wachten op het FSO

Voor de mensen die mijn blog niet regelmatig lezen, wilde ik even samenvatten wat er gebeurd is het laatste jaar.
Het bedrijf “Cry me a river” (niet de echte naam uiteraard) werd failliet verklaard ergens maart 2012. Ik werkte er toen anderhalf jaar, waarvan de laatste maanden doorgebracht werden zonder middelen. Als IT’er is het nogal moeilijk om je werk te verrichten zonder computers of laptops. Meer nog, wanneer we een klant moesten bezoeken was het meestal zo erg dat we met twee wagens, twee consultants en één laptop vertrokken en ter plekken Mc Gyver-gewijs onze plan trokken zonder middelen. (De facturen die onze baas hiervoor stuurde waren nochtans flink gepeperd).
Zelf reed mijnheer Beunhaas rond in elke 4 maanden andere luxewagens, sigaren rokens en pochend over zijn onderhandelingsskills.  Terwijl we in de realiteit niet eens een plakband konden betalen om enkele kabels bij elkaar te houden, of een backup te nemen van de eigen data. Er was zelfs geen geld om toiletpapier te betalen, en de broodjes die Mijnheer Beunhaas liet brengen tijdens klantenmeetinges werden steevast niet betaald aan de leverancier. “Ja, maak maar een factuur dan…”  De mensen zagen nooit hun geld.

Nu, een jaar later bijna, ben ik nog steeds op zoek naar achterstallig loon, vakantiegeld, en enkele onkosten die ik voor mijnheer Beunhaas maakte. Meer nog, de man in kwestie ligt lekker te genieten van zijn gestolen centen in zijn villa.  Terwijl ik samen met mijn collega’s nog wacht op ons geld.

Hiervoor kom je terecht bij het FSO (de RVA dienst die de sluiting van de ondernemingen regelt).
Het probleem is niet zozeer dat je lang op je geld moet wachten, maar vooral dat de procedure vrij onduidelijk is.
Zo heb ik nog steeds geen zicht op of mijn schuldvordering nu ja dan nee is binnengekomen, of wat ik juist kan verwachten qua vergoeding.

Hulp van de vakbond hieromtrend is minimaal, aangezien er maar een handjevol “specialisten” zich hier mee bezig mogen houden op de dienst arbeidsrecht. Maar de antwoorden die ik kreeg zijn ronduit tegenstrijdig.

Je kan op de website van het FSO wel inloggen met je e-ID. Wat ik als werkloze regelmatig doe om de stand van zake zelf op te volgen (gezien de vakbond toch niets doet).
Tot mijn verbazing merkte ik dat er nog steeds geen aanvraag was gebeurd, maar dat de RVA zelf al wel een beslissing had genomen dat we als ex-werknemers recht hadden op een uitbetaling.
Nuja, wanneer de curator en vakbond allebei je dossier “vergeten” door te sturen… krijg je helemaal niks.

Dan maar zelf alles regelen uiteraard…

Een goede raad aan iedereen die in een faillissement terecht komt: geef nooit iets af aan je ex-baas, praat er zelfs niet meer mee (hij heeft in realiteit nog nul komma nul beslissingsrecht of macht eens het failliet is uitgesproken).
Ten tweede: ga ZELF overal achter aan, want de geboden hulp via vakbond of advocaten is meestal zeer traag en/of onbestaande.

De gevolgen voor mezelf en mijn gezin zijn ronduit wraakroepend.  Iemand ie zijn bedrijf met opzet heeft laten kelderen om er dan zoveel mogelijk centen uit te halen (leverancier bevestigde me dat hij al maanden niets betaalde en de goederen voor eigen zak verkocht) loopt nog vrij rond en krijgt er nog complimenten bovenop.
Een werknemer bij zulke KMO mag op zijn geld wachten, lopen zeulen met administratie en mag zich vooral niet boos maken op de diensten die het onmogelijk maken om nog voort te doen.

Mer nog, ik durf beweren dat men in deze zaak specifiek meer had kunnen doen om fraude vast te proberen stellen en de gelden te verhalen op de baas zelf.  Maar blijkbaar is men meer bezig met het formuleren van allerlei zaken die er niet toe doen.

Na een jaar heb ik niets in handen, maar is er toch weer een zogezegde “ondernemer” rijker geworden op mij rug, gesteund door boekhouders, advocaten en de Belgische staat.

Wat er nu moet gebeuren weet ik niet: het FSO zegt me dat ze niets kunnen doen zonder forumulier “F1”, de curator mag ik niet bellen en de vakbond zegt telkens “dat ze er mee bezig zijn” of “dat er geen antwoord komt van de curator”.
Tja…

Waarom kan men slachtoffers van een louche KMO niet gewoon uitbetalen en het nadien op kosten van de ex-baas uitzoeken?


Gepubliceerd via http://dagboekvaneendopper.blogspot.com/

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku