Verderf en hoe we er (niet) aan werken

Laatst zat ik op een haastige middag waarop ik heel veel tegelijk moest doen een snelle hap te eten in Mc Donald’s. Fast food (en in dit geval junk-food) is op zich wel snel, maar echt genieten was het niet. Het eten was lekker (zoals steeds smaakt een hamburger me wel) maar er hinderde me iets.
  1. Hetgeen me mateloos irriteerde waren enkele andere gasten in het hamburgerrestaurant.
    Een tafeltje verder zat een bejaard koppel met een kindje van ongeveer twee jaar. Ze gaven het kind frieten, een hamburger en daarna enkele overgebleven chicken nuggets, uiteraard begeleid van een Cola.
    Het kindje was, gezien de Krokusvakantie, waarschijnlijk met de grootouders een dagje uit en amuseerde zich opperbest. 
    De bomma van dienst was mee aan het zingen met De Lambada die uit de luidspreker recht boven hun hoofd schalde, terwijl de opa het hele tafereel opnam met zijn crappy smartphone.  De bomma voederde het kindje ronduit schandalige hoeveelheden vettige hap, terwijl ze maar zo vals als een kat bleef zingen.
    De opa liet begaan (in plaats van in te grijpen) en lachte luidop met de “pret” die ze hadden.
    Ik zat verderop, en at ook vetzakkerij… met het grote verschil dat ik een volwassene ben, en dus zèlf kan en mag beslissen over het al dan niet eten van een hamburger, frieten en het drinken van Cola. Al zou ook dit aan banden kunnen gelegd worden, men zou zeker bij kleine kinderen het nodige moeten ondernemen om dit soort gedoe te voorkomen.
    Dat mensen hun (klein)kinderen meenemen naar een junk-food restaurant is op zich al verwerpelijk (en dat weten ze waarschijnlijk zelf ook wel). Maar dat er kinderen die zo jong zijn worden blootgesteld aan het vettige goedje dat men daar verkoopt vind ik er ver over.
    Moest hetzelfde kind een pint bier of sigaret opgedrongen krijgen door diezelfde grootouders, dan stond de boel waarschijnlijk op stelten.
    De nodige bescherming tegen tabak en alcohol mag dan al wel gemeengoed zijn geworden (hoewel ik in de buurt van scholen vaak toch zeer jonge kinderen zie roken en bier drinken), de bescherming van de allerkleinsten is blijkbaar nul komma nul wanneer het aankomt op voeding en drank.
    In feite is het om te kotsen dat mensen die hun kroost (vaak kinderen die nog niet kunnen lopen!!!) volproppen met gore voeding uit een junk-food keet.  
    In een wereld waar men zo tuk is op het geven van boetes, gas-boetes en allerlei heffingen, kan het toch niet dat men kinderen die amper de luiers zijn ontgroeid niet kan beschermen tegen opvoeders die kinderen systematisch chips, cola, hamburgers en andere ongezonde maaltijden? 
    Men kan een zwarte lijst opstellen van bedrijven die niet als dagelijks voedsel leverancier mogen instaan en daar meteen ook radicaal kinderen onder de 5 jaar weigeren (waarom niet onder de 12 eigenlijk?).  Indien de bedrijven hier zelf blijkbaar geen ‘zin’ in hebben zou je als staat ze moeten dwingen.
    Aangezien al deze fast-food ketens toch zo gezond willen overkomen (zie hun reclame voor slaatjes) dan zouden ze in de eerste plaats geen kindermenu’s en geen magic-box’en mogen verkopen, zouden ze eerder moeten duidelijk maken dat ouders en grootouders gerust kunnen komen eten, en dat er voor de allerkleinsten een ECHTE aangepaste voeding wordt voorzien.
    Moest een café hetzelfde doen zouden de kranten vol staan, maar blijkbaar kan het met voeding allemaal tegenwoordig. “Hier is de Duvel voor de papa, de Kriek voor de mama, en dan een mini-jupilereke voor de kleine, moete ge daar een sigaretje bij hebben manneke?”
    Kwaliteit is blijkbaar zelfs niet meer gekend en toegepast door de oudere generatie, en da’s meteen een zeer verontrustende trend.
    Ikzelf heb (op een vieze blik die ik toe kreeg geworpen van de bomma) niet gereageerd. In feite had ik moeten rechtstaan en zeggen dat ze niet alleen vals zong, maar een verderfelijk mens was dat haar kleinkind aan het vergiftigen was… maar ik doe zulke dingen niet meer.  Want voor je’t weet wordt je als “lastig” beschouwd, kijken de mensen je vreemd aan omdat je nog enige waarde hecht.  
    Ik sterk me in het idee dat mijn kind tenminste geen hamburger-etend wicht zal worden als het van mij af hangt, en da’s misschien een grotere pay-back dan wat ik zou kunnen bereiken met die “hamburgerbomma” op haar gedrag aan te spreken.
    Onze wetgevende machten zijn intussen bezig met sigaretten duurder maken, terwijl ik hier aan de overkant regelmatig grote zakken chips zie verorberd worden door kinderen die hun school-middagmaal in de supermarkt gaan halen.
    Ja, ik ben een “verzuurde” Vlaming wanneer ik hierover klaag… whatever.

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku