beeld te vormen. Ik zelf heb dat probleem ook, … ik ga ze hier ook niet verketteren omdat er in deze partij(en) ook mensen zitten die effectief positieve dingen doen, ze zijn jammer genoeg een minderheid tussen de graaiers, betweters, roepers, en verkapte neo-liberalen en élitaristen.

De verzorging van het imago wordt vooral opgehangen aan de kapstok van de voorman Bart de Wever, die voor de volkse toon moet zorgen, en duidelijk het brein is achter de ideologie (wanneer je de 180° bochten die hij maakte eer niet bij rekent uiteraard, van tegenstander van geld naar conglomeraten als GDF-Suez dragen, tot verdediger van meer taxgeld voor deze zelfde firma bij voorbeeld).

De propaganda gaat echter verder: lokale verankering (lokale voetbalclubs tot kleine horeca en immo-baronniën), de pers (geen geheim dat De Persgroep nauwe banden heeft met N-Va vooral, en zelfs van hoofdzetel verhuist naar Antwerpen, en nauwelijks enige kritische journalistiek durft voeren naar politieke machthebbers), maar ook het onderwijs en de cultuur staan onder druk van hun PR.

Wat voor mij een stap te ver gaat.

De benoeming van een zeer rechts figuur als Mia Doornaert tot voorzitter van het Fonds voor de Letteren kadert hier ook in. Na de media, kan je op deze manier ook de cultuur en literatuur naar je hand zetten. Tracht als anarchistisch of links schrijven maar een subsidie te pakken te krijgen achtereen met Mia aan het roer.

Het onderwijs van’t zelfde: men gaat prioriteit leggen bij zaken die nul komma nul te maken hebben met mensen onderwijzen en kinderen iets bij te brengen voor hun latere stappen in de maatschappij.
De eindtermen bevatten het van buiten leren van zogenaamde volksliederen (een nep-terminologie trouwens, want het gaat over liederen die puur gemaakt zijn om een staat België en/of Vlaanderen als een soort entiteit die waarde heeft af te doen,… samen met de al even onnozele vlaggen.
Dit hoort niet in het onderwijs volgens mij. Dit heeft geen enkele waarde voor mensen in hun opvoeding,… leer hen liever een deel basis-economie, of budgetten opstellen voor een zaak of gezin, leer hen de werking van een centrale bank, leer hen hoe ze de administratie moet doen van een huishouden, leer hen wiskunde, talen, creativiteit…. in plaats van een stom lied.

Kimoraku

(geschreven op 14 juli 2018)

 

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku