rolling around

Ik ben een van die mensen die een rollercoaster als een perfecte vakantiebestemming kan inlassen. Waar andere mensen op een kameel zitten te zweten, of gaan quad-rijden in een woesteijn terwijl ze dorst lijden, of gewoon in de zon zitten te braden terwijl ze naar de kont kijken van een lelijk vet Duits wijf, ga ik liever gewoon ‘s nachts rondwandelen in een vreemde stad, of m’n longen uit m’n lijf gillen in een rollercoaster… (of toch niet, ik zit meestal als een Vulcan emotieloos voor me uit te staren terwijl ik met 130Km/u een afgrond inga… tenzij ik net een pak smoutebollen zou gegeten hebben natuurlijk).
Ik kreeg nog een toffe telefoon van B, de komende dagen wanneer ik terugkom ga ik meeten nog eens iets regelen om te doen.
De wandeltocht gisterennacht deed in feite eens goed. Deurne is niet eens zo ver wanneer je een walkman draagt.
De komende dagen een paar actie foto’s proberen nemen,… Ik heb eigenlijk maar één probleem nu: m’n stem is kompleet naar de zak. Ik heb toch ergens iets geforceerd blijkbaar, want het komt na bijna 4 dagen nog niet goed… ik klink momenteel als een kruising tussen een puber wiens stem net aan’t verdraaien is, en Barry White die na dood te vallen toch nog rap een mooie Medley van z’n walgelijjkste nummer probeerd te zingen terwijl hij in z’n kruis geschopt wordt door disco-haters).

Gisteren nog Cube Zero gezien… een rpequel op de Cube reeks. Ik weet niet waar ze het idee van daan hebben gehaald om deze 3de film te maken… maar het was in ieder geval de 2de beste van de reeks. Een mooie verklaring voor de eerste film ook wel… maar qua sfeer weegt het nog steeds niet op tegen het origineel. Niets doet dat trouwens…
Het lijkt me alsof ik al heel lang zonder werk zit. Zo’n tof sfeertje van doppen en niet veel doen. Ik voel me losgekoppeld van wat vooraf ging… en da’s een tof gevoel.
…tot binnen 2-3 dagen.

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku