We komen “A” ne gelukkige wensen

“Goeienavond het zijn de mannen van de vuilkar. Om een nieuwjaar te wensen.”
Misschien hebt u het ook al gehad deze periode. U zit thuis te lezen, eten, TV te kijken en er wordt gebeld. Daarna vraagt men u geld om het nieuwe jaar in een goede sfeer te beginnen. Wrong crowd, ik vind nieuwjaar meestal een stomme bedoening, waar verder niet al te veel aandacht moet worden besteed. Ik vier liever dingen die het verdienen om gevierd te worden. Maar ok.

Op zich niet erg dat de mensen van de vuilkar langstkomen om u een gelukkig nieuwjaar te wensen. Bij mijn weten is het ook maar één keer nieuwjaar.
En geen drie.
Deze avond had ik dus voor de derde keer prijs, ik had net bezoek en we waren net gezellig aan het babbelen toen er gebeld werd en er mensen met een vrij on-Antwerps aandoend accent aanbelden om mij ‘Een gcheluchig newjeair te winsen’.

Ik was benieuwd naar wie er ongevraagd kwam aanbellen tijdens een rustige avond. Vooral omdat ik de vorige twee maal de àndere vuilkarmensen gewoon genegeerd had (een keer stond ik in de douche, de ander was ik net een lekkere piza uit de oven aan het halen).
Eens beneden zag ik dat er drie mensen in een oranje fluo jasje hingen (ik heb zelf ook zo’n fluo jasje, ik denk zelfs dat die verplicht zijn om in de auto te hebben liggen).
Eentje kon geen Nederlands, de twee andere kwamen me over als mensen die wel bij de vuilophaaldienst zouden kunnen werken, maar waarschijnlijk eerder rondhingen in frituren en lokale café’s terwijl ze over hun vrouw kloegen.

Ik zei hen dat ze al de derde ploeg waren die langstkwam. Waarop ik door alle drie dom werd aangestaard. Een van hen overhandigde daarop samen met onverstaanbaar gemummel een klein papierje met daarop een zelfgetekende vuilkar en de tekst “gelukkig 2008”.
Geen logo, geen “A” van Antwerpen, geen herkenningspunt whatsoever waaraan ik zou kunnen weten wie ze zijn. Ze leunden tegen de belletjeskast aan, en duwden snel at random op nog een paar knopjes. (Het is als een jackpot hé, wanneer je niet meteen wint nog eens op het knopke duwen tot er geld uit komt).
Ik keek naar het papiertje en hoewel een slechte tekening van een vuilkar met een beetje tekst absoluut niet die monetaire waarde heeft overhandigde ik hen één Euro. Met één Euro koop je net geen pint, maar wel twee flessen bronwater in de Lidl.
Toch ruim voldoende lijkt me. Gesteld dat de gemeente waar ik woon ettelijke tienduizenden inwonders telt kunnen ze al gauw een potentiëel van ongeveer 30000 euro ophalen tussen nu en nieuwjaar wanneer ze zich goed organiseren.

Ik heb iets tegen mensen die me komen storen. Ik heb nog meer iets tegen mensen die me storen om me te overtuigen van hun geloof, of om me geld afhandig te maken.
Niet dat een vuilnisman geen restpect verdiend. Integendeel, een vuilnisdienst is een noodzakelijk iets en de mensen die bij deze diensten werken mogen voor mijn part een goed loon verdienen in ruil hiervoor. Ik kijk er zeker niet op neer aangezien ze een taak uitvoeren waar veel mensen hun neus voor zouden ophalen, maar die wel moet gebeuren.
Wat me echter irriteert is dat deze mensen zich moeten verlagen tot het komen bedelen bij de mensen. Ze werken al bij de vuilkar, hetgeen in de publieke opinie als een vrij ‘laag iets’ wordt bestempeld (ten onrechte) en dan toch, desondanks die stempel, gaan ze met nieuwjaar rond als echte schooiers om hun loon aan te vullen? Ik begrijp dat niet. Hebben ze dan niks fierheid?
Kunnen ze niet gewoon meer loon vragen dan?

Om het dan nog niet te hebben over de nep-vuilnismannen die hier dus al drie keer langstkomen, en waar er waarschijnlijk wel echte tussen zaten maar waar je als gewone ‘klant’ niet van weet wie de neppers zijn en wie de echte. De stad kan deze mensen toch een badge of zoiets geven? (of een leurkaart).

Ik vind het trouwens een schande dat we alweer voor iets twee keer moeten betalen.

Een trend die maar niet te stoppen valt zo lijkt. België is HET land waar je mensen kan wijsmaken om bij wijze van spreken een brood dat ze net gekocht hebben ook nog eens extra te betalen om het te mogen opeten. Blijkbaar slikken Belgen zulke oplichterij zonder morren.

Een voorbeeld:
We betalen al voor de correcte werken van de stad een stadsbelasting, provinciebelasting en uiteraard ook de 6 tot 8% op he belastingsbrief afhankelijek van de de gemeente waar je woont. Het lijkt me danook normaal dat je wanneer je DRIE maal betaald voor de werking van een stad te financieren je dan niet meer moet betalen individueel per dienst dat diezelfde stad je aflevert.
Ik zie die belastingen als een abonnement van de De Lijn, waar je dus niet meer per rit moet apart betalen wanneer je zulk abonnement hebt.
Niet in België dus.
Wanneer je hier bijvoorbeeld naar de gemeente stapt om een nieuwe identiteitskaart te krijgen, moet je hier bovenop je ‘stadsabonnement’ nog eens extra betalen voor de geleverde diensten (15 Euro in dit geval!!!!). Deze ‘dienst’ bestaat er trouwens in om alleen tijdens de kantooruren open te zijn en mensen nodeloze vragen te stellen of te laten wachten. Moest men echt de 15 Euro willen waarmaken kon men al beginnen met elke avond open te zijn tot 21u ofzo. Daar kunnen de vakbonden dan weer niet tegen waarschijnlijk (ook al zouden er heel wat personeelsleden werk hierdoor vinden en zouden de burgers waar het om draait ook weer happier rondlopen).

Met alle respect naar het personeel toe, maar ik ben het dubbel-betalen meer dan zat.

Voor een vuilophaling betààl ik al belasting. En ja, ik zit er niet mee in deze mensen een extraatje te geven, geen probleem. Maar dan niet wanneer ik al betaal voor extra vuilniszakken om te sorteren (die daarna allemaal op dezelfde hoop gegooid worden), niet wanneer ik al belastingen hiervoor betaal, en zeker niet wanneer ik merk dat al dit geld niet wordt gebruikt om de vuilkarmannen en -vrouwen meer loon te geven. Dit laatste stoort me eigenlijk enorm. Het feit dat ik als inwoner steeds meer moet betalen, terwijl al die bedelarij en afluizerij blijft bestaan omdat de mensen zelf totaal niet genoeg verdienen zo te zien.

Het dubbel betalen gebeurt nog bij een hele reeks andere zaken trouwens, we zijn het ondertussen gewoon. Zelfs tot internet providers toe moet je betalen voor je toegang en abonnement, en dan nog eens lekker extra om het daadwerkelijk ten volle te mogen gebruiken.
Niet meer bij mij. Ik weiger nog langer dubbel te betalen voor iets. Want waar ligt de grens dan? Achtereen moeten we nog extra betalen om hetgeen we gekocht en betaald hebben te mogen gebruiken? De bakker die je aan brood verkoopt, en dan nog het aantal sneetjes telt en daar nog eens een extra op-eet-taks op vraagt, is niet ver af. Stop het dubbel betalen, nu!

Ik vind het heel jammer dat iemand als de postbode of de vuilnisman hier dan het slachtoffer van moet worden, maar weet je. Volgende keer wanneer deze mensen staken en een betoging organiseren voor meer loon en betere werkomstandigheden, stap ik met plezier mee op in die betogin om hen te steunen. Want ik heb hen al betaald en deze mensen werken ook maar om hun rekeningen te kunnen betalen niet?

PS: Voor alle mensen in de rand van Antwerpen let op valse vuilnismannen die komen bedelen!

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku