open brief aan de belgische politici

Deze brief is gericht aan alle mensen die zichzelf een politieker durven noemen in België, het is een uiting van mijn woede die zich de voorbije weken en maanden in mij heeft opgestapeld.
Laat me beginnen bij het nederlandse ei.  Een symbool.

Op de foto hierboven ziet u een ei.  Dit ei symboliseert wat er volgens mij fout zit in België.
Het ei in kwestie zat in een pak van vijftien stuks, gekocht in een nederlandse supermarkt waar ik niet moest wachten aan de kassa en waar het personeel vriendelijk was, ook al werkte mijn betaalkaart uit België er niet.
Wat dit (scharrel)ei tot een symbool maakt voor mij, is het feit dat het 0,12 euro heeft gekost.
Het gaat me ook niet per sé alleen over de prijs van dit scharrelei, maar ook over de manier dat ik het heb kunnen kopen… de winkel bracht me keuze, vriendelijkheid en vooral een wachttijd aan de kassa van minder dan een minuut.

Daar begint mijn open brief echt vorm te krijgen; want ditzelfde ei in een deftige Belgische supermarkt zit per tien stuks verpakt en kost omgerekend 0,36 euro (da’s dus drie maal meer).  Een scharrelei, gelegd door een nederlandse kip kan dus blijkbaar 3 maal minder kosten dan het legsel van een Belgische kip (die hopelijk ook effectief rond mag scharrelen).

We worden belazerd in dit land, niet alleen omwille van hoge personenbelastingen, hoge loonkost, dure woningen, slechte televisieprogramma’s, dure telecom, wegkwijnende horeca, verschrompelende budgetten voor onderwijs en kunstmatig hooggehouden voedselprijzen (ik dacht dat men hier tegen plan-economie was?) , maar ook omwille van het kompleet ontbreken van enige politieke durf.
De kern van de zaak blijft dat het drie-maal-duurdere ei blijkbaar tot stand komt door vooral hoge energie-, en loonkosten die de bedrijven moeten betalen (op hun beurt slaan ze dan terug door de consument het gelag te laten betalen en te hopen dat ze het niet merken).  Deze hoge loonkost is dan weer een gevolg van de grote honger voor belastingsgelden, vooral om het legertje ambtenaren en geld-weggeef operaties te bekostigen.

Niemand van alle huidige partijen, zowel links, rechts, midden en extreem-dit-of-dat, heeft blijkbaar de moed en de kracht om dit in vraag te stellen.  Niemand van al deze ‘vertegenwoordigers’ van het volk, haalt het blijkbaar in zijn/haar hoofd om ten aanval te trekken tegen deze belgische ziekte.
Nochtans is er elke week wel een staking, zijn er ontevreden werknemers en consumenten overal,… de stemmen liggen voor het oprapen: pak het overbodige leger ambtenaren aan!
Dit kan vrij eenvoudig; snij het vet weg, en hou een skeleton-crew over van performante, out-of-the-box denkende ambtenaren (ze zijn makkelijk te herkennen aangezien ze nu op dit ogenblik vaak de enigen zijn die echt werk verrichten op hun dienst).  Geef deze performante mensen meer loon, en snij de rest weg.  Verban deze profiteurs en gooi ze op de werkloosheid, waar ze (op die vaste benoeming na) eigen al zitten.
Geef geen geld meer weg als staat, maar laat het geld werken, opbrengen, rondtollen in je economie!

De Belgische ziekte uit zich meer en meer in kleine dingen. Zo is er in dit land een sfeertje bij de berdijven, waarbij je blijkbaar moet blij zijn om te mogen komen kopen in hun winkel/zaak. Het personeel is vaak onprofessioneel, onderbetaald, onvriendelijk en compleet apathisch.  Terwijl men in landen als Nederland meestel gedienstig is en inziet dat een geholpen klant geld opbrengt en de econie verbetert voor iedereen.
In België merk je meestal het omgekeerde: wanneer je iets wil kopen is het uit stock, kent men het niet, weet men het niet of kan men het misschien wel bestellen: tegen 3 maal de prijs.
In de ons omringende landen ligt het gewoon in de winkel tegen een eerlijke prijs.

Wanneer een zaak aan deze toestand iets tracht te doen (door bijvoorbeeld mensen beter te betalen, meer uren uit te laten werken of de middelen te verbeteren) staan er meteen vlaggenzwaaiende vakbondsmensen klaar om te roepen dat het niet mag (zogenaamd om de werkende mensen te verdedigen, een farce!).

Als burger is het me duidelijk, ik kan en mag niet openlijk protesteren, want dan ben je automatisch een verzuurde extremist.  Daarmee wil ik danook oproepen aan iedereen die dit soort van keuter-economie en kutbestuur beu is om in stilte te protesteren: leg de boel plat, saboteer het…. dit kan heel eenvoudig door zo min mogelijk uit te geven in het binnenland en zoveel mogelijk dingen aan te kopen in het buitenland.
Ga winkelen op online shops in het buitenland, ga je grote inkopen (drank, blik, non-food) in Nederland doen en gun het niet meer aan dit zootje leegzuigers.  Want geloof me, aan die rijkgevulde tafels van aandeelhouders en politici, zitten vaak dezelfde mensen die er voor zorgen dat een ei hier meer dan drie keer duurder is dan in Nederland, aan die tafel zitten de politici die je hun intellect ziet etalleren op televisie of hun populistische moppen steen te vertellen bij een wielerhappening.  Diezelfde mensen stelen je leeg, verkopen je land uit terwijl ze met een Vlaamse of Waalse vlag staan te zwaaien wanneer er camera’s in de buurt zijn.  Aan die tafel wil ik als burger nooit zitten, ik zou eerder een paar nederlandse eieren op hun boeventronies smijten, op hun zulte, alledaagse rotsmoelen vol coruptie en venijn.

Weg met deze staat, weg met dit geknoei, tijd om een consumentenrevolte op te starten!

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku