Sosissen voor de rijken

Hierbij wil ik even ingaan op de weggeef-politiek die in de stad Antwerpen nog steeds wordt toegepast om bepaalde bevolkingsgroepen een extraatje te geven. 
Ik heb het hier even over het systeem van ‘opsinjoren’ waarbij men geld en materiaal geeft om in een buurt een feestje te organiseren.

Even een voorbeeld uit mijn eigen omgeving om de boel toe te lichten.
Ik leef in zo’n buurt waar men absoluut een buurtgevoel wil onderhouden of creëren. Het gaat dan meestal om één of twee buurtbewoners die hun eigendom niet in waarde willen zien dalen door verloedering in de omgeving. En een ontembare ondernemingsdrang, energie, tijd en geld genoeg hebben om de hele omliggende omgeving lastig te vallen om samen te feesten en te babbelen (zuipen).
Op zich heb ik niets tegen een goed feestje, ik heb er zelfs al enkele mee bijgewoond, voor de nodige wijn en cake gezorgd, wat me echter stoort is dat men deze mensen blijkbaar gemeenschapsgeld geeft om dit te organiseren.  Dit terwijl ze al zelf geld genoeg hebben.

Een buurgevoel is trouwens een eindresultaat van een heleboel factoren, geen optelsom van een aantal maatregelen die gesubsidieerd werden door de stad. Sommige buurten zullen dus vrolijk zijn, andere onverdraagzaam, crimineel of zelfs ronduit gevaarlijk.  Dat is een beetje te veranderen en te sturen door middel van de nodige maatregelen, akkoord, maar meestal kan je niet meer doen dan notie nemen van het eindresultaat en er enkele details aan veranderen om het in de juiste richting te proberen sturen.
Het betalen van een feestje voor de buurt gaat hier niet veel aan veranderen, in tegendeel, ik heb mijn buurt door deze feestejes beter leren kennen dan ik wilde.  Vroeger woonde ik in een vrij asociale buurt, waar de mensen niet eens hun buurman kenden, en dat ook niet erg vonden.  Maar ‘men’ vindt blijkbaar dat dit niet langer kan; iedereen moet maar samen zitten zuipen, barbeque’en en vooral veel leuteren over hoe geweldig hun buurt is tegen elkaar. Welnu: ik leef in een buurt omdat ik er graag leef zoals ze is. De meeste buurten (buiten de ronduit criminele) hebben de stad totaal niet nodig om het gezellig te maken. Stop dan ook gewoon met deze mensen geld te geven,… ze gaan er gewoon sosissen mee kopen op op de gril te gooien (terwijl hun 2 terreinwagens voor de deur staan).  Stop dat geld liever in het verbeteren van de omstandigheden voor daklozenopvang, om maar iets te noemen. Niet aan het 150 euro geven aan een pocherig sujet dat tegen zijn buren wil praten over zijn rijke carrière in een of ander corrupt bedrijf.

Ook even meegeven dat honderd jaar geleden de katholieken door sosissen uit te delen aan de armere arbeiders (die geen vlees konden betalen) stemmen ronselden voor de verkiezingen. In 2012 geven Patrick Janssens en de zijnen hetzelfde weg (in de vorm van subsidies) om de linky-winky’s van deze wereld voor hem te winnen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2012.

In deze periode waarin de staat, en vooral de steden, nogal verlegen zitten om elke euro lijkt het me onlogisch dat men geld weggeeft aan mensen die al alles hebben. 
Het lijkt me nog meer onlogisch dat men dit geld dan laat aanwenden om worstjes en andere rommel te kopen teneinde een leuk (en veelal lawaaierig, van achterklap en pocherigheid doordrengd, feestje te geven).
Het werkt niet alleen negatief op een buurt in, het is ook slecht voor de stadskas, vandaar beste stad; stop met geld geven aan de organisatie van buurtfeesten, deze mensen kunnen dat best zelf organiseren en betalen.  Beperk je misschien hooguit tot achtergestelde buurten waar je er misschien ècht iets nuttigs mee kan doen.

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku