Vaak worden werklozen, vooral door kortzichtige mensen die zichzelf rechts durven noemen, als “hangmat’ers” bestempeld. Omdat ze een uitkering krijgen, en in ruil -naar hun gevoel- niet veel verrichten. Dat een werkzoekende werkloze vaak harder werkt, meer verplaatsingen doet en meer stress te verwerken heeft, wordt meestal straal genegeerd. Wat echter nog sterker wordt miskend, zijn de echte grootste hangmat-hangers: de tussen-onder-aannemersbedrijven.
Ik vertel je hier waarom deze arme groep zo miskend is bij het toekennen van de titel hangmatters

De tussen-onderaannemers zijn een hele reeks bedrijfjes die de contacten leggen (officieel dan toch) tussen de eigenlijke uitvoerder van het werk en de opdrachtgever. 
Op zich is er niets mis met die eerste laag opdracht-gevers. Ze kunnen bedrijven zijn die een specialisatie hebben, en mensen nodig hebben met een heel andere skillset. (een software-firma die hun haag moeten laten snoeien aan de gevel bij voorbeeld). 
Bedrijf A (de softwarefirma) huurt dan bedrijf E in, die tuinbouw doen, en mensen in eigen dienst hebben die de haag komen snoeien en daar een factuur voor sturen.

Het wordt echter te gek wanneer bedrijf A, bedrijf B in huurt, die op hun beurt bedrijf C, onder de arm nemen, die op hun beurt interim D opbellen, die dan weer een andere interim opbellen, E.. en die dan rap een interim-contract tekent voor een korte arbeidsduur.  
Al de bureau-mensen die enkel maar een e-mail stuurden, of een korte telefoon hebben gepleegd. Vangen voor het zogenaamd aanleveren van een werk-uitvoerder een 15% tot 20% van de daglonen. In de sales en hogere functies kan dit zelfs oplopen tot 6 maanden loon (!) die mensen krijgen om kandidaten aan te leveren. 

Ik richt m’n pijlen hier vooral op al de tussenbedrijven die NIETS toevoegen en letterlijk hangmatters zijn die roofbouw plegen op onze arbeidsmarkt, vaak zelfs met hulp van vdab of grote HR-bedrijven.
Ik heb het NIET over echte selectie-bedrijven, die effectief testen doen, mensen selecteren en vaak zeer intensief op zoek moeten gaan naar de juiste kandidaat voor een functie. Ook hier blijft meestal de afstand tussen bedrijf A (die bv. een key account manager zoeken) beperkt tot bedrijf B (selectie) en dan de eigenlijke kandidaat. Daar is niks mis mee, aangezien bedrijf A de skills waarschijnlijk niet in huis heeft om de selectie zelf te voorzien. 

Op zich is iemand selecteren iets anders dan op een firmaatje werken, die niks meer doen dan mailtjes forwarden en facturen sturen voor de bewezen “dienst”. 
Er zijn zelfs firma’s die het groots aanpakken, en de arbitrage beginnen verzorgen voor performante arbeiders (huidig loon, met loon dat men elders aanbiedt, – 20% voor de hangmat-onderaannemer). De types zijn ook steeds dezelfde, achteruit gekamd haar met gel in, omhoog gezet colleke, en een dikke auto, druk typend op hun iphone. Dealtjes vooruit sturen, voor de mensen die echt werk verrichten.

De roofbouw die hierdoor plaatsvindt, is vrij schadelijk voor onze economie, niet alleen wordt het onderste uit de kan gehaald, er wordt ook nog eens een hele industrie onderhouden die niets meer doet dan in een hangmat hangen en de verschillen in loon incasseren. 

Oplossing:

Deze hangmat’ers van zijn dus de vacature/consultancy/interim/onderaannemingen boys/girls die systematisch 15% à 25% vangen op anderen hun loon, en meestal weinig meer doen dan een e-mail sturen. De cascade van deze onderaannemingen is dodelijk, op’t einde van zo’n 4-5 onder-aannemingen is er wel altijd iemand die effectief het werk verricht.

Een niet nader te noemen telecom operator, heeft op deze manier mensen in dienst van een firma die uitgebaat wordt door EEN VAN HUN EIGEN MANAGERS. Die op zijn beurt een andere firma inhuurt, die op hun beurt enkele Poolse firma’s aanschrijven, en deze brengen dan Indische mensen binnen (zelfs de appartementen worden betaald, want de telco betaalt toch de volle pot, omdat ze dat in een marketing/R&D budget vallen en grotendeels door ONS de belastingbetaler worden bekostigd !).
 
De oplossing is simpel: schaf alle soorten uitbuit-instellingen af: interim, consultancy enz… met één uitzondering: wanneer je één tussenstap hebt,… waarbij je geen eigen expertise in huis hebt en dus één andere firma kan inhuren. Deze firma moet wel eigen mensen, onder eigen loondienst hebben, om deze taak te vervullen. 
Correct voorbeeld: Textielbedrijf wil een website: ze huren een webbuilding firma in, die met EIGEN mensen in eigen loondienst, de taak vervult.
Fout voorbeeld: Textielbedrijf wil een website: ze huren een ICT firma in met wie ze een all-in contract hebben, deze huren een webbuilding firma in, deze besteden het uit aan een andere, goedkopere firma, deze besteden het uit aan paar freelancers in een ver land. 

Op deze manier steun je de lokale economie, want je hoeft niet meteen verder en verder te gaan zoeken naar volk. Je haalt er ook een enorm deel nietsnutten en roofbouw-plegers mee uit de economie/arbeidsmarkt, wat altijd gezond is (misschien kunnen ze zelf op zoek naar een èchte job, wie weet).
Bovendien heb je ook meer verantwoordelijkheid binnen een firma. Nu kan je steeds de schuld steken op onder-aanneming XYZ, ergens ver weg, en neem je er een andere wanner ze niet voldoen. Die paraplu-politiek is dan voorbij. Ik zou in mijn firma deze regel ook vrijwillig toepassen, zodat je zicht hebt op wie wat doet, en meteen de volle pot betaald voor een goede taak die goed uitgevoerd wordt, in plaats van het eindeloze waterval van afschuim-jobs. Je weet dan ook met wie je zaken doet, en wie er effectief de taak uit komt voeren.

De erbarmelijke lage lonen van deze laatste schakel van werkers in zulke cascade, is ook schrijnend. Ik zie mensen vaak aan lonen werken die amper de armoedegrens overstijgen, terwijl de “slimme boys” die het werk via één mailtje hebben geregeld meestal 10-20 van die mensen aanleverden en dus makkelijk duizenden euro’s per maand binnenhalen, zonder een vinger uit te steken.

Je moet geen economisch genie zijn om te zien dat deze situatie is scheefgegroeid. Waar je interim arbeid ooit toeliet om tijdelijke werkkrachten te hebben in bij voorbeeld de tuinbouw, zit je nu met eindeloze roofbouw en onder-aanneming, in ongeveer alle sectoren.

Voor de werknemers: protesteer zelf (want de vakbonden doen het niet voor u blijkbaar). En neem radicaal geen jobs aan waarbij je tewerkgesteld wordt voor meer dan 1 tussenstap. 
Wanneer een interim je ergens naartoe stuurt en zegt “maar zeg niet dat je van deze interim komt, zeg dat je van bedrijf XYZ komt hé”, dan weet je genoeg. Weiger dit. 
Het is omdat ze steeds mensen vinden die toch de job doen, aan eender welk loon, dat het blijft duren. Besef dat de vriendelijke persoon aan de telefoon, die je een mailtje stuurde, eigenlijk onze economie kapot maakt, en 10à20% van jouw loon afschuimt. En dat is het niet waard.
Verzet u tegen onder-aanneming. Laat u niet uitbuiten… en reken alle uren en tijd die je besteed om op die manier je echte uurloon te kennen.
Besef dat men u vaak aan 400 tot 750 euro per dag verhuurt, bruto.



Written by kim

twitter.com/kim0raku