politiek voorbij

Ik voel me een droplul, niet omdat ik iets heb misdaan, niet omdat m’n dag op het werk weer shit was, of omdat ik te veel belastingen heb betaald, neen omdat ik me jarenlang met politiek heb bezig gehouden.
Ik heb me op lijsten gestaan, debatten gevoerd in café’s en jeugdhuizen, betogingen, vergaderingen, en allerlei andere politieke daden gesteld. Ik heb bewust gestemd, ik heb brieven en mail geschreven naar politici van allerlei pluimage, ik heb mensen overtuigd om op dit of dat wel of net niet te stemmen, noem maar op… En wat haalt het verdomme uit? Na dit tien jaar zitten jezelf te stressen en op te winden in allerlei uitspraken en daden van politici? Inderdaad : niks. Noppes, nul comma nul.

Ik kijk al meer dan 3 maanden geen tv meer (tenzij ik het tv-scherm gebruik om een DVD te bekijken) en ik moet zeggen: de drug is langzaam uit m’n systeem verdwenen.

Ik besef nu dat alle debatten, standpunten en polariserende programma’s er op gebasseerd zijn bepaalde drukkingsgroepen hun achterban te laten indoctrineren. Om mensen een bepaalde mening en standpunt te laten innemen tegenover andere standpunten, om verdeeldheid te zaaien over onderwerpen waar men zelf nooit over zou gaan denken of van wakker liggen (hoofddoekjes, Brussel-Halle-Vilvoorde mestactieplannen, milieunormen, Brusselse pretentie over vliegroutes, groene zone’s, corruptie,….)
Meer bepaald zijn de media in’t algemeen de echte machthebbers, en heeft alles wat we zien gebeuren al lang niks meer met democratie te maken, en al zeker niet met politiek als zodanig.

Wat de finale kaakslag was voor m’n politiek rechtvaardigheidsgevoel was het definitief monddood maken van alle “kleine” partijen.
Men negeert ongeveer 750.000 stemgerechtigde mensen door een ongeloofelijk hoge kiesdrempel in te stellen. (een kiesdrempel in een democratie is voor mij een contradictie in termis, zeker wanneer het over zo’n groot percentage gaat).
Dit veroorzaakt dat zelfs extreem linkse mensen op extreem rechte partijen moeten beginnen stemmen, puur om toch nog gehoord te worden over het feit dat ze’t niet eenz zijn met de regering. Om maar te zwijgen over mensen die zich helemaal niet thuisvoelen in de Westerse democratie in z’n geheel en eigenlijk een radicalere koerswijziging willen… stem maar… je haalt nooit de kiesdrempel zonder mediasteun).
Of het betekend ook dat echte democratische parijvormingen in de toekomst onmogenlijk worden,… aangezien je zelfs met veel geld de mensen niet kan overtuigen dat je veel stemmen zal gaan halen. Mensen stemmen voor “winnaars”, want ze kijken veel TV, en op TV zijn de ‘echte’ politici te zien… niet de “losers” die andere ideëen hebben.
Er heeft ook geen enkele partij de guts om een echt voor hun standpunten op te komen (desnoods met geweld) want er is een ‘open’-debat cultuur ontstaan, waarbij je in een net maatpak je gedichtjes mag komen voordragen onder het goedkeurend oog van zogenaamde journalisten.

Ik moet er allemaal niks meer van weten, … ik ga me bezighouden met alles behalve politiek voortaan. Laat de heren ministers en partijbonzen elkaar maar vliegen afpakken, ons geld verkwanselen aan allerlei nutteloze projecten… en uit hun asse zal een totalitair regime herrijzen zonder voorgaande.
Het zal Hitler, Stalin, Napoleon en Pol Pot als watjes en doetjes achter zich laten… want één ding is voor mij duidelijk; democratie is zo dood als maar zijn kan, we leven in een schijndemocartie, een gerontocratie zonder enige vorm van leven, ontwikkeling en vermodernisering, een maatschappij van de meerderheid voor de meerderheid en zonder lange termijnsvisie.

We laten ons leegzuigen door het internationale grootkapitaal en door onze eigen onwetendheid. En alles wat men lokaal doet is TV kijken, spelletjes spelen en over details zitten lullen, en vooral veel spulletjes kopen om zichzelf te bevestigen in hun vrije-markt status.

De gebeurtenissen van deze week, waar waarschijnlijk weer eens een regering gaat over vallen, zijn gewoon te belachelijk voor woorden… Ik kan me bij deze berichten al voorstellen dat er weer op tv debatten zijn met allerlei betweters en volksmenners en ik wil het niet meer. Ik ben er mentaal gewoon uitgegroeid.

Ik voel me dus een droplul, aangezien ik me jarenlang heb ingelaten met allerlei onzinnige politieke debatten… en daar moet het nu maar eens mee gedaan zijn.
Wanneer ik volgende keer in een stemhokje sta, stem ik op het eerste het beste dat ik zie… of blanco, of op diegene die met z’n smoel het meeste op affiches hangt… whatever, ze mogen allemaal branden in hun eigen ruïne van een land binnen enkele jaren… wanneer de echte debatten zullen gevoerd worden. Maar dan niet meer op tv, maar op straat. Het maakt toch geen fuck uit.

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku