Snor en bles helpen niet

De jongste dagen, staan er steeds meer foto’s op sociale media van kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen, wiens affiches werden gevandaliseerd. Onder die term verstaan we voor alle duidelijkheid niet het klassieke overplakken van andere partijen hun affiches, maar het aanbrengen van allerlei extra’s (graffiti) op de gezichten van de kandidaten. 

N-Va is in het fotograferen en het naar buiten brengen van deze praktijk het meest bedreven, hun kandidaten zijn dan ook een prime-target voor de vaak puberale extra’s die er op hun affiches geklad worden: de Hitler-snor met bijpassende bles, staat met stip op één in de hitparade op dat gebeid, gevolgd door hakenkruisen, SS-tekens, maar op vrouwelijke kandidaten worden deze items nog aangevuld met ejaculerende penissen en tekstballonnen met allerlei schunnige teksten.

Ook andere partijen delen in de klappen, huizen met affiches van pvda-kandidaten bij voorbeeld, zien hun voorgevel met scheldwoorden uit spuitbussen afkomstig,  en kandidaten van Groen en Sp.a (vooral mensen met Arabische achternamen) krijgen steevast enkele wapens, een joint, of alweer hakenkruisen, piemels en dies meer erbij getekend. Vaak in bic, snel aangebracht door mensen die passeren.

Traditie?

Iets bij een affiche kliederen is al een oud gebruik, bijna traditie geworden. Maar meestal ging het vroeger dan over de inhoud. En trachtte de vaak aan dyslectie lijdende graffiti-spuiter, om mensen bewust te maken van de contradictie tussen een gebruikte slogan en de gestemde wetten. Of men bracht een verwijzing naar wat de politicus had gepresteerd aan op de affiche. 

Ik herinner me bij voorbeeld een levensgrote affiche van wijlen Hugo Schiltz van de Volksunie, met daarop in koeien van letters: “verrrader!” in alle woede aangebracht. Aangezien de man het Egmond-pact mee had goedgekeurd, zeer tegen de zin van andere Vlaamsgezinden zo te merken.
Niet fraai, maar het liet omstaanders of voorbijgangers kennismaken met een andere kijk op wat deze politicus deed. Niet dat het ooit iemand op andere gedachten brengt denk ik, maar je weet nooit, zal de vandaal denken.

Politici keren zich naar het publiek toe, in de hoop op een stem en een zetel of post, tijdens de verkiezingen. Maar tegelijk zetten stellen ze zich bloot aan kritiek en in dit geval, vandalenstreken. Ik vind het zelf vooral grappig, zeker wanneer het een rake inhoudelijke klap geeft in het gezicht van de kandidaat. Een Pinokkio-neus is snel getekend op de alsmaar liegende minister uiteraard. Een recenter voorbeeld was de enorme, gebouw-bedekkende kop van Bart De Wever aan de Groenplaats in Antwerpen, die werd ontsierd met een grote rode clowns-neus, waarbij waarschijnlijk een dronken onverlaat z’n leven had gewaagd om deze aan te brengen meters boven de begane grond.  Op zich nog grappig, en het maakte duidelijk (toen al in 2014) dat niet iedereen mee was in zijn verhaal en alom tegenwoordige meningen. ‘t Is op het randje, maar het kan er nog door. 

Erover

Wat er nu gebeurt is echter meer plat, hatelijk en kwaadaardig.
Dit gaat niet meer op “wijzen naar de inhoud”, of openlijke kritiek uiten, maar wijkt uit naar gewoon vijandige bekladding, zonder meer.
Een hakenkruis aanbrengen op eender welke kandidaat is eigenlijk een ontmenselijking, net zoals het soort minachtend spelletje dat gespeeld wordt wanneer je vrouwelijke kandidaten volledig beklad met de meest denigrerende opmerkingen over haar uiterlijk of erger.
Wat is het nut? Wie doet zoiets? 

Ik kan me niet voorstellen dat er ooit iemand al dan niet op een kandidaat zou stemmen omwille van de aangebrachte tekeningen op een affiche. Het is niet grappig om dat te zien als voorbijganger ook, omdat het de lelijkheid, de problemen in een buurt eerder in de verf zet, alsook de complete miskenning van de kandidaten als mensen van de gemeenschap. Men wil ze naar beneden halen, in het slijk sleuren, minderwaardig maken aan de bekladder.
 
Ik denk dat het overgrote deel (+90%) van de kandidaten met alle goede bedoelingen in de politiek gaan, om de maatschappij te verbeteren en vooral macht te vergaren (en er hun beroep van te maken indien mogelijk) omdat het bijna een roeping is om dat nog te willen doen. Tegelijk hebben we zulke mensen (hoe veel kritiek je er ook op kan hebben) nodig, want er moet in het huidige bestel van nationale staatssystemen, nu eenmaal iemand aan het roer zitten. En ièmand zal daar geraken, of je nu al dan niet vijandig er tegenover staat of niet.
 
Uiteraard zijn er machtsfiguren waar je je vragen bij kan stellen, en dat doe ik zelf veelvuldig… maar dan kan je een tweet sturen, blog schrijven, actief deelnemen aan betogingen of ludieke acties. Schrijf desnoods een boek, start een podcast of doe iets waar je jouw mening kan laten horen.
 
Wanneer je daar niet machtig toe bent, kan je nog altijd op iemand stemmen die je kan vertegenwoordigen en in jou plaats kritiek kan uiten (daar zijn bepaalde extreme partijen goed in geworden). Stem desnoods op iemand die jou als burger misschien beter kan vertegenwoordigen in je visie en mening.
 
Wanneer je dan uit onmacht, zieligheid en totale onkunde en frustratie twee geweren naast een kandidaat van Groen gaat tekenen op een affiche, of een snor en bles op een jonge N-VA-kandidate, dan ben je niks meer dan een zielige niemendal, die waarschijnlijk geen benul heeft over hoeveel moeite het kost om iets op te bouwen, iets te creëren. Stem op de goede kandidaten die iets willen opbouwen, iets willen verbeteren, je vindt deze in alle partijen,… soms beetje meer naar onderen op de lijst zelfs. Maar ze zijn er.
En neen, ze hebben geen hakenkruis op hun voorhoofd.

Moest ik kandidaat zijn zelf, zou ik trouwens de graffiti die er tòch op geplaatst wordt er zelf bij tekenen, en dan op die manier daar de drukker te sturen.

Kwestie van duidelijk te maken dat we allemaal mensen zijn, en dat soort frustro’s zelfs die pret ontnomen wordt, misschien gaan ze dan thuis terug naar hun DVD’s van FC-de kampioenen kijken in plaats van de maatschappij verder te verzieken, en de brug naar vijandige, fysieke aanvallen op kandidaten kleiner te maken met hun modderpoel aan ongepaste, degoutante, puberale reacties.