Tekent u mijnen boek alstublieft?

De boekenbeurs is weer geopend.
‘t Is al enkele jaren geleden dat ik er eens naartoe ben geraakt. Enerzijds omdat het niet meer om boeken draait maar om het handtekeningen jagen bij BV’s en anderzijds als goedkope kinderopvang dient voor vele mensen.
Eenzelfde effect als bij een braderij in het Noorden van Antwerpen eigenlijk: iedereen loopt er maar wat rond met een hamburger in zijn handen, ze duwen de kleine een ballon in de pollekes en gaan dan staan babbelen met mensen die ze al een paar jaar niet hebben gezien en daar ook toevallig rondslenteren.
Uiteraard kopen ook heel wat mensen boeken daar op de boekenbeurs, maar het overgrote deel van de stands zijn dingen die ongerelateerd zijn met boeken (de lijn, banken, de loterij,…)

Misschien wel eens goed om het toch nog eens te proberen, al zou ik het appreciëren moesten de organisatoren meer rekening houden met werkende mensen, die bijvoorbeeld liever niet over kindjes struikelen tijdens het proberen inkijken van een boek (is me ooit letterlijk overkomen). De boekenbeurs verlengen of verplaatsten naar enkele dagen die niet tijdens de vakantie vallen zou welkom zijn.

Ik weet het nog niet, misschien wil ik het contrast wel niet zien tussen de totale armoede waarin sommige auteurs leven (zoals Erik Vlaminck het zei op de openingsspeech – sommige hebben geen nagel om aan hun gat te krabben) en anderzijds de drommen Sportpaleis-bezoeker-types die in de rij staan om een gesigneerd boek van een BV te bemachtigen. Een boek waar deze laatste zelf geen ene letter zelf van heeft geschreven en waar men waarschijnlijk iemand die niet aan de bak komt bij de klassieke uitgeverijen duizend euro gaf om de inhoud een beetje leesbaar te krijgen.
Ik weet niet of ik dat wel wil zien allemaal. Vooral omdat je gewoon weet dat veel van die boeken die daar in stapels worden weggesleept in boekenkasten eindigen van mensen die eigenlijk alleen maar TV kijken, de HUMO lezen en de boeken top-10 van laatstgenoemd blaadje steeds in hun kast hebben staan. Terwijl de winst meestal rechtstreeks naar de Standaard uitgeverij gaat (een soort van kwaadaardig gezwel wanneer het aankomt op Nederlandstalige literatuur). Al mag je dit laatste meestal niet luidop zeggen aangezien ze zichzelf inkopen overal, of sponsor spelen bij de mensen die hen eigenlijk niet kunnen luchten.

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku