welvaart creëren

Welvaart creëren, we horen het te pas en vooral te onpas deze dagen.
In de schaduw van de beslissingen van onze echte EU-leiders (lees: Duitsland en Frankrijk) horen we heel wat politici, veelal in nette maatpakken en afkomstig uit de juiste families, roepen om niet te staken, niet te protesteren en vooral door te werken om “welvaart te creëren”.  Een mooi vooruitzicht, zeker wanneer men tegelijk de vakbonden (en hun leden) meteen afschildert als een zootje bierdrinkende losers die niets weten, niets kennen en vooral een verlengd weekend willen.

Welnu, beste neo-facistoïde omhooggeschoten fils-à-papa’s: welvaart is een eindresultaat van een heleboel factoren.
Men creëert geen welvaart als was het een boetseerwerkje of een wollen trui.
Welvaart is wat men in sommige delen van de wereld niet heeft, en in andere wel, waar kindjes op de grond liggen te sterven van de honger, daar is geen welvaart. Waar vakbondsmensen, unizo-marketing dudes en halfbakken politici samen op TV komen vertellen waarvoor hun eisen staan, daar is wèl welvaart.
Deze mensen hebben allemaal genoeg te eten, een dak boven het hoofd en mogen nog vertellen waarvoor hun eisen en organisaties staan.

Blijkbaar is onze visie op ‘welvaart’ door de loop van de afgelopen 2-3 jaar (zo sinds de bankencrisis) veranderd.
Men bedoelt eigenlijk ‘de winstmarges van de grote bedrijven’.  Welvaart betekent voor mensen alsVincent Van Quickenborne vooral dat de kliek rondom zijn partij en hun pseudo-adel voort kunnen verdienen op kap van hard werkende mensen (bewijze hiervan hun blind achternalopen van het Duitse systeem waarbij mensen enkel nog kunnen rondkomen wanneer ze twee-drie jobs doen).

Waar ik er meteen bijvermeld dat hard werkende mensen in dit land ook zeer relatief is.  Wees eerlijk, hoeveel ECHT hard werkende mensen kent u?  Ik heb het niet over bediendes die een excell-sheet aan’t updaten zijn en om 16u30 naar huis gaan in hun firmawagen, ik heb het niet over de manager die met een stift op een wit bord zijn ‘estimates’ uitlegt terwijl hij nespresso koffie drinkt en ik heb het al helemààl niet over onze vrienden in de banksector, waar 20% van het personeel al het werk mag doen en de rest nauwelijks op kantoor opduikt of enig echt werk verricht.
Ik heb het over mensen die in ploegen shiften draaien tussen chemische dampen, om mijnheer Leysen en Bekaert rijker te maken, ik heb het over verpleging, zelfstandigen (ja, ze mogen misschien denken dat ze niet bij ‘het werkvolk’ horen, maar gerekend in uurloon mag je ze er gerust bij rekenen (niet elke zelfstandige ligt in een warm land z’n zwart geld te tellen)).

Het mag dan wel bon-ton zijn om op socialistische vakbondsmensen te bashen (akkoord ze zijn een soort fosiel geworden waar men vooral de indruk bij krijgt dat ze nog in de jaren 80 steken), ik vind het verwerpelijk dat de oorzaak van de crisis (het gokken van enkele bankiers in een compleet corrupt scheefgezakt kapitalisme) wordt verdoezeld door een zondebok te vinden.
De vreemdelingen, de profiteurs (Vlamingen zijn daar ook bij), de socialisten, de vakbonden, de ouderen, de jongeren, de ocmw’ers…. allemaal hebben ze om de beurt wel de schuld gekregen in de media en van de politici die zich zo graag laten opvallen in spelprogramma’s.

Welvaar is zo’n beetje wat het ‘milieu’ in de jaren 80 was. Je kon toen geen poot verzetten zonder dat iemand het had over de schade die deze stap zou teweegbrengen tegen het milieu.
Deze “welvaart” is blijkbaar een drogreden geworden om om het even wat van mensen te eisen:
De index? Niet meer nodig mijnheer …  want het staat de welvaart in de weg hé.
CA0’s? Waarom nog? Welvaart mijnheer, dat gaat ten koste van de welvaart.
Stakingsrecht? Ach waarom; de machines moeten àltijd maar door draaien (mensen zijn wegwerpmateriaal volgens deze ‘welvaartsmensen’ en moeten vooral niet beginnen nadenken over dingen als politiek, belastingen en hun pensioen, want dan daalt “onze” welvaa  eh… winst).

Wat voor welvaart “creëer” je als 1% van de bevolking er aan verdient en de rest nauwelijks rond komt of z’n koopkracht enkel maar ziet dalen?

Welke welvaart is er nog over wanneer een land slechter onderwijs, verkeer en financiële slagkracht heeft? Het antwoord is simpel: de welvaart van de rijken (en dan bedoel ik de echt rijken, niet de middenstander die eens een goed jaar heeft gehad).

Deze soort fake-welvaart is vluchtig, niet nuttig voor de algehele gang van de samenleving, is niet meer dan een slagzin zonder veel inhoud, aangezien men het radarwerk vooral wil laten doordraaien.
Ik hoop dat de mensen die ECHT met hun handen moeten werken vroeg of laat niet meer willen meedraaien in dit radarwerk. Dat ze de zware taken overlaten aan de rijkeluiszoontjes en hun nazaten, want die zijn toch zo voor welvaart hé?
Welnu, laat hen dan maar “welvaart creëren” door het vuilnis op te halen, het leeggoed van de supermarkt te ordenen, de lopende banden te bedienen en de dementen andere luiers aan te doen. Welvaart creëer je niet, welvaart verdien je, door samen te bouwen, te werken en elkaar iets te gunnen.  Dat doe je niet door je mensen 30 jaar lang voor te liegen, peanuts te betalen en met de winst op de beurs tegen elkaar op te gokken en dan de schuld in de schoenen te schuiven van diegenen die nog durven protesteren of hun stem verheffen. Dat doe je al helemaal niet door politici aan de macht te helpen die openlijk beweren dat sociale zekerheid voor ‘losers’ is.

De politici (Vincent Van Quickenborne op kop) die u iets anders trachten wijs te maken zijn duidelijk van mening dat je sociale zekerheid kan vervangen door Europese wetten, gemaakt door kreeft en kaviaar etende vertegenwoordigers van het grootkapitaal.  Het soort volk dat in een rechtschapen staat achter prikkeldraad (van Bekaert:) zou moeten gedwongen worden tot dwangarbeid tot ze er bij neervallen,… da’s tenminste eerlijker dan het te proberen verkopen dan ‘welvaart creëren’.
Ze hebben zelf de guts niet om openlijk te zeggen dat ze facsisten zijn, in een neo-liberaal jasje, die zich beter wanen, een andere klasse,… als ze dat echt denken, durft er al vast geen enkele voor uit te komen.
Welvaart is er pas wanneer ook de mensen die hem effectief met hun eigen handen hebben helpen verwezenlijken, van mee mogen profiteren, en daar wringt het schoentje wel tegenwoordig.

PS: Vincent Van Quickenborne is de grootste scheet in een fles die ons land ooit gekend heeft, de geschiedenis zal dat ook probleemloos uitwijzen… zijn administratieve vereenvoudiging was een farçe (3 websites laten bouwen en verder een hoop gelul), en zijn pensieonbeleid is totaal achterhaald en zal in de praktijk nooit kunnen uitgevoerd worden wegens onhoudbaar op een reële arbeidsmarkt.

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku