Antwerpen, plastiekstad

Als inwoner van Antwerpen, is het vreemd om opeens een artikel tegen te komen over een nieuwe fabriek in onze streek (Kallo in dit geval), zonder dat je daar op het nieuws echt wat over hoorde. Want gewoonlijk barst het overal van de verschillende opinies over eender wat. 

De stille reuzen

De internationale chemiereus Borealis (voorheen Neste en Statoil) met HQ in Wenen, was op deze manier in 2017 op zoek naar een nieuwe site voor een fabriek die zo maar even 770 kiloton/jaar of meer kan produceren (afgaande van hun eerste prognoses).

Na even zoeken, vond men bij het stadsbestuur van Antwerpen en hun  havenbestuur een plek voor deze fabriek, waarbij ook meteen mooi werd vermeld dat er zogenaamd 1,2 miljard euro werd geïnvesteerd “in Antwerpen”. 
Dit is natuurlijk een PR-truukje om het voor de krantenkop-lezende inwoners te doen overkomen alsof men allen een paar honderd euro op de rekening gaat gestort krijgen, of Antwerpen zelf dat geld krijgt om bij voorbeeld nuttige zaken mee te doen (scholen verbouwen, straten beter afstemmen op het echte verkeer, of misschien wat beter openbaar vervoer,…). Na dat ene kleine artikeltje, was de kop verdwenen, samen met enige mogelijke discussie. Tijdens de onderhandelingen in 2017 werd er ook met geen woord gerept hierover. Waarom zouden ze ook? Het “domme publiek” moet toch niks weten van mogelijke fabrieken naast hun deur, dat regelen ze liefst in een restaurant of luxe vergaderzaal, om nadien een PR-stukje voor de persgroep-krantjes te schrijven. 

De Borealis mensen gaan uiteraard geen geld uitdelen, ze gaan ook niet investeren in Antwerpen, ze bouwen gewoon een fabriek. Voor zichzelf.
Deze kost meer dan een miljard, geld dat uiteraard terug verdient gaat worden door de verkoop van PHD polymeer plastiek, hetgeen onder andere gebruikt wordt om buizen van een plastic-coating te voorzien, of verpakkingsmateriaal te maken, en waar de nodige troep mee wordt gefabriceerd.

Plastiekstad

In deze tijden waar zelfs in onze stoelgang en kraanwater microplastics worden teruggevonden, waar walvissen en zeehonden aanspoelen met hun maag vol plastiek, kan het toch niet zijn dat men nog meer gaat bij produceren? 
De fabrikanten zeggen simpelweg dat de vraag groeit, en er dus meer geproduceerd kan worden met winst. Vraag en aanbod.
De vraag is echter of we zomaar het “vraag en aanbod” spel kunnen spelen met iets dat onze planeet en onze directe omgeving schaadt?
De 770000 kilogram per jaar, die waarschijnlijk meer dan 30 jaar zal operationeel zijn, zal dus in totaal 23 miljoen kilo plastiek opbrengen de volgende generaties. (een milde voorspelling, aangezien zulke fabrieken niet worden gebouwd om na 30 jaar af te breken).

Wat nog meer frappant is, is de 0,0 reactie van milieu-organisaties en partijen. Meestal uit de passief-groene hoek, waarbij het er vooral op aankomt lidkaarten te verkopen en op TV te komen in domme programma’s die over niets gaan. Enkele mails en tweets naar groen organisaties, leverde een oorverdovende stilte op. Op één persoon na, die me achter de schermen wist te vertellen dat men liever niet reageert omdat dat “PR-gewijs dan weer over komt alsof wij tegen de economie zin”. 
Tja. Alsof de jobs die er bij komen door deze fabriek, niet in een duurzame economie zouden kunnen gecreëerd worden?! Laat me niet lachen. Het gaat over nog geen 100 jobs.

Er is ook nauwelijks lawaai gemaakt aan de zakelijke kant zelfs, heel opvallend, een klein berichtje van de voorzitter van een chemie-organisatie was blijkbaar voldoende, … ik zou toch verwachten dat een bedrijf dat meer dan een miljard investeert zogezegd, meer lawaai zou maken?
Of… mocht het niet tè veel opvallen? Mocht de main stream media vooral niet vermelden dat er een paar chemie-reuzen op zoek zijn naar een gelijkaardige plek? En dat de gas-terminal werd upgegrade in de haven om net NOG meer plastiek te kunnen verschepen wereldwijd? 

Dow Chemical (voorheen Dow Dupont) is ook op zoek, en er zijn er nog op komst. Want een betere capaciteit, trekt ook andere chemiereuzen aan, die waarschijnlijk op dit moment ook in stilte onderhandelen met ons havenbestuur. 

Wil Antwerpen naast een trekpleister voor massa-toerisme (cruise-schepen terminals, een pretpark-binnenstad met permanente “events”… fake toeristen winkeltjes), ook nog eens de plastiek-hoofdstad van Europa worden?
 
Of is er genoeg plastiek en moet misschien het probleem aan de bron worden aangepakt?
Minder plastiek produceren, en de zogenaamde vraag doen dalen door maatregelen tegen overproductie, over-verpakking en over-gebruikt te nemen is eerder de prioriteit hier denk ik.
Het bijbouwen van vervuilende monsters in onze haven, die op de koop toe uiteindelijk maar aan 70 mensen werk zal geven, aangezien het nagenoeg volledig automatisch draait, is niet de weg voorwaarts.
Laat het dan in het slechtste geval een kleine deuk geven in onze lokale economie, wanneer die fabrieken nergens nog een plek vinden, steken we alvast de vervuil-industrie een paar stokken in de wielen, wat altijd positief is voor hetgeen u eet, drinkt en inademt. 

Andermaal lijkt voor het huidige Antwerpse bestuur het motto: Het geld is voor onze vriendjes en  bedrijven, maar de overlast en vervuiling is voor de inwoners.

Oh, en wààr zijn de groene jongens? Waar zijn de inwoners? Waar zijn de milieu-organisaties? Waar zijn de duurzame politici?
Wat met de volgende fabriek die ingeplant staat? 
Aan u de keuze.

twitter @kim0raku

gerelateerde links:

https://www.strandassociates.be/en/insights/ba-oil-and-gas-4-borealis-new-dehydrogenation-plant

https://www.plasticsnewseurope.com/article/20181008/PNE/181009923/borealis-to-build-1bn-pdh-plant-in-belgium

https://www.borealisgroup.com/news/borealis-to-proceed-to-next-phase-for-new-world-scale-propane-dehydrogenation-plant-in-belgium

https://www.portofantwerp.com/en/news/chemical-cluster-invests-future