winter

Eindelijk is de winter echt begonnen. Vanmorregend lag er al een klein laage poedersneeuw en ijs op de auto. Aangezien het een Frans merk is, duurt het dan wel even voor het kreng opgestart is en ik goed en wel op weg kan.
Drie uur geslapen vannacht, met de verrassing dat ik dus vandaag m’n moeder ergens naartoe ging brengen. Om tien uur ‘s ochtends komt dat aan, vooral wanneer je dacht eens lekker uit te slapen voor een keer.

Een café Latté achter de kiezen en een combichrist Cd op de achtergrond en ik ben alweer bezig met het SF verhaal waaraan ik bezig ben. Iets schrijven, spontaan dan, in het Nederlands is er deze dagen niet bij eigenlijk. De Engelse taal ligt me gewoon meer. Het probleem is dat ik enkel zo nu en dan een blog in het Nederlands schrijf en me dan zelfs nog krampachtig probeer te houden aan de technische tips die men me geeft op de schrijversacademie. Wat een slechte zaak is voor de leesbaarheid meestal, je leert op die manier enkel maar je eigen stijl en tempo achteruit te duwen om plaats te maken voor het soort journalistieke schoolse vertelstandpunten die we zo vaak te lezen krijgen. Er zijn al boeken en blaadjes genoeg gevuld met dezelfde soort schrijfsels denk ik, daarom dat Nederlandstalige boeken ook niet echt verkopen, er durt blijkbaar geen enkele uitgever af te stappen van de “sure shots”die dan in nep-boekenwinkels als de standaard boekhandel liggen te wachten op kopers. Een horde mensen die omdat ze nog een kadootje moèten kopen voor een of andere familielid, een standaard binnenwandelen en er twijfelen tussne de nieuwe ‘gezien op VTM’ boekjes of een vakantiegids naar de Griekse kust. En daar lig je dan als schrijver, met een boek dat je al helemaal hebt moeten ombouwen en vermassacreren om je naar de norm te buigen van deze mensen. En zelfs dan haal je nauwelijks enige verkoop zo te horen. Tenzij je met je smoelwerk in boekjes en TV-programma’s komt opduiken.

Enfin, ik zal me met grote moeite en totaal zonder enige energie aan de scène zetten die ik moet ophoesten voor maandag. Ik kan er niet aan doen maar de opdrachten worden saaier en lamer met de week. Hopelijk veranderd er volgend jaar een en ander, want ik leer niet echt iets bij op deze manier. Om van iemand te horen dat er in regel 42 een mogenlijke dt-fout staat ben ik echt niet naar hier gekomen. Dat kan eender welk iemand uit m’n vriendenkring evengoed.

Ik ben negatief vandaag. Hoewel het wintert buiten. Het nieuwe keyboard dat ik had gekregen van iemand (zo’n heel modern met te veel overbodige functies op) geeft met krampen in m’n polsen, hoewel het net gedesigned is om deze pijn te verzachten. Verkoperslarie uiteraard. Nu ja kwaliteitsloze plastieken rommel hoort nu eenmaal bij deze tijd van het jaar…

Gepubliceerd door

kim

twitter.com/kim0raku